Ενάντια στη διαφθορά

«Διαφθορά: Η φθορά των ηθών, η εξαχρείωση, η ανηθικότητα, η κατάσταση στην οποία χρησιμοποιούνται αθέμιτα μέσα για να παραβιάζονται οι νόμοι (με δωροδοκίες, εξυπηρετήσεις, προσφορές, κ.λπ.) για ιδιωτικό όφελος των ανώτερων αξιωματούχων ενός καθεστώτος» - (λεξικό Μπαμπινιώτη, σελίδα 572).

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως δύο είναι τα μεγάλα προβλήματα τα οποία ταλανίζουν την Κύπρο και τον λαό της σε όλα αυτά τα δίσεκτα χρόνια του ελεύθερου βίου μας: To Κυπριακό, ως το μέγιστο εθνικό μας πρόβλημα, και η διαφθορά, ως η γενεσιουργός αιτία όλων των δεινών που μας κατατρύχουν.
Η διαφθορά, όπως την περιγράφει ο διαπρεπής μας γλωσσολόγος Ιωάννης Μπαμπινιώτης, αλλά και όπως τη βιώνουμε καθημερινά την τελευταία πενταετία, είναι το πλαίσιο που γεννά την αυθαιρεσία, τη διαπλοκή, τον ετσιθελισμό των αρχόντων, την καταπάτηση των νόμων και την καταστρατήγηση των θεσμών και των αξιών από τους άρχοντες αλλά και, κατ’ επέκτασιν, από τους αρχομένους.
Το προσωπικό συμφέρον, η προβολή, το βόλεμα των ημετέρων, η διαπλοκή και η διαφθορά υπήρξαν πάντοτε τα όπλα και τα εφόδια που χρησιμοποιούσαν διαχρονικά οι «άρχοντες» της κυπριακής πολιτείας, ανεξάρτητα από το πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και κομματικό κατεστημένο, στο οποίο ανήκαν και το οποίο υπηρετούσαν και χωρίς κανένας να λογοδοτεί και -τουλάχιστον- να παραδέχεται ότι έσφαλε.
Εκατοντάδες είναι τα σκάνδαλα αλλά και τα ανομήματα, οι παρατυπίες και οι παρανομίες τα οποία κατά καιρούς είδαν το φως της δημοσιότητας και παρέμειναν ατιμώρητα, όπως και εκατοντάδες είναι οι ένοχοι ή οι ηθικοί αυτουργοί που έμειναν στο... απυρόβλητο.
Αυτή η Λερναία Ύδρα, που κατατρώγει κυριολεκτικά τα σωθικά της κυπριακής κοινωνίας και δυναμιτίζει τα θεμέλια της κυπριακής πολιτείας, εκκολάφθηκε και «ανδρώθηκε» από το ίδιο το κατεστημένο, το οποίο βολεύτηκε μέσα στη σιωπή, την ανοχή, την αδιαφορία και τη συγκάλυψη από τους πολίτες.
Κραυγαλέα εξαίρεση μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι αποτελεί, κατά την προσωπική μου άποψη, ο Γενικός Ελεγκτής της Κυπριακής Δημοκρατίας, Οδυσσέας Μιχαηλίδης. Ακούραστος, εύτολμος, αταλάντευτος, πιστός στο καθήκον και την αποστολή του, προσπαθεί να οργώσει το χάος θυμίζοντάς μου εκείνους τους υπέροχους στίχους του Οδυσσέα Ελύτη «Μέσα στη θλίψη, της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά».
Είναι, λοιπόν, απόλυτα φυσιολογικό, κάθε φορά που ο Γενικός Ελεγκτής προσπαθεί -στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων αλλά και των βαρύτατων ευθυνών που επωμίζεται από το αξίωμά του- να διερευνήσει κάποια υπόθεση που αφορά τη διαχείριση της δημόσιας εξουσίας, αλλά και του δημόσιου χρήματος, να γίνεται στόχος επιθέσεων απ’ όσους δυνητικά ενέχονται σε υπέρβαση ή/και κατάχρηση εξουσίας.
Στην εξέταση της υπόθεσης της Επιτρόπου Νομοθεσίας Λήδας Κουρσουμπά, ο Γενικός Ελεγκτής «κατηγορείται» ότι ενεργεί καθ’ υπέρβασιν των καθηκόντων του, εκτός ορίων και με... εμπάθεια, με σκοπό να... στοχοποιήσει συγκεκριμένους ανώτερους αξιωματούχους του κυπριακού κράτους και συγκεκριμένα, στην περίπτωση αυτή, την κ. Λήδα Κουρσουμπά!
Αν, στο τέλος της διερεύνησης των πράξεων της κ. Κουρσουμπά, ο Γενικός Ελεγκτής αποδειχτεί ότι έσφαλε ενεργώντας υποκειμενικά και με εμπάθεια -όπως δήλωσε η Επίτροπος Νομοθεσίας- τότε οφείλει να απολογηθεί δημόσια. Διαφορετικά, η κ. Κουρσουμπά θα πρέπει να υποβάλει την παραίτησή της από τα υψηλά καθήκοντα που της ανέθεσε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Θα περιμένουμε με την οφειλόμενη αγωνία την έκβαση της διερεύνησης των καταγγελιών του Γενικού Ελεγκτή για να αποδοθούν «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι»!
Υ.Γ. Κατά τη δεκαετία του 1980, με αλλεπάλληλα άρθρα μου στον ημερήσιο Τύπο, κατήγγειλα ότι επιτήδειοι πολίτες -πρόσφυγες και μη- άρπαζαν και οικειοποιούνταν τ/κ περιουσίες και έβαζαν μέσα σε αφύλακτα τ/κ τεμάχια γης εντός των ορίων της Λάρνακας αυτοκίνητα, γεωργικά μηχανήματα, παλιοσιδερικά κ.λπ., με απώτερο στόχο την κατοχή και χρήση τους.

Ανέφερα, γραπτώς, το θέμα στον τότε Δήμαρχο της Λάρνακας, ο οποίος με παρέπεμψε στον Έπαρχο, που με τη σειρά του με παρέπεμψε στον Υπουργό Εσωτερικών, ο οποίος ουδέποτε μου απάντησε.

Κατέφυγα, λοιπόν, στην Επίτροπο Διοικήσεως, για να αναφέρω την ολιγωρία του τότε Επάρχου και μου απάντησε ότι δεν μπορεί να επιληφθεί του θέματος, με το αιτιολογικόν ότι «υπήρξε ανομοιόμορφος μεταχείριση των παρανομούντων»!

Την απάντηση αυτή της τότε Επιτρόπου Διοικήσεως έθεσα ενώπιον του τότε Γενικού Εισαγγελέως, ο οποίος με έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του!!!
Πέρασαν δεκαετίες καταλήστευσης περιουσιών εκατομμυρίων λιρών και ολόκληρη η Πολιτεία ύπνωττε ύπνον βαθύ, μέχρι που το ζήτημα ανακίνησε και επανέφερε στην επιφάνεια ο Δήμαρχος Πάφου -καλή του ώρα και να τον φυλάει ο Θεός- για να αφυπνιστεί από τον λήθαργο η απονευρωμένη Πολιτεία μας.
Τέτοιες νοοτροπίες και συμπεριφορές μάς οδήγησαν στα σημερινά μας μαύρα χάλια.

Γι’ αυτό, ας ενισχύσουμε το δύσκολο έργο τόσο του Γενικού Εισαγγελέα όσο και του Γενικού Ελεγκτή, για να καθαρίσουν τους Στάβλους του Αυγείου, πριν πάθουμε οριστική ασφυξία και παράλυση από την αφόρητη δυσοσμία της προϊούσας σήψης και διαφθοράς!!!
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής,
Κίνημα «Αλληλεγγύη»