Κύπρος ώρα μηδέν

Η σταθερή εξωτερική πολιτική της Τουρκίας για προσάρτηση ολόκληρης της Κύπρου (Σχέδιο Νιχάτ Ερίμ 1956) και το δικό μας «αλαλούμ».

Σίγουρα το μεγάλο κτύπημα το έδωσε η Χούντα με το πραξικόπημα, αλλά πρέπει να δούμε και τις προ Χούντας καθώς και μετά την τουρκική εισβολή, παλινωδίες μας.

Σχέδιο Νιχάτ Ερίμ

Το 1956 ο Νιχάτ Ερίμ, που αργότερα έγινε και Πρωθυπουργός της Τουρκίας, ολοκλήρωσε και υπέβαλε στον τότε Πρωθυπουργό Μεντερές και στον τότε Υπουργό Εξωτερικών Ζορλού το σχέδιο που του ζητήθηκε προκειμένου η Τουρκία να «ανακτήσει» την Κύπρο (την θεωρούσαν οθωμανική, την έχασαν και ζητούν ακόμη να την ανακτήσουν). Το σχέδιο φέρει το όνομά του και έγινε δεκτό ως ο σχεδιασμός της Τουρκίας για την Κύπρο. Προβλέπει έξι στάδια, με την υλοποίηση των πιο κάτω έξι επιμέρους στόχων.

Πρώτος στόχος: Ο αποκλεισμός της ΕΝΩΣΗΣ της Κύπρου με την Ελλάδα.

Δεύτερος στόχος: H απόκτηση από την Τουρκία νόμιμων δικαιωμάτων επί της Κύπρου.

Οι δύο αυτοί στόχοι επετεύχθησαν με τις συνθήκες Ζυρίχης - Λονδίνου, στις οποίες περιλαμβάνονται τα εξής άρθρα:

• άρθρο που αποκλείει την ΕΝΩΣΗ,
• άρθρο που προνοεί δικαίωμα βέτο στον Τούρκο Αντιπρόεδρο,
• άρθρο που προβλέπει επεμβατικά δικαιώματα και εγγυήσεις από τη Τουρκία καθώς και παρουσία, συμβολικά, μικρού τουρκικού στρατού (ΤΟΥΡ.ΔΥ.Κ) στην Κύπρο.

Τρίτος στόχος: H συγκέντρωση των διασκορπισμένων σε όλη την Κύπρο Τουρκοκυπρίων σε θυλάκους, ώστε να αποτελέσουν συμπαγείς, ομοιογενείς, μάζες.

Τα κατάφεραν, σ’ ένα μεγάλο ποσοστό, με την ανταρσία των Τουρκοκυπρίων από τα Χριστούγεννα του 1963 μέχρι τους βομβαρδισμούς του καλοκαιριού 1964 από την τουρκική Αεροπορία. Μετατόπιση Τουρκοκυπρίων - Πράσινη Γραμμή.

Τέταρτος στόχος: Να διορθωθεί η αριθμητική μειονεξία τους. Οι Τούρκοι της Κύπρου ήταν το 18% και οι Έλληνες το 82%.

Το κατάφεραν με την τουρκική εισβολή. Μετέφεραν και εξακολουθούν να μεταφέρουν εκατοντάδες χιλιάδες εποίκους στα κατεχόμενα μέρη της Κύπρου καθώς και λαθρομετανάστες.

Πέμπτος στόχος: Ο στρατιωτικός έλεγχος της Κύπρου.

Κι αυτός ο στόχος τους επιτεύχθηκε, αφού σήμερα ο Αττίλας διαθέτει δύναμη 40.000 τουλάχιστον επί του κυπριακού εδάφους, ενώ τα πολεμικά και ερευνητικά σκάφη του τουρκικού Ναυτικού περιπολούν απειλητικά τον περιβάλλοντα θαλάσσιο χώρο.

Έκτος στόχος: Ο πολιτικός έλεγχος της Κύπρου.

Είναι ο μόνος στόχος που απομένει και αγωνίζεται για την επίτευξή του. Αυτός θα επιτευχθεί με την επιχειρούμενη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία θεωρεί εκλιπούσα, και μέσω λύσης τύπου σχεδίου ΑΝΑΝ, ΔΔΟ, Συνομοσπονδίας, δύο ξεχωριστών κρατών.

Από εμάς και τον πατριωτισμό μας θα εξαρτηθεί αν θα τον πετύχει.

Το δικό μας αλαλούμ στην εξωτερική πολιτική

Η ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την Ελλάδα ήταν ο προαιώνιος σταθερός πόθος των Κυπρίων και για τον σκοπό αυτό χύθηκαν ποταμοί αίματος.

Στο Ενωτικό Δημοψήφισμα το 97,51% ψήφισαν ΕΝΩΣΗ. Ακολούθησε ο παλλαϊκός Αγώνας της ΕΟΚΑ 1955-59 για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ.

Το ευκταίο έγινε εφικτό και υπεγράφησαν οι Συνθήκες Ζυρίχης για μια Ημιανεξαρτησία (χρησιμοποιώ την πιο ήπια λέξη).

Οι Τούρκοι γνώριζαν ότι η κυβέρνηση δεν θα λειτουργούσε και από το 1958 έφερναν κρυφά από την Τουρκία οπλισμό και Τούρκους εκπαιδευτές αξιωματικούς, που ετοίμαζαν ένοπλες ομάδες για να δράσουν την ώρα της κρίσης (Τουρκοανταρσία 1963). Εμείς, τον ύπνο του δικαίου. Ευτυχώς που οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ με τα λίγα όπλα τότε αντιστάθηκαν σθεναρά.

Μετά την Τουρκοανταρσία και τη στάση των Τούρκων, το συναίσθημα της ΕΝΩΣΗΣ αναβιώνει και τροφοδοτείται με πύρινους λόγους και από κυβερνώντες αυτήν τη φορά. Οι ελπίδες ξαναζωντανεύουν. Η Κύπρος θωρακίζεται με την έλευση της Ελληνικής Μεραρχίας και τη δημιουργία μάχιμης Εθνικής Φρουράς.

Δεν αργούν όμως ν’ αρχίσουν οι διαφωνίες μεταξύ κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου και κυπριακής Κυβέρνησης, η οποία στρέφεται προς τους Αδεσμεύτους και έρχεται πάλι στο προσκήνιο το Εφικτό αντί του Ευκταίου.

Στην Ελλάδα καταλύεται η Δημοκρατία και η Χούντα με την ανοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας αποσύρει τη μεραρχία από την Κύπρο (η παρουσία της ενδυνάμωνε τους υποστηρικτές του Ευκταίου).

Ακολουθεί ο εμφύλιος σπαραγμός με προδότες και προδομένους, ο αδελφός εναντίον αδελφού, και τον Ιούλιο γίνεται το χουντικό πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή.

Από το 1974 μέχρι το 1977 ολόκληρος ο Ελληνισμός προβάλλει το θέμα της Κύπρου στην πραγματική του διάσταση ως πρόβλημα εισβολής και παράνομης κατοχής ενός ανεξαρτήτου κράτους, της Κύπρου, από την Τουρκία.

Το 1977 η πρώτη αλλαγή πλεύσης. Γίνονται οι πρώτες συζητήσεις για πολυπεριφερειακή Ομοσπονδία, χωρίς βέβαια να υπογραφεί επίσημα κάτι. Ο επόμενος Πρόεδρος συζητά για Ομοσπονδία, ο μεθεπόμενος για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και οι επόμενες κυβερνήσεις όλο και κάτι δίνουν για να λυθεί το Κυπριακό, χωρίς να υπολογίζουν ή να συνειδητοποιούν ποιες είναι οι επιδιώξεις της Τουρκίας.

Στο μεσοδιάστημα λαμβάνουν χώραν γεγονότα που δίδουν πρόσκαιρες ελπίδες αλλά και τελικές απογοητεύσεις.

Το 1993 οικοδομείται και εφαρμόζεται το ΕΝΙΑΙΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΔΟΓΜΑ μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας.

To 1997 υπογράφεται η αγορά του αμυντικού συστήματος S-300. Αντί όμως να εγκατασταθεί στο Τρόοδος, το 1999 μεταφέρεται λόγω αντίδρασης της Τουρκίας στην Κρήτη και το ΕΝΙΑΙΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΔΟΓΜΑ καταργείται.

Συμπέρασμα: Ενώ η Τουρκία από το 1956 εφαρμόζει πιστά το εκπονηθέν από τον Νιχάτ Ερίμ σχέδιο για ανάκτηση, όπως ισχυρίζεται, της Κύπρου, οι δικές μας Κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου δεν είχαν κανένα σχέδιο και καμία σταθερή πολιτική.

Οι ευθύνες όλων μας είναι τεράστιες. Ας τις δούμε επιτέλους και να μη μεταφέρουμε τις ευθύνες όλες σε τρίτους.

Προκειμένου να μην επιτευχθεί ο τελικός στόχος της Τουρκίας, ας διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού την Κυπριακή Δημοκρατία.

Για να γίνει αυτό χρειάζεται ενεργοποίηση του απανταχού Ελληνισμού σε αρραγές Ενωτικό Μέτωπο Λαού και κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου.

Επαναφορά του προβλήματος της Κύπρου ως ζητήματος εισβολής και κατοχής.

Ενίσχυση της άμυνάς μας και επανενεργοποίηση του ΕΝΙΑΙΟΥ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ.

Και τέλος απόρριψης οιασδήποτε λύσης ομοσπονδιακής ή διζωνικής μορφής.

Ο Ελληνισμός της ΚΥΠΡΟΥ μετρά 3.500 χρόνια ύπαρξης.

Ας μην επιτρέψουμε εμείς να χαθεί!