Στηρίξτε την ποιοτική δημοσιογραφία

Πραγματοποιήσαμε εθνική αυτοκτονία

Η Τουρκία ούτε με διχοτόμηση αρκείται, ούτε με Ομοσπονδία, ούτε με Συνομοσπον-δία με δύο κράτη κ.λπ., αλλά μόνο με επανάκτηση και ολοκληρωτικό έλεγχο της Κύ-πρου

Όταν ακούω μερικούς ανεκδιήγητους πολιτικούς και κομματικούς ηγετίσκους να ομνύουν πίστη στη Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία (Δ.Δ.Ο.) και ότι θα επανενώσουν, δήθεν, την Κύπρο υπό αυτό το καθεστώς, κυριολεκτικά πρόκειται για εμπαιγμό.

Έχει καταντήσει η αναφορά σε Δ.Δ.Ο. όπως το τροπάριο της Κασσιανής, που ψάλλεται την Αγίαν Εβδομάδα κάθε Τρίτη στους ιερούς ναούς.

Τι σχέση έχει η Δ.Δ.Ο. με δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση, όταν δεν πρόκειται ένα τέτοιο καθεστώς να «ποσαραντώσει» -όπως λέμε- αφού στις 40 μέρες από τον θάνατο τελείται το μνημόσυνο του τεθνεώτος.

Η κοροϊδία και ο εμπαιγμός για δήθεν «επανένωση» και «απελευθέρωση» είναι πλέον ανυπόφορος όταν ουσιαστικά με τις ούτω καλούμενες «συμφωνίες κορυφής» (συμφωνίες υψηλού επιπέδου) έχουμε αποενοχοποιήσει την Τουρκία και αποδεχθήκαμε έμμεσα τα τετελεσμένα της εισβολής και κατοχής και στη συνέχεια υποβάλαμε και χάρτη για το εδαφικό, προσφέροντας «γην και ύδωρ», και αποδεχθήκαμε ουσιαστικά τη διχοτόμηση.

Η Τουρκία ούτε με διχοτόμηση αρκείται, ούτε με Ομοσπονδία, ούτε με Συνομοσπονδία με δύο κράτη κ.λπ., αλλά μόνο με επανάκτηση και ολοκληρωτικό έλεγχο της Κύπρου.

Δεν υπάρχει περίπτωση να αποσύρει τα κατοχικά στρατεύματά της, ούτε και να παραιτηθεί των ούτω καλούμενων εγγυήσεων και «επεμβατικών δικαιωμάτων».

Όταν είχαμε Προέδρους που ο μεν ένας ήθελε «λύση υπό τας περιστάσεις» (και ουσιαστικά υιοθετούσε την τουρκική αξίωση για λύση με βάση τις σημερινές πραγματικότητες), ο δε άλλος ήθελε «λύση χθες» και να κατοχυρώσει τα στρατηγικά της συμφέροντα και πρώην Υπουργό των Εξωτερικών που

εισηγείται την αναβολή των γεωτρήσεων στην Κυπριακή ΑΟΖ μέχρι επιλύσεως του Κυπριακού (εάν φυσικά βρεθεί ποτέ τέτοια λύση και η Τουρκία αλλάξει στάση, πράγμα αδύνατον), αφού η Κύπρος θα είναι υπό τον πλήρη

έλεγχό της, διερωτάται κανείς γιατί ουσιαστικά πραγματοποιήσαμε εθνική αυτοκτονία.

Όταν, λοιπόν, είχαμε το «πάνω χέρι» με την παρουσία μιας Ελληνικής Μεραρχίας (1964-1967) με ενισχυμένη δύναμη πυρός και η ΕΝΩΣΗ ήταν τετελεσμένο γεγονός, με τον Γεώργιο Παπανδρέου να διακηρύττει στις 27/10/1964 στη Θεσσαλονίκη «Η ΕΝΩΣΗ ήλθε, η ΕΝΩΣΗ έρχεται», θα βρούμε σήμερα λύση δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική με την παρουσία 40 χιλιάδων τουρκικών στρατευμάτων;

Διερωτήθηκα πολλές φορές, εάν οι Τούρκοι ήταν το 82% του πληθυσμού της Κύπρου και εμείς η μειονότητα, θα είχαμε διαφορετική τύχη από εκείνη των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως, της Ίμβρου και της Τενέδου;

Αλλά ποιοι τορπίλισαν το σχέδιο της μονομερούς ΕΝΩΣΗΣ που κόμισε τον Αύγουστο του 1964 κατ’ εντολήν του τότε πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου ο τότε Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πέτρος Γαρουφαλιάς και που έλυνε οριστικά το Κυπριακό, αναφέρθηκα εν εκτάσει σε άρθρα μου επανειλημμένα.

Τώρα, όπως λέμε, «το πουλίν επέτασεν», δηλαδή χάθηκε η ευκαιρία και είμαστε, πλέον, στο έλεος της Τουρκίας.

Συνεπώς, η «επανένωση» και «απελευθέρωση» είναι έπεα πτερόεντα, δηλαδή λόγια φτερωτά, λόγια του αέρα.

Τελικά, θα ήθελα να αναφερθώ στην τελευταία συνεδρία του ούτω καλούμενου «Εθνικού Συμβουλίου», όπου ούτε σε ένα κοινό ανακοινωθέν δεν συμφώνησαν, και να επαναλάβω αυτά που έγραψα στο άρθρο μου πριν από λίγα χρόνια με τον τίτλο: «Να διαλυθεί το Εθνικό Συμβούλιο», αναφερόμενος στην πλήρη αποτυχία του.

Θα είχε νόημα η ύπαρξη ενός τέτοιου «Εθνικού Συμβουλίου», αν αυτό είχε εργαστεί για την επίτευξη ενότητας σκοπού και δράσης στη βάση ενός ενιαίου αντικατοχικού και εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου.

Η καλύτερη υπηρεσία που μπορούν να προσφέρουν τώρα, αφού απέτυχαν

παταγωδώς σε όλα, είναι να πάνε στα σπίτια τους… και να απλώνουν τραχανά, και να μας αφήσουν ήσυχους, γιατί μόνο ζημιά προκαλούν με τα καμώματα και τους θεατρινισμούς τους.

*Πρώην συνδικαλιστής

Υποστηρίξτε τη