· Στυγερές δολοφονίες, πρωτοφανής άνθηση του εγκλήματος σε όλες του τις μορφές, έξαρση εργατικών ατυχημάτων και απογείωση τροχαίων δυστυχημάτων συνθέτουν το κάδρο μιας θλιβερής κοινωνικής εικόνας Αμήχανη η κοινή γνώμη παρακολουθεί τον τελευταίο καιρό την κυπριακή κοινωνία να σέρνεται στα σκοτεινά μονοπάτια πρωτοφανών στυγερών δολοφονιών και εγκλημάτων κάθε μορφής. Σε πρώτο πλάνο ασφαλώς φιγουράρουν, το διπλό φονικό στον Στρόβολο, το εκδηλούμενο οργανωμένο έγκλημα, οι ληστείες οικιών, καταστημάτων και τραπεζών και στο βάθος τα ναρκωτικά να διαδραματίζουν σημαίνοντα ρόλο στο διαμορφούμενο επικίνδυνο σκηνικό.
Δυστυχώς, τα πράγματα δεν τελειώνουν εδώ. Οι πολίτες αρχίζουν πλέον να βλέπουν εφιάλτες τόσο στον ύπνο τους όσο και στον ξύπνιο τους, καθώς κανείς πολιτειακός θεσμός δεν μπορεί να τους πείσει ότι η κατάσταση είναι κατά κάποιον τρόπο ελεγχόμενη ή τουλάχιστον μπορεί να ελεγχθεί μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα. Οι υποσχέσεις των αρμοδίων Αρχών περί μηδενικής ανοχής στο οργανωμένο έγκλημα και στις αποτρόπαιες πρακτικές του υποκόσμου ηχούν πλέον σαν ανέκδοτο στ' αφτιά των πολιτών. Αυτά τα κούφια λόγια τ' ακούμε τζάμπα και βερεσέ τα τελευταία τουλάχιστον 10 χρόνια. Από την εποχή της απόδρασης του υπόδικου Κίτα - Αλ Καπόνε από πολυτελές δωμάτιο ιδιωτικού νοσοκομείου, όπου δήθεν νοσηλευόταν το 2008, μέχρι τις μέρες μας, έχουν καταγράφει σκηνές απείρου απεχθούς κάλλους εγκληματικής δραστηριότητας, χωρίς να υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση για αντιμετώπιση της κατάστασης.
Πέραν τούτου, παρατηρείται την τελευταία διετία έξαρση στα εργατικά ατυχήματα αλλά και στα τροχαία δυστυχήματα. Ο Μινώταυρος των εργατικών ατυχημάτων αποθρασύνεται ολοένα και περισσότερο, με κορύφωση τον πρόσφατο θάνατο 25χρονης εργάτριας σε αποθήκη καφετερίας όπου καταπλακώθηκε από ράφια. Σε ένα άλλο μέτωπο, ο Μολώχ της ασφάλτου αρέσκεται να βλέπει ολοένα και περισσότερες οικογένειες μαυροφορεμένες, κυρίως με την απώλεια νεανικών ζωών. Την ίδια στιγμή στα νοσοκομεία καταγράφονται συχνά - πυκνά σκηνές αρχαίας τραγωδίας, με αιχμή το πρόσφατο θανατηφόρο περιστατικό 10χρονου παιδιού. Γενικά, οι πολίτες άρχισαν πλέον να συνειδητοποιούν ότι ζουν σε ένα κράτος που κατ' επίφασην λέγεται ευρωπαϊκό, αφού στην καθημερινή του πρακτική δεν διαφέρει ποσώς από τριτοκοσμικό.
Έχοντας αυτά κατά νουν θέλουμε να στείλουμε ισχυρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση με κεντρικό αποδέκτη την Κυβέρνηση και γενικότερα την Πολιτεία, πως τα πράγματα κατέστησαν πλέον πολύ επικίνδυνα για την ασφάλεια των πολιτών και κατ' επέκτασιν των περιουσιών τους. Οι πολίτες, πλέον, ανησυχούν βαθύτατα.
Οι δεσμεύσεις και οι δηλώσεις των κρατικών και κυβερνητικών αξιωματούχων ότι θα ληφθούν μέτρα για πάταξη του εγκλήματος και αντιμετώπιση όλων των παραγόντων που συμβάλλουν στην αποσταθεροποίηση της κοινωνικής γαλήνης, δεν πείθουν πλέον κανένα. Στη συνείδηση των πολιτών έχει ριζώσει πλέον η αντίληψη ότι ζούμε σε ένα κράτος μπάχαλο, όπου ο νόμος και η τάξη θυσιάζονται στον βωμό του αθέμιτου πλουτισμού.
Ήλθε η ώρα, λοιπόν, η Πολιτεία με εμπροσθοφυλακή την Κυβέρνηση να αναθεωρήσει τις μέχρι τώρα πολιτικές, υιοθετώντας ολοκληρωμένο πλαίσιο αποτελεσματικού σχεδιασμού για πάταξη των κακώς κειμένων στην καθημερινότητα του πολίτη, με πρώτιστο μέλημα την αντιμετώπιση του εγκλήματος και κάθε μορφής βίας και παραβατικής συμπεριφοράς.
Φυσικά, αυτό για να πετύχει προαπαιτείται η επίδειξη πολιτικής βούλησης, χωρίς την οποία τίποτα το ουσιαστικό δεν μπορεί να επιτευχθεί. Προς την υλοποίηση του υπό αναφοράν στόχου, η ειλικρινής συνεννόηση και συναίνεση των κοινοβουλευτικών κομμάτων αποτελεί τη λυδία λίθο, πάνω στην οποία θα οικοδομηθεί μια συγκροτημένη σωστική πολιτική. Σε αντίθετη περίπτωση, Κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα συνεχίσουν να παίζουν την κολοκυθιά με μόνιμα θύματα την ασφάλεια των πολιτών και την κοινωνική γαλήνη.