Η τουρκική επιθετικότητα και οι συμβουλές του Γ. Γ. ΟΗΕ

Μετά την κλιμάκωση των παραβιάσεων από τον τουρκικό κατοχικό στρατό του καθεστώτος της υπό παρακολούθηση από τα Ηνωμένα Έθνη ζώνης ασφαλείας στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναμενόταν ότι ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών θα κατέγραφε αυτήν τη φορά με αντικειμενικότητα στις δύο εκθέσεις του τα πραγματικά γεγονότα και θα καθιστούσε υπεύθυνη την τουρκική πλευρά για την κρίση που δημιούργησε. Ιδιαίτερα, τώρα που η μανία των Τούρκων έπληξε και τα μέλη της Ειρηνευτικής Δύναμης των Η.Ε.. Ο Αντόνιο Γκουτέρες είναι πλήρως ενήμερος για τα όσα έλαβαν και λαμβάνουν χώραν σε διάφορες περιοχές της «νεκρής ζώνης» από τα συνεχή διαβήματα του Προέδρου και της διπλωματικής αποστολής της Δημοκρατίας στη Νέα Υόρκη, τόσο προς τον ίδιο όσο και προς τους αντιπροσώπους του. Πλην, όμως, διά μίαν εισέτι φορά επέλεξε τη μεροληψία υπέρ της παραβατικής Τουρκίας και την εξίσωση του εισβολέα με το θύμα του, την Κύπρο. Δεν είναι η πρώτη φορά που έχει επισημανθεί η απαράδεκτη τακτική εξισορρόπησης του Γενικού Γραμματέα και των αντιπροσώπων του και η προσπάθεια εξευμενισμού του θύτη, ο οποίος προχωρεί βήμα-βήμα στην εφαρμογή των επεκτατικών του σχεδίων εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και του λαού της. Αποθρασύνοντας με τη στάση του την Άγκυρα να συνεχίζει τις έκνομες ενέργειες, με ορατό τον κίνδυνο πρόκλησης κρίσης. Σε μια περίοδο που η περιοχή μας φλέγεται από συγκρούσεις.

Πέρα από σειρά θεμάτων που εγείρονται στις δυο εκθέσεις του Γενικού Γραμματέα ΟΗΕ και που δεν αγγίζουν την ουσία του προβλήματος της κατοχής, ο Αντόνιο Γκουτέρες προβαίνει σε έκκληση προς τους δύο ηγέτες, εννοεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Ερσίν Τατάρ , όπως "οι δύο ηγέτες μην αφήσουν να χαθούν κι άλλες ευκαιρίες για διάλογο". Ως να μην είναι η Άγκυρα που εφαρμόζει όλα αυτά τα χρόνια παρελκυστική πολιτική στην επανέναρξη του διαλόγου θέτοντας όρους και προϋποθέσεις. Ως να μην είναι η Τουρκία που απέρριψε τις προσωπικότητες που προτάθηκαν για διορισμό ως απεσταλμένοι του Γενικού Γραμματέα για να κινηθεί η διαδικασία των συνομιλιών. Για να εγκρίνει, μετά από χίλια μύρια κύματα, την κυρία Μαρία Άνχελα Χολγκίν Κουεγιάρ. Ταυτόχρονα, όμως, επαναλαμβάνει τη διαχρονική της θέση και απαίτηση για την αποδοχή δύο κρατών, τα οποία θα υπάρχουν πλάι πλάι και θα συνεργάζονται σε διάφορους τομείς.

Ο διορισμός αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα αποτελεί όντως καλή εξέλιξη. Για να μη χαθεί και αυτή η ευκαιρία για διάλογο, ο Γενικός Γραμματέας θα πρέπει να επικεντρώσει τις προσπάθειές του, ζητώντας και την υποστήριξη εκείνων των δυνάμεων που έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν την Τουρκία, προς την κατεύθυνση της επιστροφής της Άγκυρας στη συμφωνημένη βάση λύσης του κυπριακού προβλήματος. Μέση οδός δεν υπάρχει.

Μεγάλη έμφαση δίδεται στις εκθέσεις του Γενικού Γραμματέα στην ανάγκη εφαρμογής μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, ΜΟΕ, ως να είναι η απουσία εμπιστοσύνης μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων το πρόβλημα της μη επίτευξης λύσης του Κυπριακού. Ο τεράστιος, όμως, αριθμός των ατόμων και από τις δύο κοινότητες που διέρχονται καθημερινά από τα οδοφράγματα από και προς την κατεχόμενη περιοχή, το ύψος των αγορών των Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα και οι σχέσεις που δημιουργήθηκαν αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει θέμα έλλειψης της μεταξύ τους εμπιστοσύνης. Αντιθέτως, είναι η παρουσία του τουρκικού κατοχικού στρατού και οι ενέργειες και σχέδια της Άγκυρας το πρόβλημα και το τίμημα θα το πληρώσουν και οι δύο κοινότητες.

Ο Γενικός Γραμματέας, σε αντίθεση με τη στάση που τηρεί έναντι της Ρωσίας για το θέμα του πολέμου της Ουκρανίας, και τις τοποθετήσεις του κατά του Ισραήλ, επιμελώς αφήνει στο απυρόβλητο την Τουρκία για τις έκνομες ενέργειές της στην Κύπρο, την κατοχή εδάφους στη Συρία και τις επιδρομές κατά του κουρδικού λαού στο βόρειο Ιράκ.

*Πρώην πρέσβης