Κυπριακό: Δεκαπέντε καυτά ερωτήματα

Μετά από 44 χρόνια άκαρπων συνομιλιών, προβληματίζομαι και ανησυχώ πολύ βλέποντας πού οδεύουν τα πράγματα. Οι προβληματισμοί μου αυτοί με οδήγησαν σε μια σειρά 15 ερωτημάτων (κάποια από τα οποία είναι διπλά & τριπλά), τα οποία απευθύνω σήμερα σε σας τους αναγνώστες της «Σημερινής», για να προβληματιστείτε και να δώσετε τις δικές σας απαντήσεις:
Ιδού, λοιπόν, τα ερωτήματά μου:
(1) Είναι ή δεν είναι οι εκάστοτε τουρκοκυπριακές ηγεσίες απόλυτα υποταγμένες στις αποφάσεις και εντολές των εκάστοτε τουρκικών καθεστώτων και οι Τουρκοκύπριοι ηγέτες οι «εντολοδόχοι» του τουρκικού καθεστώτος εδώ στην Κύπρο;
(2) Αποτελεί στην πραγματικότητα το κυπριακό πρόβλημα μια "διακοινοτική διαφορά" που προέκυψε μέσα από διαχρονικές και αντικρουόμενες διεκδικήσεις μεταξύ δυο ισοτίμων μερών (αριθμητικά & ιστορικά) ή πρόβλημα εισβολής και παράνομης κατοχής μέρους του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία;
(3) Εάν συμφωνείτε ότι ισχύει το δεύτερο, δεν αποτελούν οι ούτω αποκαλούμενες διακοινοτικές ή ενδοκυπριακές συνομιλίες μεταξύ των ηγεσιών των δυο "κοινοτήτων" μια παρωδία συνομιλιών, που είναι εκ προοιμίου καταδικασμένες σε αποτυχία;
(4) Στο βιβλίο του "Το Στρατηγικό Βάθος", ο Αχμέτ Νταβούτογλου αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

"Έστω και αν δεν υπήρχε ούτε ένας Τούρκος μουσουλμάνος στην Κύπρο, η Τουρκία θα είχε πάντα λόγο και ρόλο στα τεκταινόμενα σ’ αυτό το νησί που βρίσκεται στον κόρφο της".

Πιστεύετε, λοιπόν, ότι το τουρκικό καθεστώς νοιάζεται καθόλου για την τουρκοκυπριακή κοινότητα ή ότι απλώς την χρησιμοποιεί σαν όργανό του για υλοποίηση των στρατηγικών του στόχων; Εάν πιστεύετε ότι ισχύει το δεύτερο, ποιοι είναι, κατά τη γνώμη σας, οι στρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας αναφορικά με την Κύπρο;
(5) Μετά από 44 χρόνια άκαρπων συνομιλιών, έχουμε σήμερα απέναντί μας μια Τουρκία που αποθρασύνθηκε, που προκαλεί και που προβάλλει απαράδεκτους όρους και απαιτήσεις που και ο πλέον διαλλακτικός και υποχωρητικός Κύπριος Πρόεδρος θα ήταν αδύνατο να αποδεχθεί.

Υπάρχει, λοιπόν, καμιά αμφιβολία ότι για τα σημερινά αδιέξοδα την αποκλειστική ευθύνη φέρει η τουρκική πλευρά;
(6) Είναι ή δεν είναι το σημερινό υπό τον Ερντογάν καθεστώς της Τουρκίας ένα αδίστακτο, τυχοδιωκτικό και πολεμοχαρές καθεστώς, που δεν σέβεται το διεθνές δίκαιο και που προωθεί με εκβιασμούς και απειλές τα επεκτατικά και άνομα σχέδιά του σε βάρος των γειτόνων του; Θα μπορούσαμε ποτέ εμείς να εμπιστευτούμε τέτοιο καθεστώς και κατ' επέκτασιν δεν θα ήμασταν απόλυτα δικαιολογημένοι να αμφιβάλλουμε ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα τηρούσε τις πρόνοιες της οποιασδήποτε συμφωνίας που θα συνυπέγραφε μαζί μας;
(7) Εάν προκύψει μια ομοσπονδιακή λύση, με την οποία οι απαράδεκτες τουρκικές απαιτήσεις θα ικανοποιηθούν σε μεγάλο βαθμό από την πλευρά μας και έχοντας υπόψη όσα έχω προαναφέρει, υπάρχει έστω και η ελάχιστη πιθανότητα η λύση αυτή να είναι βιώσιμη και λειτουργική; Είναι δυνατόν να επιβιώσει και να λειτουργήσει ένας "συνεταιρισμός" μεταξύ ενός "Αγγέλου" και του "Διαβόλου";
(8) Παρακολουθώντας την ολοένα εντεινόμενη προκλητικότητα και επιθετικότητα της Τουρκίας, και τους απαράδεκτους όρους της σε ό,τι αφορά τη μορφή της ΔΔΟ που είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί, υπάρχει ορθοφρονών και νουνεχής άνθρωπος, που πιστεύει σήμερα ότι θα αποδεχόταν ποτέ η Τουρκία μια λύση, που να μην είναι τουρκικών προδιαγραφών και που να μην εξυπηρετεί τα δικά της οικονομικά & στρατηγικά συμφέροντα και τα επεκτατικά της σχέδια;
(9) Συμφωνείτε ή διαφωνείτε ότι το βόρειο μέρος της Κύπρου, είτε υπάρξει λύση (ΔΔΟ) είτε όχι, θα παραμείνει τουρκοποιημένο και θα βρίσκεται ουσιαστικά υπό τον έλεγχο της Τουρκίας;

Εάν συμφωνείτε, δεν θα είναι η Κύπρος ουσιαστικά "διχοτομημένη" είτε το Κυπριακό "λυθεί" (στο πλαίσιο μιας ΔΔΟ) είτε όχι;
(10) Συμφωνείτε ότι στην περίπτωση ομοσπονδιακής λύσης, όπως αυτής που μετά μανίας επιδιώκουν οι Τούρκοι, το αδίστακτο ισλαμικό τουρκικό καθεστώς θα μπορεί (μέσω των Τουρκοκυπρίων «εντολοδόχων» του) οποιαδήποτε στιγμή το θελήσει, για προώθηση των οποιωνδήποτε άνομων στόχων και συμφερόντων του, να δημιουργεί τεράστια προβλήματα και να παραλύει τη λειτουργία των δομών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης αλλά και του ομόσπονδου ελληνοκυπριακού κρατιδίου;
(11) Εάν η απάντησή σας στο πιο πάνω ερώτημα είναι "Ναι", δεν θα κινδυνεύει να βρεθεί και η Κύπρος διχοτομημένη και το ελληνοκυπριακό ομόσπονδο κρατίδιο υπό τουρκική ομηρία;
(12) Με βάση όσα έχω προαναφέρει, δεν νομίζετε ότι το να πιστεύει ένας Ελληνοκύπριος σήμερα ότι οι ψευδεπίγραφες συνομιλίες (που πιθανό κάποτε να επαναρχίσουν) θα οδηγήσουν σε μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού, αποτελεί ευσεβή πόθο, ουτοπία και ψευδαίσθηση;
(13) Πιστεύετε ότι η πολιτική του «κατευνασμού» της Τουρκίας και η «υποχωρητικότητα» της πλευράς μας έναντι των τουρκικών απαιτήσεων αντί να απαμβλύνει, εκτρέφει ακόμη περισσότερο την τουρκική αδιαλλαξία και προκλητικότητα;
(14) Συμφωνείτε ή διαφωνείτε ότι οι διάφορες δικοινοτικές εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες είναι παντελώς αχρείαστες και άνευ ουσίας, επειδή έχουν μηδενική επίδραση στην εξεύρεση λύσης και στη μορφή της λύσης, αφού απαξιώνονται παντελώς από το τουρκικό καθεστώς που έχει προκαθορίσει τους στρατηγικούς του στόχους αναφορικά με την Κύπρο και ποσώς δεν νοιάζεται για τους Τουρκοκυπρίους;
(15) Συμφωνείτε ή διαφωνείτε ότι μεταξύ της «αυτοκτονίας» (δηλ. της αποδοχής από μέρους μας της «ρατσιστικής», εκτρωματικής και μη βιώσιμης λύσης που επιδιώκουν μετά μανίας οι Τούρκοι) και του οριστικού ναυαγίου των συνομιλιών, με τις όποιες αρνητικές συνέπειές του, που θα προέλθει από την άρνησή μας να αποδεχτούμε τους απεχθείς τουρκικούς όρους για «επίλυση» του Κυπριακού, μόνο η δεύτερη επιλογή θα αφήνει ζωντανές κάποιες ελπίδες ότι θα επιβιώσει τελικά ο Κυπριακός Ελληνισμός;
ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΤΙΓΓΙΡΙΔΗΣ
Πρώην Ανώτερο Στέλεχος της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου