Σπαραγμός, οδύνη και αναπάντητα «γιατί»
Βαρύ το πένθος για το νήμα της ζωής που κόπηκε τόσα άδοξα για 57 συνανθρώπους μας, κυρίως νέους σε ηλικία
Ανείπωτη θλίψη, εκατοντάδες αναπάντητα γιατί, οικογένειες που βυθίστηκαν στο πένθος. Μπαράζ ανθρώπινων λαθών και απουσία στοιχειωδών μέτρων προστασίας στον μηχανισμό των σιδηροδρόμων συνέθεσαν το φονικό κράμα που οδήγησε 57 συνανθρώπους μας στον θάνατο, γράφοντας το σενάριο μιας σύγχρονης και συνάμα προαναγγελθείσας τραγωδίας.
Ελλάδα και Κύπρος θρηνούν τα σπλάχνα τους. Νέους ανθρώπους, παιδιά, μάνες, πατεράδες, φοιτητές, γεμάτους όνειρα κι ελπίδα για το αύριο, που είχαν όλη τη ζωή μπροστά τους. Τα όνειρα εξανεμίστηκαν, η ζωή σταμάτησε κι οι ελπίδες χάθηκαν, όταν συγκρούστηκαν τα τρένα.
Η Κύπρος πενθεί τα σπλάχνα της, την 24χρονη Αναστασία Αδαμίδου και τον 23χρονο Κυπριανό Παπαϊωάννου, που έσβησαν στο μοιραίο τρένο
Το αρχικό μούδιασμα, η λύπη, η οδύνη έδωσαν τη θέση τους στην οργή και την αγανάκτηση, αφού όσο περνούσαν οι ώρες, οι νέες λεπτομέρειες που έβλεπαν το φως της δημοσιότητας υπερτόνιζαν προβλέποντας με μαθηματική ακρίβεια το κακό που ερχόταν. Συστήματα που έμειναν στα συρτάρια για χρόνια, άλλα που τοποθετήθηκαν ετεροχρονισμένα όντας μη συμβατά, διαβεβαιώσεις για την ασφάλεια των επιβατών ακόμα και από το βήμα της Βουλής, επιστολές παραίτησης ή διαμαρτυρίας εμπλεκομένων που προειδοποιούσαν ωμά για το κακό που έρχεται, ανειδίκευτοι υπάλληλοι σε καίρια πόστα και ένα σύστημα «μικρογραφία» της γύμνιας του κρατικού μηχανισμού.
Διαβάστε περισσότερα στη "Σημερινή" που κυκλοφορεί.
