Η Τουρκία με το γιαταγάνι στο χέρι

Η μαύρη Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2020, σήμανε το τέλος μιας εποχής για την Τουρκία με την αποδόμηση του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και του κοσμικού κράτους και την επιστροφή στον μεσαίωνα, τον ισλαμο-εθνικισμό και τον νεο-οθωμανισμό, υπό την δικτατορία Ερντογάν.

Τις 24 Ιουλίου, επέτειο της συνομολόγησης της Συνθήκης της Λωζάννης, βάσει προνοιών της οποίας ιδρύθηκε η Τουρκική Δημοκρατία, ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν επέλεξε για να κηρύξει την κατάργηση του διατάγματος του Κεμάλ Ατατούρκ αναφορικά με την Αγία Σοφία και τη μετατροπή της Μεγάλης Εκκλησίας σε Μεγάλο Τζαμί. Κατά την τελετή εντός του ναού ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας, Αλή Ερμπάς, κραδαίνοντας ένα γιαταγάνι, σύμβολο της οθωμανικής πολιτικής της κατάκτησης ξένων εδαφών, υποδαύλισε με τον λόγο του την τζιχαντιστική ιδεολογία που επικρατεί σήμερα στην Τουρκία. Σε δήλωσή του ο Ερμπάς επεσήμανε ότι το γιαταγάνι που κρατούσε συμβολίζει την κατάκτηση του τεμένους και αποτελεί σουλτανική οθωμανική παράδοση σε τέτοιες περιπτώσεις.

Το ίνδαλμα του Ταγίπ Ερντογάν, το οποίο κατά κόρον τιμά και επικαλείται ως πρότυπο, είναι ο Σουλτάνος Μωάμεθ II, ο Πορθητής (Al Fatih), από τον οίκο των Οσμανιδών. Ο Μωάμεθ ο Πορθητής ήταν αυτός που άλωσε την Κωνσταντινούπολη την 29η Μαΐου 1453 και έπνιξε στο αίμα την Πόλη με τις θηριωδίες που έλαβαν χώραν. Είναι αυτός που μετέτρεψε τη χριστιανική εκκλησία Αγία Σοφία σε τζαμί και μπήκε θριαμβευτής μέσα λίγες μέρες αργότερα. Ο Μωάμεθ II εφάρμοσε ιμπεριαλιστική πολιτική και χαρακτηριζόταν από παροιμιώδη σκληρότητα. Οι ιστορικοί κάνουν μνεία της ανηλεούς εκστρατείας του σε Ασία και Ευρώπη.

Σε πρόσφατο άρθρο του ο Αμερικανός συγγραφέας και μελετητής της ισλαμικής θεολογίας, Raymond Ibrahim, αναφερόμενος στον Μωάμεθ II, τον χαρακτηρίζει ως «έναν τρομοκράτη που εξανδραπόδιζε τους ηττημένους λαούς και άρπαζε τη γη των κατακτημένων». Σύμφωνα με τον Raymond Ibrahim, ο Μωάμεθ ο Πορθητής ήταν παιδόφιλος με ιδιαίτερη προτίμηση σε αγόρια-εφήβους.

Η ιστορία αναφέρει ότι αυτός ο Οθωμανός Σουλτάνος αποκατέστησε τα προνόμια του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στον νέο Οικουμενικό Πατριάρχη, τον φιλόσοφο και θεολόγο Γεννάδιο Σχολάριο, με τον οποίο συζητούσε θεολογικά ζητήματα της χριστιανικής και ισλαμικής πίστης. Σύμφωνα με τον Άγγλο ιστορικό, συγγραφέα και πολιτικό Edward Gibbon, τον οποίο επικαλείται ο Raymond Ibrahim, ο Μωάμεθ ΙΙ «είχε την ειρήνη στα χείλη, ενώ ο πόλεμος ήταν στην καρδιά του». Με τον τρόπο αυτό παραπλανούσε τον κόσμο.

Τα βήματα αυτού του Σουλτάνου ακολουθεί ο Ταγίπ Ερντογάν σκορπώντας τον θάνατο και την καταστροφή εν ονόματι της ειρήνης· ονειρευόμενος να καταστεί ο ισχυρός παίκτης στην Ανατολική Μεσόγειο και στον τομέα της ενέργειας με παγκόσμια εμβέλεια. Οι δύο υπερδυνάμεις σιωπηρά τον στηρίζουν, εφόσον εξυπηρετούνται και τα δικά τους συμφέροντα. Η Γερμανία και κάποιες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι διατεθειμένες να λάβουν μέτρα κι ας κινδυνεύει ολόκληρη η Ευρώπη από τον μεγαλοϊδεατισμό του νεο-οθωμανού δικτάτορα.

Στο εσωτερικό της χώρας του έχει πολλούς εχθρούς και αντιπάλους, έχει πολλούς αδικήσει και καταπιέσει. Θα έχει άραγε και το ίδιο τέλος όπως ο Μωάμεθ ΙΙ ο Πορθητής, ο οποίος εικάζεται ότι δολοφονήθηκε από τον ίδιο του τον γιο, τον Βαγιαζίτ ΙΙ; Ο τελευταίος φέρεται να έχει δηλητηριάσει τον Μωάμεθ ΙΙ, τον οποίο και διαδέχθηκε στον θρόνο των Οσμανιδών.

*Πρέσβης ε.τ.