Οι S300 και οι… υψοχέρηδες από συνήθεια

Είχαν γίνει σύμβολο αντίστασης και απογοήτευσης. Σήμερα, όμως, η ανάγκη γι' αυτό το σύστημα ξεπερνά συμβολισμούς. Είναι απαραίτητο για την αεράμυνα της χώρας μας.

Οι S300 είναι το μοναδικό όπλο που μπορεί να κρατήσει μακριά τα τουρκικά F16 και μπορούμε να τους φέρουμε στο νησί μας, όπου και οι υποδομές είναι έτοιμες και το ανθρώπινο δυναμικό δεν θα αργήσει να φρεσκάρει τις γνώσεις και επιδεξιότητές του. Είναι και ξοφλημένα!

Πολλά έχουν συμβεί από το 1999 που εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη. Οι σχέσεις μας με το Ισραήλ έχουν βελτιωθεί κατακόρυφα και δεν αναμένονται οποιεσδήποτε ενστάσεις από την εκεί πλευρά. Ίσως μάλιστα να θέλουν να τους αξιοποιήσουν και για δικό τους όφελος. Η Αγγλία, η οποία πρωτοστατούσε να μην έλθουν οι S300, μετά τις απειλές της Συρίας να κτυπήσει τις Βάσεις τους στην Κύπρο με SCUD πυραύλους και την αντιπυραυλική προστασία που τους παρέσχε το ΓΕΕΦ, απομακρύνει κάθε αντίδραση πλέον, αφού θα μπορούν εύκολα οι S300 να προστατεύσουν τις Βάσεις, αν και όταν χρειασθεί. Ξέρουν ότι μπορούν να βασίζονται πάνω μας, μιας και οι Βάσεις δεν είχαν αντιπυραυλική ομπρέλα.

Η Τουρκία έμεινε λοιπόν μόνη, μετά δε την παραγγελία των δικών της S400 και την αμυντική φύση τους που επικαλείται, δεν έχει πλέον το έρεισμα να κάνει οτιδήποτε δυναμικό ενάντια στην έλευση των δικών μας S300. Συν το γεγονός ότι θα έλθουν στην Κύπρο με τη γνώση και άδεια της Ρωσίας, νομίζω κάθε τουρκική αντίδραση θα περιοριστεί στα λόγια.

Το πρόβλημα, όμως, είμαστε εμείς. Γι’ αυτό δεν θα έλθουν οι πύραυλοι στην Κύπρο. Ο τρόπος σκέψης του Προεδρικού, αλλά δυστυχώς και όλων των κομματικών ηγεσιών, δεν περιλαμβάνει κάτι τέτοιο. Και ούτε είναι δυνατό να την αλλάξει κάποιος. Είναι κοινωνικοψυχολογικό το φαινόμενο. Όταν μια πολιτική αποφασισθεί και πάρει την πορεία της, δεν μπορεί να αλλάξει από αυτούς που την πήραν, ό,τι και να συμβαίνει γύρω τους. Δεν ακούν. Είναι όπως το άλογο που έχει παρωπίδες, για να μην αποσπάται η προσοχή του. Είναι μέσα σε ένα πολιτικό καλούπι που δεν σπάει.

Έτσι οδηγήθηκε ο κόσμος στον 1ον Παγκόσμιο Πόλεμο, και μετά το τέλος διερωτώντο οι ηγέτες γιατί τον έκαναν, έτσι έγινε και η αμερικανική εισβολή στο Ιράκ, παρά το ότι επιβεβαιώθηκε πριν από την έναρξη του πολέμου ότι δεν υπήρχαν πυρηνικά όπλα στη χώρα. Έτσι και εδώ. Αδυναμία να ξεφύγουμε από τη νοοτροπία 44 χρόνων, να δούμε τα πράγματα όπως είναι. Να σπάσουμε την αδιαφορία που επιδεικνύουν οι πολιτικοί μας για την ενίσχυση της άμυνάς μας. Που δεν πιστεύουν ότι μπορεί μια δική μας αποτρεπτική ισχύς να παίξει ωφέλιμο ρόλο στις διαπραγματεύσεις. Και ούτε πιστεύουν ότι μπορεί στον 21ον αιώνα η Τουρκία να επιχειρήσει οιανδήποτε επιθετική ενέργεια εναντίον της Κύπρου, γι’ αυτό έχουν και την Εθνική Φρουρά μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Αν, όμως, έχουν λάθος; Συντριπτικές οι συνέπειες. Το 1974 και πριν ο Μακάριος άφησε την Ε.Φ. με άχρηστο οπλισμό του 2ου Παγκ. Πολέμου, διότι την θεωρούσε απειλή για τον εαυτό του, αλλά και διότι ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του καλύτερο προστάτη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ουδέποτε πέρασε από τον νουν του ότι μπορούσε να πεθάνει από φυσικά αίτια. Το ίδιο και σήμερα, ουδέποτε πέρασε από το μυαλό των σημερινών ηγετών μας ότι μπορεί να έχουν λάθος και, ως εκ τούτου, πρέπει να είναι η πατρίδα τους προστατευμένη σε τέτοια περίπτωση. Αδυναμία βαθύτερης σκέψης. Αδυναμία, ίσως, αντιμετώπισης των συνεπειών από έναν τέτοιο ανατρεπτικό συλλογισμό. Ο φόβος του καινούργιου τούς παραλύει, έτσι μένουν προσκολλημένοι σε αυτό που γνωρίζουν 44 χρόνια τώρα. Και ας αλλάζουν οι συνθήκες γύρω μας. Αυτούς τη σκέψη τίποτα δεν την αλλάζει. Γι’ αυτό, σε τέτοιες περιπτώσεις, για να αλλάξεις πολιτική, πρέπει να αλλάξεις πολιτικούς.

Επειδή, όμως, οι εκλογές τέλειωσαν, το μόνο που μας μένει, πριν να σηκώσουμε κι εμείς τα χέρια πάνω, είναι, για πολλοστή φορά, να επαναλάβουμε πόσο πραγματοποιήσιμη είναι η απόκτηση τέτοιας στρατιωτικής ισχύος, που να είναι τουλάχιστον η ελευθερία των ελεύθερων περιοχών εξασφαλισμένη.

Οι S300 με ακτίνα δράσης 150 χλμ., μαζί με τους ΒUK2, 50 χλ., τους ΤorΜ1 20 χλμ. και τα μικρότερα αντιαεροπορικά πυραυλικά και άλλα συστήματα της Ε.Φ. κάνουν για πρώτη φορά τον εναέριο χώρο της Κύπρου απαγορευτικό για την τουρκική πολεμική αεροπορία και ελεύθερο για τα ελληνικά F16! Η απόκτηση, δε, επιπλέον παράκτιων πυραύλων Εxocet, εξουδετερώνει την απειλή του τουρκικού στόλου. Με την αγορά, επιπρόσθετα, αρκετών δεκάδων Τ820, εξασφαλίζεται η ακινησία των τουρκικών Μ48, άρα και η Πράσινη Γραμμή - θυμάστε τις προειδοποιήσεις Ρολάνδη. Λεφτά υπάρχουν, τα 621 εκατ. που το Υπουργείο Οικονομικών ξόφλησε το μισό δάνειο το οποίο όφειλε στην Κεντρική μας Τράπεζα, αρκούσαν και με το παραπάνω. Ποιο θα είχε μεγαλύτερο όφελος για την Κύπρο, το μισοεξοφλημένο δάνειο στην Κεντρική μας(!) ή 200 Τ80;

Είπαμε, όμως, mindset! Ουδείς σκέφτεται έτσι. Αυτή είναι η αχίλλειος πτέρνα μας και η οιονεί ομηρία των ελεύθερων περιοχών στους Τούρκους. Πού θα πάει, όμως. Γλυκός ο ύπνος. Κάποτε, ωστόσο, τελειώνει.