Η κολυμβήθρα του Σιλωάμ και τα αόρατα νήματα
«Είναι περίεργο πώς κάποια άτομα πέρασαν από διάφορες μεταλλάξεις αλλά καταφέρνουν μέχρι σήμερα να επιβιώνουν και να αναδεικνύονται σε υψηλά αξιώματα λες και κάποια αόρατα χέρια κινούν τα νήματα»
Τι και αν ενέδωσαν και ακόμα ενδίδουν σε προτροπές και υποδείξεις ξένων, οι γνωστοί επώνυμοι και ανόσιοι πολιτικοί παράγοντες; Τι και αν οι γνωστοί που μετείχαν ως υπουργοί στην «κυβέρνηση» του Ιουλιανού πραξικοπήματος βρέθηκαν λίγα χρόνια μετά το θανατικό και την απώλεια του 37% των κυπριακών εδαφών σε δημόσια αξιώματα αντί στη φυλακή για εσχάτη προδοσία;
Τι και αν 300 εκατομμύρια δολάρια βρήκαν Ε/κ αποδέκτες μέσω κρυφών διαδρομών από προγράμματα του ΟΗΕ, (UNDP, UNOPS) και του USAID, προκειμένου να περάσει ως ολετήρας το εκτρωματικό σχέδιο Ανάν, ακυρώνοντας το δικαίωμα του κυπριακού λαού να απαλλαγεί από τον Τούρκο κατακτητή και να ζήσει όπως άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί αφέντης και νοικοκύρης στον τόπο του;
Όλο αυτό το ανοσιούργημα και το κατακάθι βούτηξε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ νομίζοντας πως θα αναβαπτισθεί και απαλλαγεί και από ενοχές και αμαρτήματα.
Την Πέμπτη, η γη της Κρήτης δέχθηκε στα σπλάχνα της τον τιτάνα του Έθνους, τον μεγάλο οικουμενικό Έλληνα Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος ζύμωσε τη μουσική του με την ποίηση και την πρόσφερε ως αντίδωρο στην καθημαγμένη εργατιά της Ελλάδας αλλά και στους λαούς του κόσμου που μάχονται για ελευθερία, ειρήνη και δικαιοσύνη.
Εκείνοι που τον έβριζαν όταν όρθωνε το ανάστημά του και καλούσε τον λαό να πει τα μεγάλα ΟΧΙ στα αντεθνικά μνημόνια και τα εκτρωματικά σχέδια κατά της Κύπρου, έσπευσαν να πάρουν λίγη δόξα από το μεγαλείο του. Ξέχασαν τα μίζερα ανθρωπάκια τι έλεγαν όταν ο Μίκης της Ελλάδας, ο Μίκης της Κύπρου και της Οικουμένης ύψωνε με τον λόγο του τα ιδανικά του έθνους και ως αρχάγγελος επί της Γης άνοιγε τις φτερούγες του να προστατέψει τον λαό και να ανακόψει το κακό.
Τα οξύμωρα και τα αντιφατικά
Ο διχασμός που επικρατεί σήμερα στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου, πέρα από τον δηλητηριώδη σπόρο της διχόνοιας, περικλείει αρκετά οξύμωρα και αντιφατικά στοιχεία, που, κατά τρόπο περίεργο αλλά καταλυτικό, ακυρώνουν αυτούς που τα ενστερνίζονται και που σήμερα υιοθετούν.
Για παράδειγμα, οι πολέμιοι του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου πριν από το 1974 υποστήριζαν την ένωση με την Ελλάδα, ανέλαβαν θέσεις στην πραξικοπηματική κυβέρνηση Σαμψών και άλλοι εκλέγηκαν σε δημόσια αξιώματα μέχρι το νομοθετικό σώμα ανενόχλητοι, ως ο πρότερός του βίος να ήταν άμεμπτος. Μετά από χρόνια τα ίδια άτομα βρέθηκαν στους εξώστες να υποστηρίζουν το σχέδιο Ανάν.
Άνθρωποι που ύμνησαν τον Μακάριο βρέθηκαν στο αντίπαλο στρατόπεδο για να καταντήσουν υμνητές της αμερικανικής πολιτικής και να αποφανθούν με τον πιο ανιστόρητο τρόπο πως η τότε Σοβιετική Ένωση (και όχι ο χασάπης Κίσινγκερ και οι ΗΠΑ) ευθύνονται για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Για το «θεάρεστο» έργο τους διορίστηκαν λίγα χρόνια αργότερα σε προεδρικούς συμβούλους για να δαγκώσουν στη συνέχεια το χέρι που τους έβγαλε από τη ναφθαλίνη. Τώρα επιδίδονται στη συγγραφή βιβλίων κατηγορώντας με λιβελογραφήματα τους πρώην «ευεργέτες» τους και έπεται συνέχεια.
Ο πρώην Επίτροπος της Κύπρου στην Ε.Ε., Χρ. Στυλιανίδης, ο οποίος ορκίστηκε την Παρασκευή νέος Υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στην κυβέρνηση Μητσοτάκη (αφού προηγήθηκε η πολιτογράφησή του ως Έλληνα πολίτη), έχει κι αυτός στο ενεργητικό του πληθώρα αντιφάσεων.
Το 1993 ήταν ο εκπρόσωπος Τύπου του Ενιαίου Μετώπου (ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ) με υποψήφιο πρόεδρο τον Πασχάλη Πασχαλίδη.
Το 1995 ίδρυσε, μαζί με άλλους, την Κίνηση Πολιτικού Εκσυγχρονισμού, με στόχο την προώθηση της ευρωπαϊκής Κύπρου και τον εκσυγχρονισμό του πολιτικού συστήματος της χώρας.
Το 1998 διορίστηκε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη. Το 1999 παραιτήθηκε από τη θέση του για λόγους, όπως είπε, «αρχής σε θέματα εξυγίανσης και διαφθοράς της δημόσιας ζωής», μετά από καταγγελίες για διαφθορά που διατυπώθηκαν εναντίον τού τότε Υπουργού Εσωτερικών μ. Ντίνου Μιχαηλίδη. Στη δήλωση παραίτησης λίγα λόγια είπε για τον τότε υπουργό, αλλά περισσότερο υμνούσε τον Γλ. Κληρίδη, που είχε διορίσει τον Ντίνο Μιχαηλίδη (!!!).
Tο 2004 το όνομά του περιλαμβάνεται σε έγγραφα που διέρρευσαν για όσους πήραν κονδύλια για την προώθηση του σχεδίου Ανάν. Το δικαιολογητικό της είσπραξης του ποσού ήταν για τη δημιουργία ιστοσελίδας e-vote (ηλεκτρονικές εκλογές), που καμιά σχέση δεν είχε με το επάγγελμά του ως οδοντίατρου.
Την 1η Μαρτίου 2013 διορίστηκε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Τον επόμενο χρόνο διορίζεται από το Πρόεδρο Αναστασιάδη στη θέση του Ευρωπαίου Επίτροπου για τη Διεθνή Συνεργασία, την Ανθρωπιστική Βοήθεια και τη Διαχείριση Κρίσεων. Η θητεία του ολοκληρώθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2019 και, επειδή δεν επαναδιορίστηκε, μεταπήδησε στο στρατόπεδο των πολέμιων του Προέδρου Αναστασιάδη.
Είναι περίεργο πώς κάποια άτομα πέρασαν από διάφορες μεταλλάξεις, αλλά καταφέρνουν μέχρι σήμερα να επιβιώνουν και να αναδεικνύονται σε υψηλά αξιώματα λες και κάποια αόρατα χέρια κινούν τα νήματα.
Εμφύλια καρφώματα στους ξένους
Ακόμα μια φορά η ηγεσία του ΑΚΕΛ εμφανίζεται να έχει στ’ αφτιά της βουλοκέρι, να μην ακούει και να μη δίνει σημασία τι λένε οι αξιωματούχοι της Τουρκίας και οι εγκάθετοί της στα κατεχόμενα.
Με μια προκλητική άνεση ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, Στ. Στεφάνου, σε συνάντηση που είχε με ξένους πρέσβεις διαπιστευμένους στην Κύπρο, αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ενημέρωσης σε κατηγορίες εναντίον του Προέδρου, αφήνοντας ανοικτή την πόρτα και το ελεύθερο, σε όσες ξένες δυνάμεις απεργάζονται κακή λύση στο Κυπριακό προς όφελος της Τουρκίας.
Αφού ξεμπέρδεψε με 2-3 αράδες κατά της Τουρκίας, έστρεψε τα πυρά του κατά του Προέδρου λέγοντας πως «τα τελευταία τέσσερα χρόνια δεν υπήρξε μια συγκροτημένη και συνεπής πολιτική από μέρους του, η οποία να αξιοποιεί κάθε δυνατότητα για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων».
Τον κατηγόρησε για «παλινδρομήσεις και οι επικίνδυνους πειραματισμούς που δίνουν την ευκαιρία στην Τουρκία και στον Τουρκοκύπριο ηγέτη, Ερσίν Τατάρ, να εκμεταλλεύονται το διαπραγματευτικό κενό, να συνεχίζουν σχεδόν ανενόχλητοι τις μεθοδεύσεις τους στην ΑΟΖ και στην Αμμόχωστο και να επιμένουν σε λύση δύο κρατών».
Μίλησε εκτεταμένα για τα κίνητρα που πρέπει να δώσουμε στην Τουρκία, αν και παραδέχθηκε πως κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί αν οι προτάσεις αυτές γίνουν αποδεκτές, αλλά δήλωσε πεπεισμένος «ότι τουλάχιστον θα πιεστούν προς αυτή την κατεύθυνση γιατί αν δεν το πράξουν θα μείνουν εκτεθειμένοι».
Σαν δεν ντρέπονται να κατηγορούν τη χώρα μας στους ξένους πρεσβευτές, οι οποίοι θα καταγράψουν τη διχόνοια διευκολύνοντας τις πιέσεις και την επιβολή κακής λύσης.
Χώρισε τον λαό σε υποστηρικτές και μη της λύσης
Αναφερόμενος εξάλλου στη διοργάνωση από το ΑΚΕΛ στις 3 Οκτωβρίου κινητοποίησης με τη «συμμετοχή των δυνάμεων της λύσης και από τις δυο κοινότητες», κάλεσε «όσους ξένους πρέσβεις το επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αυτήν».
Από πότε οι ξένοι πρέσβεις προσκαλούνται να μετέχουν σε πολιτικές εκδηλώσεις που τείνουν να διχάσουν το λαό; Δηλαδή κατά το κ. Στεφάνου όσοι δεν υιοθετούν τις θέσεις του ΑΚΕΛ είναι οι δυνάμεις εναντίον της λύσης; Οι άλλοι τι είναι;
Δεν εκπλήσσουν οι θέσεις του κ. Στεφάνου. Τουλάχιστον είναι συνεπής με όσα υποστήριξε το 2004 υπέρ του σχεδίου Ανάν.
Ο σαλίγκαρος και ο αετός
«Έρποντας και λείχοντας φτάνεις πιο γρήγορα στην κορυφή», είπε ο σαλίγκαρος στον έκπληκτο αετό, όταν τον είδε να βρίσκεται στην κορυφή πριν από αυτόν, κερδίζοντας το στοίχημα.
Κάπως έτσι βλέπουμε κάποιους να ανελίσσονται, να μεταλλάσσονται καταπατώντας αρχές και ιδεώδη.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ποτέ δεν θα δοξαστούν από τον λαό.
(δημοσιεύθηκε στη «Σημερινή της Κυριακής», 12/09/2021)