Το ντροπιαστικό σήμερα συμπληρώνει το αβέβαιο αύριο

Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες διαφόρων μοναδικών καταστάσεων, που μας αφήνουν άφωνους και μας γεμίζουν οργή και θυμό για όλα αυτά που διαδραματίζονται γύρω μας. Ως κοινωνία, παραμένουμε απλοί θεατές σε όλα αυτά τα γεγονότα, όπως το διπλό φονικό, η ανταλλαγή πυρών Αστυνομίας και υποκόσμου, ο θάνατος του 10χρονου.

Παρακολουθώντας τα γεγονότα αυτά, γεμάτος ερωτήματα για τους λόγους που γίνονται όλα αυτά και το πώς καταντήσαμε έτσι στη μικρή μας σκλαβωμένη πατρίδα, σκέφτομαι τι να φταίει άραγε για τη σημερινή κατάσταση; Ίσως, άραγε, να φταίμε κι εμείς για όλα όσα γίνονται, ίσως να έχει μερίδιο ευθύνης και ο καθένας από εμάς;
Οι καιροί, δυστυχώς ή ευτυχώς, έχουν αλλάξει και με την πάροδο του χρόνου αλλάζουμε κι εμείς. Ξεχνάμε εύκολα, αφήνουμε πράγματα και καταστάσεις να φεύγουν απαρατήρητα και προχωράμε ο καθένας τον δρόμο του (πόσοι από εμάς αφήνουμε την καλοπέρασή μας για να ασχοληθούμε με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και των συνανθρώπων μας, για κάτι πιο μεγάλο από εμάς;).

Δεν ασχολούμαστε καθόλου!

Κι αυτό, γιατί, πλέον, οι ρυθμοί της ζωής μας είναι τόσο έντονοι, με τη δικαιολογία ότι δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε τα δικά μας και θα βρούμε ώρα να ασχοληθούμε και με την μεγαλύτερη εικόνα;
Μήπως φταίει η κοινωνία, που, στην πλειοψηφία της, έχει ως απώτερο σκοπό το κέρδος και έτσι στέκεται ενάντια σε κάθε μορφή ηθικής ή και ιδεών και εμείς απλώς εκεί, να υπακούμε, για να μπορέσουμε να ζήσουμε μέχρι παρακάτω;
Φταίνε άραγε οι καιροί που αλλάζουν ή άραγε εμείς που, αλλάζοντας με την πάροδο του χρόνου, ξεχάσαμε πώς να είμαστε Άνθρωποι και σιγά-σιγά αφήσαμε τον κόσμο μας να μετατρέπεται σε μια κτηνωδία, που όλοι παρακολουθούμε, πλέον, με αηδία και απορία;
Είναι καιρός να ξεκαθαρίσουμε ο καθένας από εμάς μέσα του ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και να επιφέρουμε μεγάλη αλλαγή σε αυτήν τη σκληρή και άκαρδη κοινωνία, όπως κατάντησε.
Είναι καιρός να καταλάβουμε πως το πιο σημαντικό πράγμα είναι να είσαι Άνθρωπος.

Είναι καιρός να γίνουμε ενεργοί πολίτες, να μην είμαστε αμέτοχοι, να στηρίζουμε καθημερινά συνανθρώπους μας που έχουν μεγάλη ανάγκη.

Είναι καιρός να νιώσουν ότι έχουν δίπλα τους Ανθρώπους, που θα τους κρατήσουν στις δύσκολες στιγμές.

Και τότε, ναι, θα έρθει ο καιρός που το μέλλον θα είναι πιο ελπιδοφόρο για εμάς και τις νέες γενιές.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΛΙΑΝΤΗΣ
Πρόεδρος Νεολαίας ΕΔΕΚ