Με μια αποσκευή ελληνικά τραγούδια

Αχ, αυτή η Λεμεσός! Τούτη η πόλη που γεννάει ασταμάτητα καλλιτέχνες. Αυτή η πόλη που μας χαρίζει τόσα ταλέντα και τόσες φωνές! Να είναι η θάλασσα άραγε;... Να είναι τα ηλιοβασιλέματά της;... Ένα ακόμα παράδειγμα αυτής της παράδοσης είναι η Χριστιάνα Παύλου, μια Κύπρια ερμηνεύτρια που κουβαλά πείσμα και επαγγελματισμό, η οποία κάνει τη δική της διαδρομή στο ελληνικό τραγούδι. Αλήθεια, είναι τόσο δύσκολο να ζει κανείς σε μια μικρή κοινωνία, η οποία δεν σου χαρίζει τα εφόδια και τις διευκολύνσεις για πολιτισμό, κι όμως, να προσπαθείς, να πεισμώνεις και να τα καταφέρνεις. Με αυτήν τη μικρή εισαγωγή σάς καταθέτω τη συνομιλία μας!
Έστω κι αν γεννήθηκες χρόνια πολλά μετά την εισβολή, κουβαλάς κάποια αίσθηση της Αμμοχώστου μέσα από τις περιγραφές των γονιών σου; Συχνά ερμηνεύεις τραγούδια που γράφτηκαν λόγω της εισβολής. Καταλαβαίνεις αυτά τα τραγούδια ή είναι κάτι μακρινό και άπιαστο για σένα;
Παρόλο που γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Λεμεσό, η καταγωγή μου είναι από την Αμμόχωστο και συγκεκριμένα από το όμορφο χωριό Λύση. Από πολύ μικρή ηλικία θυμάμαι τόσο τους γονείς μου όσο και τους παππούδες και τις γιαγιάδες μου, να διηγούνται σ’ εμένα και στ’ αδέρφια μου τις προσωπικές τους ιστορίες, να μας μιλούν με απέραντη αγάπη αλλά και νοσταλγία για τον τόπο τους, να μας περιγράφουν τους ατελείωτους περιπάτους στη χρυσή αμμουδιά της Αμμοχώστου, να θυμούνται τη μυρωδιά του γιασεμιού που ανάβλυζε από τη μικρή αυλή του σπιτιού τους και όλα αυτά που τους έκαναν ευτυχισμένους πριν από την εισβολή.

Τα βιώματά τους αυτά, λοιπόν, με κάποιο τρόπο μεταφέρθηκαν στην καρδιά και στην ψυχή μου και κάθε φορά που ερμηνεύω τραγούδια που γράφτηκαν για την προσφυγιά, νιώθω απέραντη συγκίνηση. Συγκίνηση και περηφάνια, όμως, νιώθω και για το γεγονός ότι την οικογένειά μου συνδέει συγγένεια με τον ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου.
Τα πρώτα βήματα

Ποιοι άνθρωποι της μουσικής στον χώρο της Κύπρου και της Ελλάδας βρέθηκαν δίπλα σου στο καλλιτεχνικό σου ξεκίνημα; Ένας νέος καλλιτέχνης με ταλέντο μπορεί πάντα να βρίσκει τον δρόμο που του αξίζει από μόνος του ή χρειάζεται βοήθεια από άλλους επώνυμους;
Η ερώτηση αυτή με γυρνά κάποια χρόνια πίσω, κατά τη χρονική περίοδο που ακόμη φοιτούσα στο γυμνάσιο και συμμετείχα ως σολίστ στη σχολική χορωδία, ενώ ταυτόχρονα δειλά-δειλά ξεκίνησα να συμμετέχω και σε άλλες εκδηλώσεις εκτός σχολείου, όπως επίσης σε μαθητικούς διαγωνισμούς τραγουδιού, καθώς και σε αρκετές παραστάσεις, όπου, σε μίαν από αυτές είχα συναντηθεί με τον αείμνηστο Γιώργο Πιτσιλλίδη, ο οποίος πρώτος πίστεψε σ’ εμένα, ενώ ακολούθως γνώρισα και τον αδερφό του, Άδμητο Πιτσιλλίδη, που μου είχε προτείνει τότε να συνεργαστούμε σε κάποιες συναυλίες και κάπου εκεί έγινε η αρχή μιας συνεργασίας που κρατά μέχρι και σήμερα.

Σημαντική, επίσης, εμπειρία για μένα στα πρώτα μου καλλιτεχνικά βήματα ήταν και η συνεργασία με τον Βασίλη Λέκκα, τον οποίο θυμάμαι να με συμβουλεύει και να με καθοδηγεί, ώστε να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό στη σκηνή. Θεωρώ ότι ένας νέος καλλιτέχνης με ταλέντο, όταν κάνει την προσπάθεια του ταπεινά, με όρεξη, διάθεση για δουλειά και μελέτη, τότε μπορεί να βρει τον δρόμο του καλλιτεχνικά, σίγουρα με κάποιες δυσκολίες, αλλά τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Τώρα, αν στον δρόμο του έχει την τύχη να συναντήσει ανθρώπους που ασχολούνται επαγγελματικά και σοβαρά με το αντικείμενο, τότε σίγουρα αυτό είναι μια σημαντική εμπειρία, που πολλές φορές είναι και καθοριστική.
Επί σκηνής...

Με ποιους σημαντικούς ερμηνευτές βρέθηκες επί σκηνής;

Είχα την ευλογία και τη χαρά να συνεργαστώ και να βρεθώ επί σκηνής με πολλούς σημαντικούς ερμηνευτές και μουσικούς τόσο από την Ελλάδα όσο και από την Κύπρο, όπως οι Βασίλης Λέκκας, Μανώλης Λιδάκης, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Μανώλης Μητσιάς, Δημήτρης Μπάσης, Λάκης Χαλκιάς, Χρήστος Νικολόπουλος, Παντελής Θαλασσινός, Βαγγέλης Μαχαίρας, Μπάμπης Τσέρτος, Γιώργος Παγιάτης, Μιχάλης Βιολάρης, Κώστας Χατζηχριστοδούλου, Δημήτρης Φανής, Βάσος Αργυρίδης, Λεωνίδας Πιτσιλλίδης, Χρήστος Φιλίππου κ.ά., με τους οποίους κάθε μουσικό συναπάντημα ήταν και είναι για μένα μια ξεχωριστή εμπειρία για την καλλιτεχνική μου πορεία.
Αν και η ζωή σε οδήγησε σε διάφορες ενασχολήσεις, τελικά σε κέρδισε το τραγούδι. Τι βρέθηκε μπροστά σου προτού σε κερδίσει η ελληνική μουσική, Χριστιάνα;
Τελειώνοντας το σχολείο και αφού πέρασα με επιτυχία τις προεισαγωγικές εξετάσεις εξασφαλίζοντας μία θέση στο τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ενώ είχα ξεκινήσει τη διαδικασία εγγραφής μου στο πανεπιστήμιο, ο ξαφνικός χαμός του πατέρα μου με κράτησε πίσω από του να ακολουθήσω τις σπουδές μου. Η ενασχόλησή μου με το τραγούδι και τη μουσική συνεχίζεται, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνω να επιτύχω σε γραπτές εξετάσεις και προσλαμβάνομαι στην Αστυνομική Υπηρεσία Κύπρου, όπου και εργάζομαι ως αστυνομικός για αρκετά χρόνια.

Η μεγάλη μου αγάπη, όμως, για τη μουσική και το τραγούδι σε κάποια στιγμή με είχε φέρει στο σημείο όπου έπρεπε να επιλέξω ανάμεσα στα δύο και, χωρίς πολλές σκέψεις, επικράτησε το τραγούδι. Στη συνέχεια ξεκίνησα να παρακολουθώ μαθήματα κιθάρας με δάσκαλο τον Λεωνίδα Πιτσιλλίδη, με τον οποίο συνεργάζομαι μέχρι σήμερα.

Μια άλλη μεγάλη μου αγάπη είναι και το ραδιόφωνο, όπου είχα τη χαρά να ασχοληθώ και να εργαστώ ως ραδιοφωνική παραγωγός για αρκετό διάστημα στο Κανάλι 6 με δική μου μουσική εκπομπή. Η μεγάλη μου αδυναμία όμως και αγάπη συνεχίζει να είναι το τραγούδι, με το οποίο ασχολούμαι αποκλειστικά τα τελευταία χρόνια.
Είσαι ένα από τα πρόσωπα του ελληνικού τραγουδιού που παρέμειναν στην Κύπρο, ενώ θα μπορούσες να δοκιμαστείς στην Ελλάδα. Κρατάς καλά στη μικρή πατρίδα; Σου δίνει όλα όσα αγαπάς;
Σημαντικό ρόλο στην απόφασή μου να έχω ως καλλιτεχνική μου βάση την Κύπρο έπαιξαν διάφοροι παράγοντες, όπως η αγάπη μου για τον τόπο μου, η δημιουργία οικογένειας, όπου μαζί με τον σύζυγό μου αποκτήσαμε δύο παιδάκια, όπως επίσης και το γεγονός της οικονομικής κρίσης, που είχε ως αποτέλεσμα να διαλυθεί η μουσική βιομηχανία στην Ελλάδα και να μειωθούν κατά πολύ οι δουλειές.

Οι δεσμοί μου, όμως, με την Ελλάδα είναι στενοί, μιας και εκεί έχω πολλούς φίλους και συνεργάτες, και πηγαινοέρχομαι συχνά στην Αθήνα για δουλειές, ενώ δεν αποκλείω και το γεγονός, αν στο μέλλον παραστεί ανάγκη, λόγω απαιτήσεων της δουλειάς μου, να εγκατασταθώ στην Αθήνα, να το κάνω. Έχω τη χαρά εδώ στην Κύπρο να εισπράττω πολλή αγάπη από τον κόσμο μέσα από τη δουλειά μου, και αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίσω να κάνω αυτό που αγαπώ, να προσπαθώ και να δημιουργώ.