Στηρίξτε την ποιοτική δημοσιογραφία

ΕΞ ΑΠΟΡΡΗΤΩΝ

Και έτρεξαν να βγάλουν την πέτρα...
Μια παροιμία λέει «έριξε ένας τρελός μια πέτρα στο πηγάδι και πέσανε τριάντα γνωστικοί να τη βγάλουνε». Αυτήν την εικόνα μού θύμισε η Βουλή της μπανανίας μας τις τελευταίες ημέρες, με τις ανούσιες, ανεδαφικές και άχρηστες συζητήσεις γύρω από την πρόταση του Αβέρωφ Νεοφύτου να αυτοδιαλυθεί η Βουλή, αναλαμβάνοντας τις δικές της ευθύνες για την κατάρρευση του Συνεργατισμού, και να διεξαχθούν βουλευτικές εκλογές μαζί με τις ευρωεκλογές. Βεβαίως δεν υπαινισσόμαστε ότι ο Φούλης είναι... τρελός. Μακριά από εμάς τέτοια σκέψη!


Απλώς λέμε ότι έριξε μια... τρελή ιδέα, εν είδει πέτρας, και όρμησαν οι άλλοι πολιτικοί, κατέβηκαν στο «πηγάδι», την άρπαξαν και άρχισαν να συζητούν γύρω από αυτήν με κάθε σοβαρότητα! Και μάλιστα αντιπρότειναν κιόλας να παραιτηθεί πρώτα η Κυβέρνηση, αναλαμβάνοντας τις δικές της ευθύνες, που καταγράφονται σαφώς στο πόρισμα της Ερευνητικής Επιτροπής. Και είδαμε βουλευτές και άλλους εκπροσώπους του κυβερνώντος κόμματος να βγαίνουν στα κανάλια και να υπερασπίζονται με πάθος τη... λαφαζανιά του αρχηγού τους.


Η οποία, χωρίς καμιά αμφιβολία, ήταν ένα πυροτέχνημα, για σκοπούς εντυπωσιασμού και αποπροσανατολισμού από το βασικό θέμα, την αξίωση της αντιπολίτευσης για παραίτηση του Χάρη Γεωργιάδη. Κανένας (ούτε φυσικά και στο κυβερνών κόμμα) δεν πιστεύει ότι θα ήταν ποτέ δυνατό να αυτοδιαλυθεί η Βουλή, επειδή το πρότεινε η πονηρή αλεπού της Αργάκας.


Ωστόσο, με την αιφνιδιαστική αυτή κίνησή του, ο Αβέρωφ κατάφερε να αλλάξει την ατζέντα. Οι διαστάσεις που πήρε το θέμα (ένα μη θέμα, στην πραγματικότητα), με τις δημόσιες συζητήσεις να κυριαρχούν επί μέρες, δείχνει για μιαν ακόμη φορά το χαμηλό και θλιβερό επίπεδο της πολιτικής μας ζωής. Εισηγούμαι στο «Σίγμα», παράλληλα με την τηλεοπτική σειρά «Power of love», να προβάλλει και τη σειρά «Power of... laugh», με σκηνές από τις συζητήσεις μεταξύ των πολιτικών μας. Θα πέφτει πολύ γέλιο, που τόσο πολύ το έχουν ανάγκη οι ταλαιπωρημένοι πολίτες.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Ένας μοναδικός σε μια μοναδική νήσο

Μα ποιες πρόωρες βουλευτικές εκλογές λέτε να κάνουμε, κύριε Φούλη μου; Εδώ κινδυνεύσαμε να μην κάνουμε ούτε ευρωεκλογές, επειδή έχει αφυπηρετήσει ο... μοναδικός κρατικός λειτουργός που ήταν σε θέση να χειριστεί το μηχανογραφικό σύστημα του αρχείου πληθυσμού, το οποίο χρησιμοποιείται για τον καταρτισμό των εκλογικών καταλόγων! Μπροστά στον κίνδυνο να γίνουμε ευρωρεζίλι, το κράτος πήγε και βρήκε τον συνταξιούχο και του πρότεινε να αναλάβει αυτήν τη δουλειά, με το αζημίωτο βεβαίως (λέγεται ότι θα πάρει 14.500 ευρώ).


Είναι απίστευτο, αλλά δεν υπάρχει άλλος εν ενεργεία δημόσιος υπάλληλος που να ξέρει να κάνει αυτήν τη δουλειά, αφού το κράτος δεν φρόντισε να αντικαταστήσει τον ήδη αφυπηρετήσαντα. Διερωτόμαστε: Ανάμεσα στους 50.000 δημόσιους υπαλλήλους είναι δυνατόν να μην υπάρχουν κάποιοι με τα προσόντα και τις γνώσεις να αναλάβουν τον χειρισμό του μηχανογραφικού συστήματος των εκλογών; Αν δεν είναι σωστά στελεχωμένη η Υπηρεσία Εκλογών, όφειλε η κυβέρνηση να την εφοδιάσει με το κατάλληλο προσωπικό. Φανταστήκατε να μετέδιδε το Euronews στις 26 Μαΐου:


«Διεξήχθησαν σήμερα εκλογές για την ανάδειξη των νέων μελών του Ευρωκοινοβουλίου στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πλην της Κύπρου, όπου έπαθε κράμπα δακτύλων ο μοναδικός χειριστής του μηχανογραφικού συστήματος και αδυνατούσε να το λειτουργήσει»! Εμείς ξεπεράσαμε και τη γνωστή ρήση «ουδείς αναντικατάστατος». Στη νήσο των θαυμάτων βρέθηκε αναντικατάστατος!
ΜΠΟΞΕΡ
«Πάρτε την πίσω, φακκάτε εσείς»!

Ως άλλος Μάρκος Παγδατής, ο Πρόεδρος της Βουλής, Δημήτρης Συλλούρης, με ένα εντυπωσιακό μπάκχαντ, επέστρεψε στο γήπεδο της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου το μπαλάκι που είχε ρίξει στο δικό του γήπεδο, στις 4 Απριλίου, η απελθούσα Διοικητής, Χρυστάλλα Γιωρκάτζη, υπό την μορφήν λίστας με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων (τη «λίστα Χρυσταλλαγκάρντ», όπως την αποκάλεσε η στήλη). Από την κίνηση Συλλούρη, το μπαλάκι έπεσε ξαφνικά στην πλευρά της ΚΤΚ, χτυπώντας στο πρόσωπο τον έκπληκτο νέο Διοικητή, Κωνσταντίνο Ηροδότου, ο οποίος δεν περίμενε τέτοια εξέλιξη.


Δικαιολογώντας την αντισφαιριστική του δραστηριότητα, ο κ. Συλλούρης εξήγησε ότι η λίστα επεστράφη, διότι έπρεπε να τύχει επεξεργασίας από την ΚΤΚ, ώστε να φανεί, εάν υπήρξε ή όχι διαπλοκή μεταξύ τραπεζών και βουλευτών. Ανέφερε, επίσης, ότι, αν προκύπτει «εξυπηρέτηση» ΠΕΠ από τράπεζες, τότε θα πρέπει να εξεταστεί η πολιτική και ενδεχομένως ποινική ευθύνη του ΠΕΠ, αλλά και οι ευθύνες των Τραπεζών και της Κεντρικής Τράπεζας. Τόνισε, παράλληλα, ότι, αν υπάρχει διαπλοκή, αυτή δεν αφορά όσους είχαν ΜΕΔ, αλλά όσους έτυχαν ευνοϊκής μεταχείρισης και τους διέγραψαν δάνεια οι τράπεζες. Όπως αντιλαμβάνεστε, ο κ. Ηροδότου θα πρέπει τώρα να βγάλει την κουφή από την τρύπα της, κάτι που δεν είναι καθόλου απλό και θα είναι και χρονοβόρο.


Διότι, άντε τώρα να ψάξεις και να ανακαλύψεις, αν οποιοσδήποτε βουλευτής ή άλλο πολιτικά εκτεθειμένο πρόσωπο έτυχε όντως ευνοϊκής μεταχείρισης από τράπεζα και να αποφασίσεις, αν υπήρξε διαπλοκή. Άσε που υπάρχει στη μέση η πιθανή σύγκρουση συμφερόντων, που δεν είναι εύκολο να αποδειχθεί, καθώς και το τραπεζικό απόρρητο και το εμπόδιο των προσωπικών δεδομένων, που ακόμα και όταν επεξεργαστεί τη «λίστα Χρυσταλλαγκάρντ» η ΚΤΚ, θα είναι προβληματική η δημοσιοποίησή της. Τελικά, πολύ βαριά είναι η μπαλίτσα που έριξε μπροστά στον κ. Ηροδότου ο Δ. Συλλούρης και θα δυσκολευτεί πολύ να την ξαναστείλει πίσω, στο γήπεδο της Βουλής.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Τα θέλουν όλα και τα θέλουν τώρα!

Δεν έχασαν χρόνο οι εκπαιδευτικές οργανώσεις. Άρχισαν να μαζεύουν υπογραφές για να ζητήσουν από τη Γενική Λογίστρια να συμμορφωθεί με την απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου και να επιστρέψει στο τέλος Απριλίου στους εκπαιδευτικούς όλα αυτά που περικόπτονται από τους μισθούς τους, με βάση τον κηρυχθέντα ως αντισυνταγματικό νόμο του 2012. Την ίδια ώρα, δηλώνουν ότι θα σεβαστούν την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην έφεση της Κυβέρνησης κατά της απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου.


Ε, με όλον τον σεβασμό, παιδιά, αλλά υπάρχει κάτι οξύμωρο εδώ. Πώς θα σεβαστείτε την απόφαση του Ανωτάτου, αφού προτού αυτή εκδοθεί την υπονομεύετε, ζητώντας από τη Γενική Λογίστρια να σας επιστρέψει τα λεφτά που θεωρείτε ότι δικαιούσθε, με βάση την απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου, η οποία μπορεί να ανατραπεί από το Ανώτατο; Όλα τα λεφτά ζητά, βεβαίως, και η ΠΑΣΥΔΥ. Ο κ. Χατζηπέτρου, μάλιστα, υπολογίζει ότι τα επόμενα τέσσερα χρόνια το κράτος θα δώσει «μόνον» 800 εκατομμύρια ευρώ, για να καλύψει το πρόσθετο κόστος.


Αλλά θα ήταν δικαιότερο αυτά τα 800 εκατομμύρια να διατεθούν για αναπτυξιακά και άλλα έργα, ώστε να επωφεληθεί όλος ο πληθυσμός, περιλαμβανομένων των ευάλωτων και μη προνομιούχων ομάδων, καθώς και των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, που έβαλαν πλάτη για διάσωση της οικονομίας. Εντάξει, έβαλαν πλάτη και οι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά όχι τώρα να ζητούν την πλάτη τους πίσω, πάνω στην... πλάτη των άλλων!
ΜΠΟΞΕΡ
Αν σταυρωνόταν στην Κύπρο...

Κυριακή των Βαΐων σήμερα και ο Κύριος εισέρχεται μετά βαΐων και κλάδων στα Ιεροσόλυμα, λίγο προτού αρχίσει η Εβδομάδα των Παθών Του. Φανταστείτε για μια στιγμή, αν αντί στα Ιεροσόλυμα έμπαινε... στη Λευκωσία. Πρώτα-πρώτα, θα έπεφτε στη δίνη των δικών μας προεκλογικών... παθών και έτσι τα δικά Του Πάθη θα περνούσαν απαρατήρητα. Και, φυσικά, οι πολιτικοί μας θα καβγάδιζαν γύρω από το εξής θέμα: Ποιος ευθύνεται για τη Σταύρωση; Η... σημερινή ή η προηγούμενη κυβέρνηση;


Την ίδια ώρα, επιχειρηματίες της περιοχής της Σταυρώσεως θα έκαναν διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, φοβούμενοι μήπως η ονομασία Γολγοθάς ή «Κρανίου Τόπος» οδηγούσε σε πτώση της αξίας των οικοπέδων τους. Και κανένας μεγαλογιατρός δεν θα καταδεχόταν να περιθάλψει τις πληγές Του από τα μαστιγώματα και τα καρφώματα, διότι ο Ιησούς δεν θα είχε ιδιωτική ασφάλιση... Αν γινόταν στην Κύπρο η Σταύρωση, ο Θεάνθρωπος θα σταυρωνόταν... μόνος Του! Διότι, ο ένας ληστής θα είχε διασυνδέσεις με το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο και θα την γλίτωνε.


Τον δε άλλον ληστή θα τον καθάριζε κάποια αντίπαλη φατρία, προτού προλάβουν να τον ανεβάσουν στον σταυρό. Αν ο Χριστός σταυρωνόταν στη βραχονησίδα μας, θα βρίσκονταν πολλοί Ιούδες να τον προδώσουν. Από αυτούς διαθέτουμε άφθονους. Από Χριστούς είναι που έχουμε φοβερή έλλειψη. Ακόμη και στον χώρο της Εκκλησίας ημών...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Ξέρετε τι είναι το «εν κουλί»;

Αν ζητήσετε από κάποιον της νέας γενιάς να σας κατονομάσει μερικά κατεχόμενα χωριά της Κύπρου ή να σας πει, αν γνωρίζει κάποιον Κύπριο λογοτέχνη ή πνευματικό άνθρωπο, θα στέκεται και θα σας κοιτάζει αμήχανα χασκογελώντας. Αν, όμως, τον ρωτήσετε τι είναι το «εν κουλί», θα σας απαντήσει αμέσως και με κάθε λεπτομέρεια. Τώρα, βέβαια, εσείς ίσως να μην γνωρίζετε τι είναι το «εν κουλί», εκτός αν ανήκετε στη νέα γενιά ή είσαστε από εκείνους που σεργιανίζουν αδιάκοπα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.


Το «εν κουλί», λοιπόν, για όσους δεν γνωρίζουν, είναι μια φράση που ειπώθηκε από έναν Κύπριο επίδοξο σεφ, ονόματι Χάμπο, σε ελληνικό παιγνίδι τηλεμαγειρικής, όταν απευθυνόμενος σε συμπαίκτη του, τον ρώτησε με επιτιμητικό ύφος «εν κουλί, τούτον;». Το επίμαχο «κουλί» είναι ένας αραιός πουρές φρούτων ή λαχανικών. Αμέσως το «εν κουλί» έγινε viral σε πανεθνικό επίπεδο και προκάλεσε αναρίθμητες και πολυήμερες συζητήσεις μέσω twitter και σε πάνελ τηλεοπτικών εκπομπών!


Τα γράφω αυτά, γιατί εντυπωσιάζομαι από το πόσο ένα θέμα χωρίς νόημα, άσκοπο, ασήμαντο και αδιάφορο απασχολεί τόσους πολλούς, ιδιαίτερα νέους, σε τέτοια έκταση. Κάτι που κάνει ακόμα πιο καταθλιπτικό το γενικότερο τοπίο της άγνοιας, της αμάθειας και της ημιμάθειας στη βραχονησίδα μας. Και η δραματική ερώτηση που ξεπηδάει αυθόρμητα είναι:


Εν... κουλή (πνευματικά) η κυπριακή κοινωνία; Δυστυχώς ναι, εν... κουλή!
ΜΠΟΞΕΡ


Υποστηρίξτε τη