Περί ταραγμένης ατμόσφαιρας στην περιοχή μας υπαιτιότητι της Τουρκίας

Απόλυτη αδιαλλαξία και αρνητικότητα επέδειξε η Τουρκία και ο εγκάθετός της στην κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου στη Νέα Υόρκη, εμμένοντας πιεστικά στην απαράδεκτη θέση τους για λύση δύο κρατών στο κυπριακό ζήτημα, στην απόρριψη του διορισμού ειδικού απεσταλμένου των Ηνωμένων Εθνών και την άρνησή τους για σύγκληση κοινής συνάντησης του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Ερσίν Τατάρ με τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Αλλά, το άκρον άωτον της περιφρόνησης του θεσμού του Γενικού Γραμματέα ήταν η από μέρους του νεο-οθωμανού Προέδρου της Τουρκίας ακύρωση της προγραμματισμένης συνάντησής του με τον Αντόνιο Γκουτέρες, προφανώς για να αποφύγει συζήτηση του θέματος του διορισμού ειδικού αντιπροσώπου και το ενδεχόμενο της τριμερούς συνάντησης. Περαιτέρω, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέλεξε για μια εισέτι φορά να χρησιμοποιήσει το βήμα του κύριου και σημαντικού οργάνου του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αυτού της Γενικής Συνέλευσης, για να απευθύνει έκκληση προς τα μέλη της διεθνούς αμφικτυονίας, όπως προβούν σε αναγνώριση της παράνομης αποσχιστικής οντότητας, την οποία η ίδια η Άγκυρα δημιούργησε στην υπό την κατοχή της περιοχή της Δημοκρατίας, χειραγωγώντας την τουρκο-κυπριακή κοινότητα, και επιβαρύνοντας την ήδη ταραγμένη ατμόσφαιρα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η προκλητική απαίτηση του Προέδρου της Τουρκίας όχι μόνο παραβιάζει κατάφωρα τα σχετικά με το κυπριακό ζήτημα δεσμευτικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, αλλά και αποτελεί περιφρόνηση του ίδιου του forum, του οποίου στόχος βάσει του Χάρτη είναι η διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας. Η περίσσια θράσους με το οποίο επιτίθεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας θα πρέπει να αποδοθεί στο γεγονός ότι, στην παρούσα συγκυρία, η Δύση, παρόλο που δεν θεωρεί την Τουρκία ως αξιόπιστο σύμμαχο, στην προσπάθειά της για ενδυνάμωση και συνοχή του ΝΑΤΟ προς τον σκοπό αντιμετώπισης των συνεπειών του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία, αποδίδει μεγάλη σημασία στη ρυμούλκηση της Άγκυρας στη Δυτική παράταξη, όπως παλιά.

Διαφορετικό βεβαίως είναι το προσωπείο που χρησιμοποιεί ο Ερντογάν όταν αναφέρεται στην ανάγκη για εξομάλυνση των διμερών σχέσεων της χώρας του με την Ελλάδα. Υπογραμμίζει με στόμφο ότι αποτελεί στόχο του η διάλυση της ταραγμένης ατμόσφαιρας στο Αιγαίο· την οποία ατμόσφαιρα δημιουργεί η ίδια η Άγκυρα με τις επεκτατικές της διαθέσεις. Από την εξίσωση απαιτεί εξαίρεση της συζήτησης του Κυπριακού. Η δήλωση του Τούρκου Προέδρου ότι Τουρκία και Ελλάδα πρέπει να μείνουν μακριά από βήματα και δηλώσεις που θα βλάψουν το περιβάλλον εμπιστοσύνης, προφανώς και υπονοεί ότι το κυπριακό ζήτημα θα πρέπει να τεθεί εκτός ατζέντας. Ευτυχώς που από πολιτικούς παράγοντες στην Αθήνα διευκρινίστηκε, και πολύ ορθά, ότι το κλειδί για την επίτευξη ειρήνης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο βρίσκεται στην επίλυση του Κυπριακού.

Βεβαίως, η προσώρας στάση ή τακτικισμός του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έναντι της Ελλάδος, όπως και η επαναπροσέγγιση με το Ισραήλ, η εξομάλυνση των σχέσεων με την Αίγυπτο και άλλες χώρες της περιοχής θα πρέπει να αναγνωστεί σε συνάρτηση με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Τουρκίας. Ο Τούρκος Πρόεδρος, την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενος, εξαιτίας της δεινής κατάστασης της οικονομίας της χώρας του, της στρατιωτικής αναβάθμισης της Ελλάδας και της πρόσφατης αποτυχίας του στη διαμεσολάβηση με τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν, υιοθετεί διαφορετικό τακτικισμό, προσεγγίζοντας τη Δύση και την Ευρωπαϊκή Ένωση με στόχο την εξασφάλιση οικονομικής βοήθειας αλλά και στρατιωτικής με την έγκριση παράδοσης των F-16.

Το ερώτημα που τίθεται είναι μέχρι πότε θα κρατήσει το κλίμα το οποίο η ίδια η Άγκυρα διαμορφώνει και πότε θα επανέλθει στις γνωστές επεκτατικές της δράσεις. Γιατί είναι γνωστό ότι, στον αναδυόμενο πολυπολικό κόσμο, η Τουρκία οραματίζεται να διαδραματίσει έναν ρόλο περιφερειακής δύναμης και να τοποθετηθεί στο ίδιο επίπεδο με τις μεγάλου βεληνεκούς δυνάμεις. Εντούτοις, πολιτικοί αναλυτές πιστεύουν ότι η Τουρκία απλώνει το χέρι της μακρύτερα από το ειδικό της βάρος.