Στηρίξτε την ποιοτική δημοσιογραφία

Όχι λάθη, μας βλέπει ο Θεός και κλαίει

Έχει ανακοινωθεί η σύγκληση τριμερούς συνάντησης ενδεχομένως τον Νοέμβριο και στη συνέχεια θα γίνει πενταμερής για συζήτηση προς εξεύρεση λύσης στο κυπριακό πρόβλημα. Η εν λόγω συνάντηση, άγνωστο πού και πότε ακριβώς θα γίνει, θα βασίζεται στην κοινή δήλωση των Αναστασιάδη και Έρογλου της 11ης Φεβρουαρίου 2014.

Κυριότερα στοιχεία εκείνης της Δήλωσης είναι τα ακόλουθα:

1 Η διευθέτηση του Κυπριακού θα βασίζεται σε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα.

2 Πουθενά στην κοινή δήλωση δεν υπάρχει η φράση ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ούτε οι λέξεις κατοχή και εποικισμός, που αφήνουν την υποψία δημιουργίας νέου κράτους, κάτι που αποτελεί επιδίωξη των Τούρκων.

3 Στην παράγραφο τέσσερα της δήλωσης αναφέρεται ρητά η φράση: «Το ομοσπονδιακό Σύνταγμα θα ορίζει ότι η ενωμένη κυπριακή ομοσπονδία θα αποτελείται από δυο συνιστώντα κράτη με ίσο καθεστώς».

4 Στην ίδια παράγραφο (4) της κοινής δήλωσης γράφει: «Η ενωμένη κυπριακή ομοσπονδία θα προκύψει από τη λύση μετά την έγκρισή της σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα», κάτι που εμμέσως πλην σαφώς αποδέχεται δυο κράτη, δυο ιδρυτικά μάλιστα κράτη.

5 Με την κοινή αυτή δήλωση αυτόματα η ελληνοκυπριακή πλευρά με έμμεσο τρόπο αποδέχεται την παραγραφή όλων των εγκλημάτων πολέμου που έκαμε η Τουρκία και την αποενοχοποιεί. Πρωτάκουστο, χώρα να αυτοαναιρείται και κατά συνέπεια να αυτοεξευτελίζεται αποδεχόμενη όσα για 40 χρόνια κατήγγελλε στον ΟΗΕ και άλλους Διεθνείς Οργανισμούς.

Εκτός της Δήλωσης της 11ης Φεβρουαρίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποδέχτηκε τις συγκλίσεις που έχουν επιτευχθεί μέχρι τώρα στις συνομιλίες και τις οποίες ο λαός αγνοεί, πράγμα πολύ επικίνδυνο (περιουσιακό, ελεύθερη εγκατάσταση, FIR, οικονομία κ.ά.).

Το χειρότερο όμως είναι η χρονική στιγμή που έχει επιλεγεί για την εν λόγω συνάντηση, δηλαδή, αμέσως μετά την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία και τις σφαγές που αυτή διέπραξε, παρά τις συνεχιζόμενες τουρκικές παραβιάσεις στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ), στην οποία ΑΟΖ η Τουρκία διενεργεί κατά παράβαση της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας έρευνες και γεωτρήσεις για ανεύρεση υδρογονανθράκων, προωθείται στη Νεκρή Ζώνη, απειλεί με θερμό επεισόδιο και απειλεί επίσης για τον εποικισμό της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου και το επικινδυνότερο οι δυο υπερδυνάμεις την υποστηρίζουν σιωπηλά, οι μεν ΗΠΑ γιατί δεν θέλουν να φύγει η Τουρκία από το άρμα της Δύσης και του ΝΑΤΟ, η δε Ρωσία για να την έχει με το μέρος της και, γιατί όχι, να την διατηρεί σε τροχιά ρήξης με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Δεν παραβλέπονται τα επιχειρηματικά συμφέροντα του Τραμπ στην Τουρκία, κάτι που ο Ερντογάν χειρίζεται κατά τρόπον αριστοτεχνικό. Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ουραγός και παθητικός θεατής των γεγονότων, αδύνατη να κατανοήσει τους μακροχρόνιους στρατηγικούς στόχους της Τουρκίας, οι οποίοι σαφώς θα την βλάψουν μελλοντικά.

Σ’ ό,τι αφορά την Ελλάδα, είναι γνωστά τα προβλήματά της προεξάρχοντος του οικονομικού και του μεταναστευτικού με τους παράνομους μετανάστες που της στέλλει καθημερινά η Τουρκία και με την πάροδο του χρόνου θα ευρεθεί σε οικονομικό, κοινωνικό, πολιτισμικό αδιέξοδα και φυσικά με προβλήματα στον τομέα της ασφάλειας.

Δυστυχώς η ΚΔ, πλην κάποιων δηλώσεων από την ΕΕ αλλά και μεμονωμένα από χώρες μέλη της ΕΕ, τίποτε δεν έχει επιτύχει να εξασφαλίσει.

Καλόν είναι να μας προβληματίσει και η στάση της Ρωσίας όπως αυτή διαμορφώθηκε τελευταία στο Συριακό αλλά και στο Κυπριακό. Είναι ριψοκίνδυνο, αν όχι αυτοχειρία, να πάει σε συνομιλίες ο Πρόεδρος της ΚΔ γιατί σίγουρα οι δυο υπερδυνάμεις θα ασκήσουν πιέσεις στην ελληνική πλευρά υπέρ της τουρκικής, οι οποίες πιέσεις θα έχουν αρνητικά, αν όχι καταστροφικά αποτελέσματα. Εις δε την περίπτωση που ναυαγήσουν οι συνομιλίες, η ελληνική πλευρά θα επωμισθεί κόστος γιατί αυτή διακαώς ήθελε τις συνομιλίες και σαφώς δημιουργούσε προσδοκίες στην Τουρκία. Είναι γνωστό και ταυτόχρονα παραδεκτό απ’ όλους ότι τα πάντα ελέγχονται και καθορίζονται από την Τουρκία και όχι τον Ακιντζί, ο οποίος εδώ και αρκετούς μήνες έχει περιπέσει στη δυσμένεια του Ερντογάν.

Υποστηρίξτε τη