ART AERI: Πίτερ Ουστίνοφ
Ο Πίτερ Ουστίνοφ γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1921 και πέθανε στις 28 Μαρτίου 2004. Ήταν Άγγλος ηθοποιός, φιλόσοφος, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Ήταν επίσης δεινός φωτογράφος. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία, μεταξύ αυτών και δύο βραβεία Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου για τις ταινίες «Σπάρτακος», 1960 και «Τοπ Καπί», 1964. Ήταν ένας πολύ ευφυής και πολυμαθής άνθρωπος και δεινός αφηγητής, με ευφράδεια λόγου και εξαιρετική γνώση της αγγλικής γλώσσας. Η Βασίλισσα Ελισάβετ Β’ τον παρασημοφόρησε με τον τίτλο του C.B.E. Διετέλεσε για 6 χρόνια Πρόεδρος της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου του Dundee.
Ο Πίτερ Αλεξάντερ Μπάρον φον Ουστίνοφ γεννήθηκε στο Λονδίνο. Ο πατέρας του Ουστίνοφ, Ιόνας, ήταν υπολοχαγός στη Λουφτβάφε, ενώ αργότερα έλαβε τη βρετανική υπηκοότητα και εργάστηκε για την MI5. Ο Ουστίνοφ είχε επίσης ρώσικη, ελβετική, αιθιοπική, γαλλική και ιταλική καταγωγή. Η μητέρα του, Ναντέζντα Λεοντίεβνα «Νάντια» Μπενουά ήταν ζωγράφος. Ο Ουστίνοφ ήταν συμμαθητής με τον γιο του Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ, Ρούντολφ. Αρχικά, επιστρατεύτηκε με τον βρετανικό στρατό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πρώτος του μεγάλος ρόλος ήταν εκείνος του Νέρωνα στην ταινία «Κβο Βάντις». Αργότερα, κέρδισε δύο βραβεία Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για τις ταινίες «Σπάρτακος» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ και «Τοπ Καπί» του Ζυλ Ντασέν.
Από το 1969 και έπειτα, ο Ουστίνοφ εγκατέλειψε τον κινηματογράφο και συμμετείχε σε εκστρατείες όπως εκείνες της UNICEF. Στις 31 Οκτωβρίου 1984, ο Ουστίνοφ θα επισκεπτόταν την Πρωθυπουργό της Ινδίας, Ίντιρα Γκάντι, όμως εκείνη δολοφονήθηκε ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν για να την συναντήσει. Δήλωσε συγκλονισμένος και παρευρέθη στην κηδεία της γράφοντας μάλιστα έναν εξαιρετικό επικήδειο, που δημοσιεύθηκε στις αγγλικές εφημερίδες. Αργότερα, ο Ουστίνοφ έγινε Πρέσβης Καλής Θελήσεως του ΟΗΕ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο Ουστίνοφ έλαβε την ελβετική υπηκοότητα για να αποφύγει το βαρύ φορολογικό σύστημα της Βρετανίας προς τους πλούσιους. Ο Πίτερ Ουστίνοφ πέθανε στις 24 Μαρτίου 2004 σε μια κλινική της πόλης Ζενολιέ της Ελβετίας. Διακρινόταν επίσης για τη γλωσσομάθειά του, αφού, ενώ είχε ως μητρική του την Αγγλική, μιλούσε άπταιστα Ρωσικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά, Ελληνικά και Τουρκικά.
Έχει γράψει πολλά θεατρικά έργα καθώς επίσης και τρία αξιόλογα βιβλία: The loser, Krumnagel και Dear me (1977). Το τελευταίο είναι η αυτοβιογραφία του. Στην Ελλάδα είναι γνωστά τα θεατρικά του έργα The Love of Four Colonels (Ο έρωτας των τεσσάρων συνταγματαρχών, 1951), Romanoff and Juliet (Ρομανόφ και Ιουλιέττα, 1956) και Photo Finish (1962). Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν λάτρης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.
Για περισσότερες πληροφορίες αποταθείτε στο www.artaeri.com.
Μακαρίου 71, Λ/σία
