Κυπριακό

Αγνοείται η κυπριακή διπλωματία

Παιxνίδια προπαγάνδας από το ψευδοκράτος, με αφορμή το Oυκρανικό

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, με μέρος της εξίσωσης να περιλαμβάνει ή, καλύτερα, να αξιοποιεί μια πρότερη εθνοτική διένεξη, και η συνεπακόλουθη διεθνής κατακραυγή της παράνομης εισβολής της 24ης Φεβρουαρίου, ομολογουμένως προκάλεσε αμηχανία στην «ηγεσία» του ψευδοκράτους. Διαφαίνεται δε και μια διαφορετική ανάγνωση των γεγονότων, από πολιτικές δυνάμεις του ψευδοκράτους, αναλόγως ιδεολογικής και πολιτικής προσέγγισης.

Προφανώς, μια απόλυτη ταύτιση των δύο παραδειγμάτων εθνοτικής σύγκρουσης, θα ήταν αναλυτικά και ερμηνευτικά λάθος, καθώς τόσο το ιστορικό πλαίσιο, όσο και η ανθρωπογεωγραφία των πληθυσμών έχουν διαφορές. Ενδεικτικά, στην Κύπρο η συγκρότηση της τουρκοκυπριακής ταυτότητας αποτελεί νεωτερικό και, ως εκ τούτου, πολύ πρόσφατο κατασκεύασμα, ενώ δεν υπήρχε συμπαγής τουρκοκυπριακός πληθυσμός σε μια διακριτική γεωγραφική έκταση του νησιού. Τουναντίον, εντοπιζόταν διάσπαρτος σε όλη την επικράτεια.

Φέρνουν την πραγματικότητα της παρανομίας στα μέτρα τους

Η αμηχανία και η προσπάθεια να φέρουν την πραγματικότητα στα μέτρα τους είναι ενδεικτική στις δηλώσεις του κατοχικού ηγέτη, Ερσίν Τατάρ, αλλά και του «πρωθυπουργού» Φαΐζ Σουτζούογλου. Σκοπός, να αποσυνδέσουν τη ρωσική εισβολή από την τουρκική, καθιστώντας την τουρκική εισβολή νόμιμη. Διαιωνίζοντας και αναδεικνύοντας στον διεθνή παράγοντα, δοθείσης της ευκαιρίας, το δικό τους έκνομο αφήγημα και υπηρετώντας, παράλληλα, την πολιτική τους σκοπιμότητα που τους θέλει, αυτήν τη φορά, λόγω συμφερόντων, να ταυτίζονται με το Διεθνές Δίκαιο.

Εξ ου και ο Τατάρ, σε δηλώσεις του για το Ουκρανικό, προτάσσει πως η «ειρηνευτική επιχείρηση» από την Τουρκία έγινε με τη χρήση των εγγυητικών της δικαιωμάτων.

Με δακρύβρεχτο και «ειρηνικό» ύφος και ο ψευδοπρωθυπουργός, το παίρνει ένα βήμα παρακάτω και, θέτοντας εαυτόν ως θύμα, εμπλέκει τις αναχρονιστικές εγγυήσεις. Συμπεραίνει, λοιπόν, πως αυτός ο πόλεμος «έδειξε άλλη μια φορά την ζωτική σημασία και τη συνέχιση του εγγυητικού δικαιώματος της μητέρας πατρίδας Τουρκίας μας σε αυτό το ανηλεές περιβάλλον όπου κυριαρχεί ο ισχυρός παρά εκείνος που έχει δίκαιο», και υπενθύμισε ότι «είναι απολύτως απαραίτητη ανάγκη για τον τουρκοκυπριακό λαό».

Η πραγματικότητα διαμεσολαβείται και από την πρόταση λύσης

Το κεντροαριστερό, αντιπολιτευτικό και ομοσπονδιακό ΡΤΚ, σε ανακοίνωσή του, αναγνωρίζει την υποβόσκουσα ΝΑΤΟρωσική σύγκρουση, καταδικάζει τα γεγονότα, στρέφεται όμως σε μιαν απροσδιόριστη πρόταση λύσης: «Πρέπει να εμπλακεί η διπλωματία, προκειμένου να δημιουργηθεί μια δομή στην οποία όλοι οι λαοί που ζουν στην Ουκρανία (στο Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ) δεν θα ζημιωθούν». Μια πρόταση που δεν λέει τίποτα, δεν αγγίζει ζητήματα προσάρτησης, συγκρότησης νέου κράτους ή διαιώνισης του status quo. Φαίνεται να αγνοεί δε το ιστορικό υπόβαθρο της σύγκρουσης, απλώς και μόνο δημιουργώντας συνειρμούς με το Κυπριακό. Επιτρέποντας, κατ’ αναλογίαν του ομοσπονδιακού οράματος στην Κύπρου, ένα δυσνόητο πολιτικό καθεστώς που παγιώνει τις σχέσεις εξάρτησης.

Απούσα η διπλωματία της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ενώ οι ψευδοαξιωματούχοι, εν μέσω διεθνούς κατακραυγής της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, προσπαθούν να ωραιοποιήσουν την τουρκική εισβολή, η Λευκωσία φαίνεται να μην αξιοποιεί πλήρως τα τεκταινόμενα, για να αναδείξει το κακό προηγούμενο που δημιούργησε η απουσία διάθεσης επιβολής του Διεθνούς Δικαίου.

Αναλυτές εκτιμούν, επίσης, πως η επιχείρηση της Ρωσίας στην Ουκρανία δημιουργεί ένα επιπρόσθετο κακό προηγούμενο, που μπορεί με τη σειρά του να επηρεάσει το Κυπριακό. Διπλωματικές πηγές, κληθείσες ν’ απαντήσουν αν αναδείχτηκε διπλωματικά η αποτυχία του διεθνούς παράγοντα να επιβάλει το Δίκαιο στην Κύπρο, με σαφείς συνέπειες τώρα στην Ουκρανία, απάντησαν πως δεν είναι μια πρακτική που ακολουθείται, να υπάρχει ένας τόσο άμεσος παραλληλισμός.

Η προκλητική αναγνώριση της «ΤΔΒΚ» από τον Σ. Λαβρόφ έμεινε αναπάντητη

Η Λευκωσία, μάλιστα, προσπάθησε να υποβαθμίσει και τη δήλωση του Ρώσου Υπεξ Σεργκέι Λαβρόφ, στην οποία αναφέρθηκε σε «ΤΔΒΚ» χωρίς το «ούτω καλούμενη», με σκοπό να δείξει πως υπάρχει διπλωματικό προηγούμενο προσάρτησης και, άρα, υπάρχει περιθώριο διαλόγου στη βάση αυτού του τετελεσμένου.

Διπλωματικές πηγές αναφέρουν πως είναι μια ατυχέστατη δήλωση και ένας παραλληλισμός που εκφεύγει των ψηφισμάτων, τα οποία η ίδια η Ρωσία διαμόρφωσε, ωστόσο θα το επισημάνουν στη Ρωσία, όταν έρθει η σωστή ώρα.

Ο Υπουργός Εξωτερικών, Ιωάννης Κασουλίδης, μιλώντας στον Alpha, ανέφερε πως «το λάθος του κ. Λαβρόφ ήταν που δεν ήταν πιο ακριβής ότι πρόκειται περί διαλόγου μεταξύ των δύο κοινοτήτων της Κύπρου. Αλλά δεν νομίζω ότι στο μυαλό του κ. Λαβρόφ ήταν η σωστή διατύπωση των όρων. Το έδινε ως παράδειγμα, όχι μόνο για εμάς, αλλά και για άλλες οντότητες, οι οποίες δεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένες και ευρίσκονται σε διάλογο».

Πρόσθεσε δε πως πάντοτε τον ανησυχεί ένα ενδεχόμενο προσάρτησης των κατεχομένων από την Τουρκία, ωστόσο, οι «κεραίες» των αρμόδιων υπηρεσιών ασφαλείας δεν έχουν «συλλάβει μια τέτοια υπόθεση».

Ο Τατάρ, ωστόσο, έσπευσε να εργαλειοποιήσει τη δήλωση, διευκρινίζοντας ότι «οι ηγέτες του τουρκοκυπριακού λαού, που είναι οι ισότιμοι ιδρυτικοί εταίροι της Κυπριακής Δημοκρατίας, είχαν το δικαίωμα να συμμετέχουν στον διάλογο, την ανάπτυξη και τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό από εκείνα τα χρόνια, όπως στις συνομιλίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου», υποστηρίζοντας παράλληλα ότι ο Σ. Λαβρόφ επέστησε την προσοχή του με τη δήλωσή του, στο ότι «είναι αναπόσπαστο δικαίωμα των Τουρκοκυπρίων, που ίδρυσαν το δικό τους κυρίαρχο κράτος, να συμμετέχουν σε κάθε είδους διαδικασίες διαλόγου και διαπραγματεύσεων».

Συνεχίζοντας την προπαγάνδα και χωρίς ουσιαστικά να υπάρξει κάποια αντίδραση από την Κυπριακή Δημοκρατία, είπε: «Η ελληνοκυπριακή διοίκηση προσπαθεί να κρύψει τα γεγονότα στην Κύπρο και να εξαπατήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη, όπως κάνουν πάντα, ενώ ανακοινώνουν ότι θα αναλάβουν διπλωματικές πρωτοβουλίες έναντι της Ρωσίας».