Το κλείσιμο της Λεωφόρου Ομήρου

Την προηγούμενη εβδομάδα έτυχε να παρακολουθήσω κάποια από τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ και να διαβάσω μερικά από τα δημοσιεύματα εφημερίδων και ιστοσελίδων για το κλείσιμο της Λεωφόρου Ομήρου στη Λευκωσία, λόγω της έναρξης των εργασιών κατασκευής υπόγειου χώρου στάθμευσης. Οι τίτλοι ήταν όντως ευφάνταστοι: Κομφούζιο, χάος στους δρόμους της πρωτεύουσας, τσουνάμι ταλαιπωρίας, εξαντλείται η υπομονή των οδηγών, μπλόκαρε η Λευκωσία, οδικό έμφραγμα και πολλά άλλα.

Επειδή τυγχάνει να περνώ από τη συγκεκριμένη περιοχή τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα (αμφιβάλλω αν κάποιοι δημοσιογράφοι πέρασαν ξανά, τουλάχιστον για να ελέγξουν, εάν επιβεβαιώθηκαν οι προβλέψεις τους), θεωρώ ότι η επιδείνωση της κατάστασης, σε σχέση με πριν από το κλείσιμο της Λεωφόρου, είναι περιορισμένη. Οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που έγιναν, λειτούργησαν ικανοποιητικά και η παρουσία τροχονόμων του Δήμου τις ώρες αιχμής συμβάλλει στη διευκόλυνση των οδηγών.

Επίσης, σε αντίθεση με άλλες ανάλογες περιπτώσεις, υπήρξε μία πολύ αποτελεσματική ενημερωτική εκστρατεία, με πινακίδες, μηνύματα στα κινητά, ανακοινώσεις, διαφημίσεις στις εφημερίδες κ.λπ. και πολύ ξεκάθαρη σήμανση στην περιοχή.

Γνωρίζω ότι τα μέσα ενημέρωσης και οι κάθε λογής αρθρογράφοι και σχολιογράφοι έχουν την τάση να αναδεικνύουν μόνον κακώς έχοντα, να ασκούν κριτική (πολλές φορές ισοπεδωτική) και να αποφεύγουν να προβάλλουν κάτι θετικό όταν τα πράγματα λειτουργήσουν σωστά. Όμως, εμείς οι πολίτες οφείλουμε στις λίγες εκείνες περιπτώσεις που οι Αρχές λειτουργούν σωστά (στην προκειμένη περίπτωση ο Δήμος Λευκωσίας), τουλάχιστον να τους το αναγνωρίζουμε.