Περί «Κληριδισμού» ο λόγος…
Αμφότεροι οι υποψήφιοι για την Προεδρία του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου και Δημήτρης Δημητρίου, αναφέρονται στον «Κληριδισμό». Και ακούγεται αυτό λογικό. Τι είναι, όμως, ο «Κληριδισμός»; Αποτυπώνεται στον Ζυριχικό ή στον εν συνεχεία Ενωτικό Κληρίδη; Στον Μακαριακό ή τον Αντιμακαριακό; Είναι ο «Κληριδισμός» οι ύβρεις σε βάρος του Γρίβα Διγενή στα τέλη του ΄73, αρχές του ΄74 ή η εν συνεχεία ανελλιπής παρουσία του Κληρίδη στο μνημόσυνο του Αρχηγού της ΕΟΚΑ για να οικοδομήσει τον ΔΗΣΥ; Τι είναι, λοιπόν, ο «Κληριδισμός»; Είναι, μήπως, το «Πότε θα κάνει ξαστεριά», που τραγουδούσε στην Πλατεία Ελευθερίας ο Γλαύκος Κληρίδης με 20 χιλιάδες Εθνικόφρονες ή είναι η διχοτομική διζωνική ομοσπονδία, την οποία αφόριζε πριν από το ΄74, αλλά έκανε σημαία μετά την εισβολή, δηλώνοντας, όμως, την ίδια στιγμή, το άκρως πατριωτικό: «Την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω»; Τι είναι ο «ρεαλιστικός πατριωτισμός» του «Κληριδισμού»; Είναι η λύση της ομοσπονδίας ή καταψήφισή της στις εκλογές του ΄93, όταν ο Κληρίδης τάχθηκε εναντίον της Δέσμης Ιδεών Γκάλι του Βασιλείου για να εκλεγεί Πρόεδρος; Τι εκφράζει, τελικά, ο «Κληριδισμός» και ο «ρεαλιστικός πατριωτισμός»; Μήπως εκφράζουν την «εθνικιστική», κατά πολλούς, αξίωση του Κληρίδη για την αποστολή Ελληνικού Στρατού στην Κύπρο για την απελευθέρωση στο πλαίσιο Δόγματος ή μήπως εκφράζουν τον μετέπειτα εξευμενισμό και το Σχέδιο Ανάν, που δεν απορρίφθηκε μόνο από το 76% του λαού, αλλά και από το 67% των «Συναγερμικών»; Τι απέρριψαν οι «Συναγερμικοί», δηλαδή η εθνικόφρων βάση του κόμματος; Απέρριψαν ή όχι αυτό που η σημερινή ηγεσία του κόμματος προβάλλει ως «Κληριδισμό» και «ρεαλιστικό πατριωτισμό»; Ως επίλογο παραθέτουμε μικρό απόσπασμα ενός άλλου «εθνικιστικού Κληριδισμού», που καθόριζε τι σημαίνει πατριωτική ρεαλιστική λύση και τι προδοσία. Στις 29/6/1965, κατά τη διάρκεια σύσκεψης κοινοταρχών στη Γιαλούσα, ο Γλαύκος Κληρίδης έλεγε: «Αι προσπάθειαι της Κυβέρνησης είναι αφιερωμέναι εις την ευόδωσιν του αγώνος δι’ εθνικήν αποκατάστασιν, δι’ Ένωσιν της Κύπρου μετά της Ελλάδος». Σε αυτά πρόσθετε: «Ο αγών διά την Ένωσιν θα είναι μακρός και δυνατόν να απαιτήσει μεγάλας θυσίας». Διευκρίνιζε, μάλιστα, τα εξής: «Οιαδήποτε παραχώρησις κυπριακής γης αποτελεί προδοσίαν…. Εφ’ όσον υπάρχει Ελληνισμός εις ταύτην νήσον, ουδένα τμήμα της θα παραχωρηθεί στην Τουρκία. Η δε ενδεδειγμένη πορεία λύσεως του Κυπριακού είναι η εφαρμογή του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης»! Αυτά τα ολίγα περί «Κληριδισμού»…
Γ.Χ.
