Η Τουρκία «βρυχάται» για να υπάρξουν πιέσεις προς την Κυπρι

Η Τουρκία «βρυχάται» για να υπάρξουν πιέσεις προς την Κυπριακή Δημοκρατία
Αποτελεί καίριο ερώτημα το εάν η Τουρκία χρησιμοποιεί την αυξητική σε ένταση και συχνότητα άκρως προκλητική της στάση στο Αιγαίο γιατί επιθυμεί πολεμικό ξεκαθάρισμα ή εάν δημιουργεί αυτήν την ένταση ως αντιπερισπασμό, για ό,τι αφορά τον υποθαλάσσιο πλούτο της περιοχής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απάντηση προφανώς δεν μπορεί να είναι ζήτημα μιας απλής εικασίας ή μιας προσεκτικής ανάλυσης δεδομένων, αφού είναι πολλοί οι αστάθμητοι παράγοντες που έχουν όμως άμεση σχέση με τη νοοτροπία του κ. Ερντογάν, ο οποίος και αιφνιδίασε τους αντιπάλους του με καθορισμό πρόωρα και σύντομα, εκλογών στην Τουρκία.

Οι τρίτοι που δεν επιθυμούν στρατιωτική σύγκρουση Ελλάδας - Τουρκίας θα προσπαθήσουν να εξευμενίσουν με υποδείξεις (λέγε πιέσεις κάθε μορφής) προς τον αδύναμο, άρα την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία, άλλωστε, στα 44 χρόνια που συνεχίζεται η διαρκής παραβίαση του διεθνούς δικαίου με την εισβολή και στρατιωτική κατοχή και εποικισμό, έχει «αποδείξει», δυστυχώς, την ελαστικότητα, προθυμότητα και προσαρμοστικότητά της προς τις «υποδείξεις» για υποχωρήσεις.
Παράλληλα η Τουρκία αναμένει γιατί όχι και ανάλογες πιέσεις προς την Ελλάδα, η οποία όμως φρόντισε και φροντίζει να τονίσει ότι δεν ανέχεται αμφισβήτηση της κυριαρχίας της στο Αιγαίο και στη Θράκη γιατί η κυριαρχία αυτή, που αποτελεί και εδαφικό όριο της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιβεβαιώνεται από διαδοχικές και αλληλοσυμπληρούμενες διεθνείς συμβάσεις «σύνορα της καρδιάς», που αναφέρει συνεχώς ο κ. Ερντογάν, και οι όποιες περί τούτου πιθανές διεκδικήσεις της Τουρκίας είναι ξεκάθαρο ότι δεν συμπίπτουν με το διεθνές δίκαιο και την ανάγκη διαφύλαξης της ειρήνης.
Η στρατηγική η Τουρκία να εμφανίζεται ταυτόχρονα ως φίλος και στρατηγικός σύμμαχος και με τις δύο αντίπαλες μεγάλες δυνάμεις, μπορεί να ταιριάζει σε ένα εκκρεμές, όχι, όμως, σε μια χώρα που θέλει να καταστεί η κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη και για την οποία ταυτόχρονα η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί ότι η ηγεσία της, στο εσωτερικό, δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών της.
Όλα αυτά ενώ ήδη συμπληρώνονται 51 χρόνια από το πραξικόπημα της Χούντας στην Ελλάδα, που ήταν ο προπομπός της καταστροφής της Κύπρου τον Ιούλιο του 1974.
Η ιστορική μνήμη και η κρισιμότητα των δεδομένων που έχουν σχέση με το σήμερα, ό,τι έφερε ο διχασμός στον Ελληνισμό, επιβάλλουν κοινή και ομόθυμη στάση διεκδίκησης και αποφασιστική αντίσταση σ’ ό,τι θα εμφανιστεί ως πίεση προς την πλευρά μας. Σύμπνοια με πράξεις ώστε η διεκδίκηση αλληλεγγύης από την Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι πιο πειστική και αποτελεσματική. Τα λάθη διδάσκουν ότι δεν χωρούν ψευδαισθήσεις και επανάπαυση σχετικά με την τουρκική βουλιμία και επεκτατική επιθυμία. Τα δικαιώματα και το δίκαιό μας έχουμε χρέος όλοι να τα διαφυλάξουμε χάριν των επόμενων γενιών.
ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος