Σημερινή: 46 χρόνια μάχης

Γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1976. Στα συντρίμμια της καταστροφής. Στα συρματοπλέγματα, τα μαύρα μαντήλια, τα αντίσκηνα και τον χαλασμό. Σε μια κοινωνία βυθισμένη στον πόνο και στα εμφύλια πάθη, που μύριζε καπνίλα και θανατικό. Που ξημέρωνε τις μέρες της σε οδοφράγματα με φωτογραφίες οικείων, που έπιανε να στήσει το βιος της από την αρχή. Στην ξενιτειά, στην προσφυγιά, στον θρήνο. Αποκομμένη από τις βόρειες ρίζες της και προδομένη από δικούς και ξένους.

Στην ξεραΐλα της καταστροφής και της πολιτικής, στο άγος της αδελφοκτονίας, στο κοινωνικό και ιδεολογικό αδιέξοδο, ανελήφθη χρέος ιστορικό: «Η Σημερινή». Έπαλξη μαχητική, μετερίζι αντίστασης και προσκλητήριο αγώνα απελευθερωτικού. Με πρόταγμα του Ρήγα Φεραίου, ως θούριος αναγέννησης: Πολιτικής, κοινωνικής, εθνικής.

Ως βήμα ιδεολογικών ζυμώσεων, προσανατολισμένο στην ελευθερία της έκφρασης, υπηρετώντας διαλογικά την αλήθεια. Με εθνοκεντρικό στίγμα, κριτική και προτάσεις. Στιγματισμένη στη νεαρή της ηλικία, η «Σημερινή» αντιπάλεψε και καθιερώθηκε. Για να μεστώσει και να φτάσει τα 46 χρόνια ζωής στραμμένη προς το μέλλον.

Η «Σημερινή» έταξε ως αποστολή της, όχι μόνο την παρέμβαση στον δημόσιο διάλογο, αλλά και τη διαμόρφωσή του. Εθνοφελώς και ανιδιοτελώς. Με στόχο την κοινωνική συνεννόηση, την προαγωγή του πολιτικού πολιτισμού, την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος, τη θεσμική εξυγίανση, την πολιτισμική ανάδειξη και τη δημοσιογραφική καινοτομία.

«Η “Σημερινή” ήταν η άλλη έπαλξη στην κυπριακή δημοσιογραφία, η διαφορετική, βροντερή φωνή, η δυνατή ομάδα δημοσιογράφων που συντάραξαν με τη γραφίδα και τις αποκαλύψεις τους τα λιμνάζοντα και συχνά βορβορώδη και δυσώδη νερά του κομματικού, πολιτικού και δημοσιογραφικού κατεστημένου», έγραφε ο δημοσιογράφος Σάββας Ιακωβίδης με την ευκαιρία συμπλήρωσης 40 χρόνων του εντύπου. Και πέντε χρόνια αργότερα, ο ίδιος δημοσιογράφος σχολίαζε, καταδεικνύοντας την τομή που αποτέλεσε η ίδρυση της εφημερίδας: «Μια εφημερίδα εκδίδεται για να προκαλέσει μιαν επανάσταση! […] Κυρίως μιαν επανάσταση στα μυαλά, σε νοοτροπίες και αντιλήψεις! […] Όταν η “Η Σημερινή” εκδόθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1976, προκάλεσε μιαν επανάσταση στον κυπριακό Τύπο και στο πολιτικό τοπίο. Δεν ήταν ένας ήρεμος κυματισμός αλλά ένα τσουνάμι ανατροπής, ποιοτικής ειδησεογραφίας, εύτολμης αρθρογραφίας και δημοσιογραφικής αντίστασης σε όλα και σε όλους». Και το αποτέλεσμα της επανάστασης αυτής, η μεγαλύτερή της προσφορά στον τόπο κατά τον Ζαχαρία Κυριάκου (δημοσιογράφο και Δήμαρχο Έγκωμης σήμερα), ήταν η εδραίωση της πολυφωνίας, μέσω του δημοκρατικού αντίλογου.

Πλέον, 46 χρόνια μετά, χωρίς ιδεολογικές μετατοπίσεις (μακριά, όμως, και από εμμονικά συμπλέγματα), προσαρμοσμένη στις τεχνολογικές εξελίξεις και αντιλαμβανόμενη τις κοινωνικές τάσεις, η «Σημερινή» εξελίσσεται και αναδιαμορφώνεται. Επιχειρώντας να αφήσει το στίγμα της και στον διαδικτυακό χώρο, παρεμβαίνει μέσω της ιστοσελίδας της, των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης και των podcasts.

Ως οφειλόμενη τιμή με την ευκαιρία συμπλήρωσης 46 χρόνων ζωής, καταγράφουμε τα ονόματα των πρωτοπόρων που ανέλαβαν να υλοποιήσουν το αίτημα μιας μεγάλης μερίδας της κυπριακής κοινωνίας ιδρύοντας τη «Σημερινή». Επρόκειτο, κατά τον Σάββα Ιακωβίδη, για «ανθρώπους ετοιμοπόλεμους, επειδή ψήθηκαν για χρόνια στα μετερίζια της μάχιμης και της μαχητικής δημοσιογραφίας». Σημειώνεται και η μαρτυρία του Φίλιππου Στυλιανού, ότι «δύο από τους εφτά, οι αλησμόνητοι Αντώνης Φαρμακίδης και Λευτέρης Σωτηρίου, άφησαν την τελευταία δημιουργική πνοή τους στις επάλξεις της “Σημερινής”».

- Κώστας Χατζηκωστής

- Αλέκος Κωνσταντινίδης

- Λευτέρης Σωτηρίου

- Δημήτρης Παπαδημήτρης

- Φάνος Κωνσταντινίδης

- Αντώνης Φαρμακίδης

- Γλαύκος Ξένος

Για την πατρίδα, την κοινωνία, τον πολιτισμό και τη δημοσιογραφία. Γιατί, καθώς αποφάνθηκε ο Λιπέρτης, «είμαστεν τζιείνοι που ’μαστεν, τζιαι ’μεις τζιαι τα παιθκιά μας | ο σπόρος εν ο ίδιος, το ίδιον χωράφιν, | όσον τζι αν πολλυνίσκουσιν τες πλήξες, τα κακά μας, εν μας λυούν τζι αν μάχουνται με βόλιν, με χρυσάφιν…».