Η πέτρα του σκανδάλου…
![](/images/ODRHjazfuWAVXBI-v08AWxOzYzM=/90721/original/SEMERINE_yuNYxWX.jpg)
Είναι μεγάλος παίκτης ο Ερντογάν. Και αδίστακτος. Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύει κάποιος ότι δεν υπάρχει τουρκικός δάκτυλος στην κρίση που ξέσπασε μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων. Επί μακρόν ο Τούρκος Πρόεδρος είχε στο στόχαστρο την Ιερουσαλήμ. Κατηγορούσε τους Ισραηλινούς, άλλοτε δημόσια και άλλοτε έμμεσα και στο παρασκήνιο, ότι κρύβονταν πίσω από το ανεπιτυχές πραξικόπημα που εκδηλώθηκε σε βάρος του στις 15 Ιουλίου του 2015. Και αναζητούσε εκδίκηση. Είναι, δε, γνωστές οι σχέσεις του με τη Χαμάς, μία τρομοκρατική, κατά γενικήν ομολογίαν οργάνωση, που χρηματοδοτείται από την Άγκυρα και εκπαιδεύεται από τους Ιρανούς και παλαιότερα από τους Σύρους. Τα τελευταία χρόνια το καταφύγιο της Χαμάς και των στελεχών της είναι η Τουρκία. Μία, μάλιστα, από τις προϋποθέσεις που έθετε η ισραηλινή πλευρά σε κάθε προσπάθεια ομαλοποίησης των σχέσεών της με την Άγκυρα ήταν η διακοπή των σχέσεων με τους ηγέτες της Χαμάς. Χωρίς, βεβαίως, να προκύψει ποτέ αποτέλεσμα.
Μέσα από «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» και άλλους διαύλους, η Τουρκία χρηματοδοτεί τη Χαμάς αποστέλλοντας, ταυτοχρόνως, στρατιωτικό υλικό. Και τώρα αρπάζει την ευκαιρία για να χρησιμοποιήσει τους Παλαιστινίους και τον θρησκευτικό φανατισμό προκειμένου να δημιουργήσει προβλήματα στο ισραηλινό κράτος και στη Μέση Ανατολή, διαρρηγνύοντας τις καλές σχέσεις σταθερότητας που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ του Ισραήλ, της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και άλλων αραβικών μουσουλμανικών κρατών, μεταξύ των οποίων και η Αίγυπτος.
Η Τουρκία είναι εχθρός του Ισραήλ. Στην πραγματικότητα, όμως, συνιστά και εχθρό των Παλαιστινίων. Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τη δίψα του παλαιστινιακού λαού για απελευθέρωση προκειμένου να τον φέρει σε σύγκρουση με το Ισραήλ, χωρίς να σημαίνει ότι σε αυτήν τη σύγκρουση υπάρχουν αναμάρτητοι. Η Κύπρος έχει παραδοσιακές σχέσεις και με τους Παλαιστινίους αλλά και με το Ισραήλ. Όχι, όμως, με την τρομοκρατική Χαμάς και την κατοχική Τουρκία. Αυτά πρέπει να τα ξεχωρίσουμε, για να μην οδηγούμαστε σε λανθασμένα συμπεράσματα, πολιτικές εκτιμήσεις και αποφάσεις. Οι Ισραηλινοί επί μακρόν δηλώνουν σύμμαχοί μας και έχουμε κοινά συμφέροντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Παλαιστίνιοι είναι εχθροί μας. Εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι έχουμε κοινό εχθρό, ο οποίος υποθάλπει, αν δεν είναι ακόμη και ηθικός αυτουργός κατά μεγάλο βαθμό των όσων συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή. Και αυτός ο κοινός εχθρός έχει όνομα: Είναι η Τουρκία. Αυτή συνιστά την πέτρα του σκανδάλου. Που, αδίστακτα ενεργώντας, δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να κάνει ολοκαύτωμα είτε τους Εβραίους είτε τους Παλαιστινίους για την εξυπηρέτηση των δικών της συμφερόντων. Έχουμε πικράν πείραν...