Το ιδεολογικό νήμα που συνδέει Χαμάς με Ναζί

Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου αποκάλεσε τη Χαμάς τους «νέους Ναζί» την Τρίτη, σε συνέντευξη Τύπου μαζί με τον Γερμανό Καγκελάριο Όλαφ Σολτς. Πόσοι, άραγε, έχουν διαβάσει το Σύμφωνο της Χαμάς του 1988 ή τον αναθεωρημένο καταστατικό της χάρτη, που εκδόθηκε το 2017; Όπως εύστοχα σημειώνουν οι ερευνητές, σε σχέση με το βιβλίο «Ο Αγών μου» του Αδόλφου Χίτλερ, 782 σελίδων, το καταστατικό της Χαμάς, που αποτελείται από 36 άρθρα και 42 δηλώσεις γενικών αρχών και στόχων, ελάχιστα έχει μελετηθεί εις βάθος ακόμη και από τους ίδιους τους Εβραίους ή και Ισραηλινούς. Αυτό που ελάχιστα αναδεικνύεται είναι η ιδεολογική συγγένεια αλλά και σχέση της Χαμάς μέσω της Μουσουλμανικής Αδελφότητας με τον Ναζισμό.

Το άγνωστο «Σύμφωνο της Χαμάς»

Οι συντάκτες του Συμφώνου της Χαμάς αντλούν τις ιδέες τους από τον «αγώνα κατά των Σιωνιστών εισβολέων» το 1939, στη Μουσουλμανική Αδελφότητα και τον ρόλο της στον πόλεμο του 1948 και στις «επιχειρήσεις Τζιχάντ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας το 1968 και μετά». Η Χαμάς είναι μια παραλλαγή μιας ισλαμιστικής παράδοσης που οδηγεί επίσης την Αλ Κάιντα, τη Χεζμπολάχ, την κυβέρνηση του Ιράν, την Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία και, πιο πρόσφατα, το ISIS. Αυτές οι τρομοκρατικές οργανώσεις έχουν πολεμήσει η μία την άλλη κατά καιρούς, αλλά συμμερίζονται τις απόψεις ότι η θρησκεία του Ισλάμ είναι στον πυρήνα της εχθρική προς τους Εβραίους και ότι το κράτος του Ισραήλ πρέπει να καταστραφεί με τη βία. Αν και ο ισλαμισμός εμπνέεται από τον ναζισμό, το Σύμφωνο της Χαμάς ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ είναι το ίδιο με τη ναζιστική Γερμανία. Στο άρθρο 20, οι συγγραφείς γράφουν ότι αντιμετωπίζουν «έναν μοχθηρό εχθρό που δρα με τρόπο παρόμοιο με τον ναζισμό, χωρίς να κάνει καμία διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών, μεταξύ παιδιών και ηλικιωμένων…». Βασικό στοιχείο τόσο της κοσμικής όσο και της θρησκευτικής αντισιωνιστικής προπαγάνδας από τη δεκαετία του 1960. Θα πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι το Σύμφωνο της Χαμάς του 1988 αντικατέστησε συγκεκριμένα τη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία συνωμοσίας της παγκόσμιας πολιτικής με το αντισημιτικό αφήγημα του ναζισμού και του ευρωπαϊκού φασισμού, τα οποία οι ισλαμιστές είχαν απορροφήσει όταν συνεργάστηκαν με τους Ναζί κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η επιρροή είναι εμφανής στο άρθρο 22, το οποίο υποστηρίζει ότι οι «υποστηρίκτριες δυνάμεις πίσω από τον εχθρό» έχουν συγκεντρώσει μεγάλο πλούτο.

Η Χαμάς ως ένοπλος βραχίονας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας

Η Χαμάς αποτελεί ένοπλο βραχίονα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, μιας οργάνωσης που ιδρύθηκε στην Αίγυπτο τη δεκαετία του 1920, πριν από την ίδρυση του ισραηλινού κράτους, αλλά έχει πλέον παρουσία στο Ισραήλ και σε μεγάλο μέρος του κόσμου. Πιο κάτω θα φωτίσουμε άγνωστες πτυχές για τις πρώτες επαφές με τους Ναζί και την υποστήριξη που έλαβε από τη ναζιστική Γερμανία.

Συγκεκριμένα, η Μουσουλμανική Αδελφότητα ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1928, όταν ο Χασάν αλ Μπάνα και άλλα πέντε αδέρφια συγκεντρώθηκαν για να συντάξουν το δόγμα τους: «Ο Αλλάχ είναι ο στόχος μας. Ο Προφήτης είναι ο αρχηγός μας. Το Κοράνι είναι ο νόμος μας. Η Τζιχάντ είναι ο δρόμος μας. Ο θάνατος στην υπηρεσία του Αλλάχ είναι η υψηλότερη επιθυμία μας».

Μετά την ίδρυση και τα διαπιστευτήρια πίστης, ο Αλ Μπάνα στράφηκε στον Χίτλερ, στο πρόσωπο του οποίου βρήκε βαθιά έμπνευση. Μέχρι το 1935 η Αδελφότητα είχε σχηματίσει το δικό της τμήμα προπαγάνδας. Τόσο για τον Χίτλερ όσο και για τον Αλ Μπάνα, η πρώτη αρχή δεν είναι ότι όλοι οι Εβραίοι είναι κακοί, αλλά ότι κάθε κακό προέρχεται από τους Εβραίους. Επομένως οι Εβραίοι έπρεπε να γίνουν μισητοί και τελικά να εξοντωθούν. Για τους Τζιχαντιστές της Αδελφότητας, η εξόντωση των Εβραίων αποτελεί ιερή πράξη, ευάρεστη στον Θεό και επομένως θρησκευτικό καθήκον.

Η συνάντηση και στήριξη στον Χίτλερ

Από το 1935 και μετά, η Αδελφότητα έστειλε αντιπροσωπίες στις συγκεντρώσεις των Ναζί στη Νυρεμβέργη. Το 1938 ηγήθηκαν διαδηλώσεων κατά των Αιγυπτίων Εβραίων και πραγματοποίησαν την Κοινοβουλευτική Διάσκεψη για τις Αραβικές και Μουσουλμανικές Χώρες στο Κάιρο, όπου διένειμαν αραβικές μεταφράσεις με αποσπάσματα από το βιβλίο «Ο Αγών μου», Mein Kampf και τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Το 1939 βομβάρδισαν μια συναγωγή του Καΐρου και λεηλάτησαν εβραϊκά σπίτια. Με το ξέσπασμα του πολέμου, οι Ναζί απολάμβαναν την πλήρη υποστήριξή τους. Όταν ο βασιλιάς Φαρούκ έδωσε άσυλο στον ναζί εγκληματία πολέμου Χατζ Αμίν Αλ-Χουσεϊνί στις 20 Ιουνίου 1946, ο Αλ- Μπάνα χαιρέτισε τον πρώην Μουφτή της Ιερουσαλήμ ως ήρωα και μεγάλο Τζιχαντιστή. Ο Αλ-Χουσεϊνί είχε επίσης συναντήσεις με τον ιδεολόγο της Χαμάς, τον Sayyid Qutb, τον άνθρωπο που θα γινόταν ο πιο ισχυρός Τζιχαντιστής ιδεολόγος της Αδελφότητας. Στον Αλ-Χουσεϊνί, λοιπόν, εντοπίζεται ένας σημαντικός σύνδεσμος μεταξύ των Ναζί και της Χαμάς.

Μεταξύ των πρώτων ενεργειών του νεοδιορισμένου Μουφτή της Ιερουσαλήμ ήταν η κήρυξη τζιχάντ κατά των Βρετανών και των Εβραίων. Στις 31 Μαρτίου 1933 πραγματοποίησε την πρώτη του επίσημη επίσκεψη στον νέο Γενικό Πρόξενο των Ναζί της Γερμανίας Heinrich Wolff στην Ιερουσαλήμ.

Ήδη από τον Ιανουάριο του 1941 ο Αλ-Χουσεϊνί στρατολογούσε Βόσνιους Μουσουλμάνους για να υπηρετήσουν στα Waffen SS και σε μονάδες δολοφονίας των SS. Η μεγαλύτερη από τα μουσουλμανικά τάγματα εφόδου του Μουφτή ήταν η διαβόητη 13η Μεραρχία Handschar με 21.065 άνδρες. Ως αποτέλεσμα των δολοφονικών του ενεργειών στην υπηρεσία των Ναζί, ο Αλ-Χουσεϊνί κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου. Στις 20 Ιουνίου 1946 εμφανίστηκε στο Κάιρο, όπου, όπως σημειώθηκε παραπάνω, η Μουσουλμανική Αδελφότητα τον καλωσόρισε ως ήρωα.

Ο Αλ-Χουσεϊνί είχε την πρώτη του συνάντηση με τον Χίτλερ στις 28 Νοεμβρίου 1941, όταν συζήτησαν τη συμμαχία τους για την εξόντωση του ευρωπαϊκού και παλαιστινιακού εβραϊσμού. Το σχέδιο εξόντωσης ικανοποίησε τον Αλ-Χουσεϊνί και την επιθυμία του για τον αφανισμό των Εβραίων ως απαραίτητο μέσο για τη σωτηρία των πιστών του Ισλάμ.

Το Ισλάμ ως εργαλείο

Για να είναι σίγουρος, πάντα κήρυττε ότι η δολοφονία Εβραίων ευχαριστεί τον Αλλάχ και είναι απαραίτητη για τη σωτηρία. Όπως σημειώνουν Ισραηλινοί αναλυτές, «αν ευχαριστεί τον Αλλάχ, τότε, για τη Χαμάς και άλλους τζιχαντιστές δολοφόνους, η δολοφονία Εβραίων δεν σημαίνει ‘απελευθέρωση της Παλαιστίνης’ ή εκδίωξη του ‘καταπιεστή’ ή ακόμη και εκδίκηση. Δεν έχει καμία σχέση με την ‘αποικιακή κατοχή’. Πρόκειται για αποστολή στην υπηρεσία του Αλλάχ. Όπως ένας Ναζί δεν μπορεί να είναι αληθινός Ναζί χωρίς να δολοφονήσει Εβραίους, έτσι και ένας Ισλαμιστής Τζιχαντιστής δεν μπορεί να είναι αληθινός Μουσουλμάνος χωρίς να δολοφονήσει Εβραίους. Το εισιτήριο του Τζιχαντιστή στον παράδεισο είναι ένας νεκρός Εβραίος. Γιατί ένας νεκρός Εβραίος ευχαριστεί τον Αλλάχ».

Σοκαριστικό παράδειγμα είναι τα ηχητικά που έδωσε πριν από λίγες ημέρες στη δημοσιότητα ο IDF. Στο ηχητικό ακούγεται ένας τζιχαντιστής της Χαμάς να τηλεφωνεί με χαρά στους γονείς του για να τους ανακοινώσει ότι κατάφερε να σκοτώσει 10 Εβραίους την 7η Οκτωβρίου. Θέλει μάλιστα να μοιραστεί τον ενθουσιασμό του και τους λέει επίμονα να δουν τις φωτογραφίες με τους δολοφονημένους Εβραίους που τους έστειλε στο Whatsapp. Όλα τα πιο πάνω τα περιγράφει μέσα σε ντελίριο ικανοποίησης ευχαριστώντας τον Αλλάχ.

Η Χαμάς υλοποιεί ουσιαστικά τους κεντρικούς στόχους μιας αντιεβραϊκής ατζέντας, που προηγείται της ίδρυσης του Ισραήλ κατά δεκαετίες. Είναι αυτή η ατζέντα στην οποία έχουν προσκολληθεί οι αυτοαποκαλούμενοι «αντιιμπεριαλιστές» στη Δύση. Ασπάζονται το αφήγημα ότι το Ισραήλ είναι μια χώρα «λευκών ανθρώπων», που απλώς καταπιέζει τους «μελαμψούς ανθρώπους».

Εξίσωση Ιουδαϊσμού-Σιωνισμού

Οι ρίζες και η δύναμη της Χαμάς εδραιώθηκε μετά την παλαιστινιακή εξέγερση που ξεκίνησε το 1987 - γνωστή ως η πρώτη Ιντιφάντα - όταν το Ισραήλ έκλεισε τα μάτια στην άνοδο της Χαμάς, ώστε να μπορέσει να επικεντρωθεί σε αυτό που οι Ισραηλινοί ηγέτες θεωρούσαν τότε ακόμη μεγαλύτερη απειλή: τις κοσμικές παλαιστινιακές ομάδες, όπως η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) με επικεφαλής τον Γιάσερ Αραφάτ. Η Χαμάς υιοθέτησε τη θεμελιώδη άποψη των Ναζί ότι οι Εβραίοι είναι «η πιο βρώμικη και άθλια απ’ όλες τις φυλές, μολύνουν το πιο αγιασμένο και τιμημένο σημείο στη γη», και δεν κάνουν «καμία διάκριση μεταξύ Εβραίων, Σιωνιστών και Ισραηλινών».

Σε γενικές γραμμές ο Ιουδαϊσμός θεωρήθηκε ότι ασπάζεται τον Σιωνισμό, όπου ο Εβραίος είναι ο εχθρός, ο Ιουδαϊσμός είναι ο εχθρός.

Το 1996, μετά από έναν μεγάλο κύκλο βίας, η Χαμάς έγινε η πρώτη μουσουλμανική οργάνωση που αγκάλιασε τη χρήση βομβιστών αυτοκτονίας. Οι ηγέτες τους είχαν κουραστεί να περιμένουν ένα παλαιστινιακό κράτος και κατάλαβαν ότι το Ισραήλ είχε ανώτερο στρατό. Αναγνώρισαν επίσης ότι η τακτική της τρομοκρατίας εξασφάλιζε κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης και παράλληλα θα έσπερνε φόβο και θα ωθούσε το Ισραήλ να επιτεθεί.