Στηρίξτε την ποιοτική δημοσιογραφία

Ο Πρόεδρος και οι «φίλοι» του

«Τι μου καταλογίζετε και με θανατώνετε;», ρώτησε ο Λουδοβίκος ο 16ος τους Επαναστάτες. Του απάντησαν: «Μα, είσαι ο Βασιλιάς…». Ρωτά σήμερα ο Νίκος Αναστασιάδης: «Τι μου προσάπτετε; Ποιες κατηγορίες έχετε εναντίον της πολιτικής μου; Γιατί τόση μανία εναντίον μου επειδή έφυγα από το Μοντανά; Μου λέτε ότι δεν θέλω λύση, με κατηγορείτε ότι ξέφυγα από τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και δεν ομνύω πίστη πλέον σε αυτή; Με στιγματίζετε ότι επιδιώκω περίπου λύση Διχοτόμησης δύο Κρατών και για πολλά άλλα…».

Δικαιολογημένα τα Προεδρικά ερωτήματα προς τους «φίλους» του. Και κατανοητή η αγανάκτηση και η ανθρώπινη απογοήτευση που αισθάνεται. Παραδέχεται τώρα ότι, 7 χρόνια Πρόεδρος (με Ιστορικό του την έντονη στήριξη του Σχεδίου Ανάν), δεν πέτυχε λύση Διζωνική και Δικοινοτική. Δέχεται και σέβεται, επαναλαμβάνει, το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος εναντίον του Σχεδίου Ανάν. Δηλώνει ότι συνεχίζει να συνομιλεί για λύση. Προσθέτει, όμως, πλέον μια σημαντική δήλωση: Ότι η Τουρκία δεν θέλει βιώσιμη Διζωνική Λύση. Γι’ αυτό και οι προηγούμενοι 6 Πρόεδροι της Κύπρου δεν έφεραν λύση. Συνεπώς και σήμερα, με ισχυρότερη και αρπακτικότερη την Τουρκία, πώς θα επιτευχθεί τέτοια λύση;

Οι στήλες αυτές δεν έπαυσαν να κρίνουν και να επικρίνουν τις πολιτικές αισιόδοξες δηλώσεις, θέσεις και χειρισμούς του Προέδρου στο Κυπριακό. Κι όταν ήταν Αρχηγός του ΔΗΣΥ και όταν ανέλαβε τον Προεδρικό Θώκο, οι στήλες αυτές δεν του χαρίστηκαν. Δεν έκρυψαν πλάνες και αισιοδοξίες κάτω από το χαλί. Δεν παρέλειψαν να τον κατακρίνουν ως Πρόεδρο, για τις ανεδαφικές θέσεις και αντιφατικές συμπεριφορές του στο Κυπριακό.

Σήμερα ο Πρόεδρος τι λέγει; Λέγει: «Δεν μπορώ να δεχθώ και να υπογράψω λύση και να την φέρω στον Κυπριακό Ελληνισμό, αφού ήδη την απέρριψε ως μη λειτουργική. Δεν μπορώ να παρουσιαστώ στον Λαό με ’’λύση’’ εν γνώσει μου ότι είναι μη δίκαιη, μη λειτουργική, μη… λύση». Ορθώς, συνεπώς, ο Πρόεδρος λέγει έμμεσα αλλά καθαρά στον Λαό, όσα λέγει σήμερα. Θέλει, ο Πρόεδρος, να υποχωρήσει η Τουρκία για να υπάρξει λύση. Αλλά η Τουρκία δεν υποχωρεί. Προχωρεί. Θέλει και άλλα. Θέλει, απειλεί και κατακτά βίαια και…

Οι προηγούμενοι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας κατέγραψαν τις δικές τους μη περήφανες Ιστορικές Σελίδες. Γράφει τώρα και ο Αναστασιάδης τη δική του. Οι 6 προηγούμενοι Πρόεδροι απέτυχαν να φέρουν Λύση. Άλλα έλεγαν στον Λαό, άλλα έπρατταν, άλλα επετύγχαναν - όταν ΑΠΕΤΥΓΧΑΝΑΝ… Ο νυν Πρόεδρος γνωρίζει τώρα γιατί απέτυχαν οι άλλοι. Γνωρίζει, λέγει, γιατί δεν μπόρεσαν για 45 χρόνια, συνομιλούντες και υποχωρούντες, να βρουν λύση. Γνωρίζει τώρα ότι ούτε και ο ίδιος μπορεί να φέρει δίκαιη και βιώσιμη λύση, όπως υποσχόταν στον Λαό για πολλά χρόνια. Πρέπει, όμως, τώρα να πει στον Λαό τι πρέπει να αναμένει απ’ εδώ και μπρος.

Αυτήν τη σελίδα του άρχισε να γράφει. Ο Πρόεδρος για τον εαυτό του και για την Κύπρο δεν αντέχει ούτε σε άλλους ευσεβοποθισμούς, ούτε σε άλλες εξαπατήσεις του Λαού. Είναι η ώρα της δικής του Ιστορίας και κυρίως της Ιστορίας της δύσμοιρης Κύπρου. Δεν πρέπει να έχει ο Πρόεδρος αμφιβολίες. Ο Λαός θα τον ακούσει και θα του συμπαρασταθεί, αν ενημερωθεί σωστά και καθαρά.

Αν δεν καταφέρει να φέρει όσα υπεσχέθη τη φορά αυτή στον Λαό, δεν θα έχει άλλη αιτιολογία να υποβάλει στους επικριτές του… Θα αναγεννήσει τη φράση του Λουδοβίκου του 16ου: «Τι μου καταλογίζετε;», θα ρωτά ο Νίκος και οι «φίλοι» του θα του απαντούν: «Εσύ είσαι ο Πρόεδρος... Εσύ είσαι ο υπόλογος και ο υπεύθυνος της καταστροφής…».

Τι θα τους απαντήσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Τι θα πράξει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Αν υπακούσει στις υπαγορεύσεις και στα δόγματα των «φίλων» του, με την υπογραφή του θα διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Αν όχι, θα κατηγορηθεί και θα τιμωρηθεί από την Τουρκία ότι είναι υπεύθυνος γιατί απέτυχαν οι συνομιλίες.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μετά από 45 χρόνια τραγικής υποταγής και παράδοσης, θα κατηγορηθεί ότι απέφυγε «ανένδοτα» να υπογράψει τη Διζωνική Δικοινοτική Καταστροφή της Κύπρου. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ώρα τώρα να πει όχι, έμπρακτα και σχεδιασμένα στην τελική υποταγή. Θα το πει, όμως; Διαβάστε την επόμενη Κυριακή.

Υποστηρίξτε τη