Η εμμονική επιδίωξη Τατάρ
Η ρητορική αποχαλίνωση του νεο-οθωμανού Τατάρ εκτοξεύεται στα ύψη όσο και ο υδράργυρος στην πολύπαθη νήσο μας. Για τον Ερσίν Τατάρ, αυτή η γη, αυτά τα χώματα ανήκουν στους Τούρκους και δεν θα επιτρέψουν να γίνει η Κύπρος ελληνικό νησί. Τους ανήκουν, γιατί από το 1571 οι πρόγονοί του, ισχυρίζεται, εγκαταστάθηκαν εδώ και έβαλαν τη σφραγίδα τους. Αυτή είναι η δική του ανάγνωση της ιστορίας. Οι ορδές των βάρβαρων νομάδων προγόνων του, υπό τον Λαλά Μουσταφά Πασά, εισέβαλαν στην Κύπρο, την κατέλαβαν σχεδόν αμαχητί, με εξαίρεση τη μαρτυρική Αμμόχωστο, που αντιστάθηκε ηρωικά για να πέσει τελικά στα χέρια τους. Οι πολεμοχαρείς πρόγονοί του δεν ήλθαν απλώς και εγκαταστάθηκαν σε αυτά τα χώματα, αλλά με σφαγές αμάχων, βιασμούς, πλιάτσικο και εξισλαμισμό επέβαλαν τον οθωμανικό ζυγό στον λαό. Επιλέγει ο Τατάρ να διαγράφει τη μακραίωνη ιστορία της Κύπρου που έχει τις ρίζες της στη λίθινη εποχή, ενώ τα αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται από την 9η χιλιετία προ Χριστού. Επιλέγει συνειδητά να παρασιωπά το γεγονός ότι αυτή η γη ανήκει σε έναν λαό που την αγάπησε και μόχθησε και δημιούργησε αξιοζήλευτο ελληνικό πολιτισμό. Παραλείπει να μιλήσει για τους αγροίκους τουρκομάνους προγόνους του που ξεκίνησαν από τις στέπες των Αλτάιων οροπεδίων, τους αγρίους και απολίτιστους νομάδες οι οποίοι προήλασαν προς δυσμάς και, ως μαινόμενοι λύκοι, κατέστρεψαν πολιτισμένους λαούς στο πέρασμά τους. Στην αρχαία Ελληνική Ιωνία και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία εισέβαλαν γύρω στον 11μ.Χ αιώνα και επέβαλαν την κατοχή τους διά πυρός και σιδήρου. Άξεστοι και αγροίκοι έμαθαν πώς να τρώνε και να πλένονται από τους κατακτημένους Βυζαντινούς. Οι πρόγονοι του Τατάρ, για τους οποίους επαίρεται, έχουν τη σφραγίδα των γενοκτόνων, στοιχειώνονται από τη γενοκτονία των Αρμενίων το 1915, τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, την εθνοκάθαρση των Ελλήνων το 1922, τη σφαγή των Κούρδων και των Αλεβιτών. Με το ξίφος και το σαρίκι.
Όσο για τα μεχμετσίκ του Τατάρ, το 1974 το προδοτικό πραξικόπημα και οι ξένες δυνάμεις που υποστήριξαν τον Ετσεβίτ στην πραγματοποίηση της χειρότερης καταστροφής που βίωσε ποτέ ο ελληνικός κυπριακός λαός, άνοιξαν τις Κερκόπορτες για να εισβάλουν στο νησί. Και, όπως και οι βάρβαροι πρόγονοί τους, επιδόθηκαν σε εγκλήματα πολέμου, καταστροφές, βιασμούς, συλήσεις εκκλησιών και βεβηλώσεις ιερών μνημείων. Ubi desertum faciunt, pacem appellant. Όπου προκαλούν ερήμωση, το ονομάζουν ειρήνη.
Είναι στα χώματά μας τα ιερά, τα ποτισμένα με το αίμα των αμούστακων παιδιών μας που έστησαν οι νεο-οθωμανοί το ψευδοκράτος τους, για το οποίο τώρα κόπτεται ο Τατάρ και πιέζει να γίνει αποδεκτό.
Τώρα μας προκύπτει και το τουρκικό ΕΦΚΑΦ που διεκδικεί τη γη μας και απειλεί με προσφυγή και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των περιουσιών, μετά το 1878, έχει διευθετηθεί τελεσίδικα από τους Βρετανούς αποικιοκράτες, οι οποίοι κατέβαλαν το ποσό του ενός εκατομμυρίου στερλινών προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα, εκ του οποίου πεντακόσιες χιλιάδες στερλίνες κατατέθηκαν στους τραπεζικούς λογαριασμούς των ΤΚ ηγετών τους, Φαζίλ Κουτσιούκ και Ραούφ Ντενκτάς. Και υπάρχουν αποδείξεις.
Σαράντα οκτώ χρόνια μετά την παράνομη τουρκική εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή, η Κύπρος πενθεί και τιμά τους ήρωές της, οι οποίοι, δίχως τον κατάλληλο εξοπλισμό και υποστήριξη, στάθηκαν θαρραλέα απέναντι από τα μεχμετσίκ για να προασπίσουν την πατρίδα. Αυτός ο λαός δεν ξεχνά και δεν αποδέχεται χαμένες πατρίδες. Η εμμονική επιδίωξη της Άγκυρας και του Τατάρ για αναγνώριση των τετελεσμένων της εισβολής δεν θα κάμψει το φρόνημα του λαού.
