Η δική μας άποψη περί πορίσματος
Επανέρχομαι στο ανησυχητικό θέμα της έγκρισης από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης της Γνωμάτευσης-πορίσματος της Εισηγήτριας, Ντόρας Μπακογιάννη, υπέρ της ένταξης της αποσχισθείσας από τη Σερβία περιοχής του Κοσόβου στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Στην οιονεί "απολογία" της με τίτλο "Τρεις Μύθοι για ένα πόρισμα", που δημοσίευσε «Το Βήμα» την περασμένη Κυριακή, η Εισηγήτρια αναφέρει και τα ακόλουθα: "Ο παραλληλισμός του Κοσόβου και του Κυπριακού είναι απλώς αβάσιμος και εθνικά επικίνδυνος". Και παραπέμπει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο το 2010 είχε αποφανθεί ότι δεν τίθεται θέμα παραλληλισμού μεταξύ των δυο ζητημάτων.
Όπως πλειστάκις έχει επισημανθεί, στο άναρχο διεθνές σύστημα οι δράσεις και οι σχέσεις μεταξύ των κρατών καθορίζονται από το εθνικό τους συμφέρον, ενώ το διεθνές δίκαιο το επικαλούνται κατά το δοκούν, επίσης προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Είναι ως αποτέλεσμα πολιτικών σκοπιμοτήτων που επινοήθηκε το 2004 η φόρμουλα για συμμετοχή δυο Τουρκοκυπρίων σε ad hoc βάση στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, καταλαμβάνοντας την τρίτη έδρα που αναλογεί στην Κυπριακή Δημοκρατία, με ένα μέλος και ένα αναπληρωματικό μέλος. Και τούτο, παρά την καταδίκη της διεξαγωγής "βουλευτικών εκλογών" στο υπό τουρκική κατοχή έδαφος της Κύπρου από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η σχετική παράγραφος του διατακτικού μέρους του ψηφίσματος 550(1984) του Συμβουλίου Ασφαλείας καταδικάζει όλες τις αποσχιστικές ενέργειες, περιλαμβανομένων και των "εκλογών", κηρύσσει αυτές παράνομες και άκυρες και ζητεί την άμεση ανάκλησή τους. Η πρόνοια αυτή ουδόλως εμπόδισε τον Οργανισμό να ικανοποιήσει την Τουρκία.
Δεν θα πρέπει, επίσης, να διαλάθει της προσοχής ότι κράτος μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, το Αζερμπαϊτζάν, προωθεί τη δημιουργία ομάδας φιλίας με το "κοινοβούλιο" της αποσχιστικής οντότητας, του ψευδοκράτους, στο εθνικό κοινοβούλιο του Αζερμπαϊτζάν ρίχνοντας στον κάλαθο των αχρήστων τα σχετικά ψηφίσματα. Και τούτο, υπό την πίεση που η Τουρκία ασκεί στα τουρκόφωνα κράτη για να προβούν σε αναγνώριση του αποσχιστικού μορφώματος.
Είναι, επίσης, απορίας άξιον γιατί ευρωπαϊκές χώρες υποθάλπουν απόσχιση εδάφους άλλου ευρωπαϊκού κράτους και προωθούν ένταξή του στην ενωμένη Ευρώπη, που στόχο έχει την ενοποίηση και συνεργασία των λαών της Ευρώπης. Την ενοποίηση και όχι τον κατατεμαχισμό των κρατών.
Όσο δε αφορά τον ρόλο της Τουρκίας, η χώρα αυτή ουδέποτε σεβάστηκε το διεθνές δίκαιο και τις αποφάσεις του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ουδέποτε τίμησε την υπογραφή της σε διεθνείς συνθήκες, τις οποίες κατά συρροήν και συνεχώς παραβιάζει στην Κύπρο, ενώ επιδιώκει την αναθεώρηση της διεθνούς Συνθήκης της Λωζάννης, βάσει της οποίας έχει αποκηρύξει κάθε δικαίωμά της στην Κύπρο από το 1923.
Σχετικά με το σκεπτικό ότι η ΚΣΣΕ δεν ζήτησε από την Ντόρα Μπακογιάννη να αξιολογήσει για το εάν το Κόσοβο είναι κράτος ή όχι, αλλά "κατά πόσον πληροί κάποιες βασικές προϋποθέσεις για να μπει στον Οργανισμό", παρατηρείται ότι τούτο προσφέρει τη βάση και διευκολύνει το ενδεχόμενο το Αζερμπαϊτζάν ή άλλο τουρκόφιλο κράτος ν’ αντιγράψει το πόρισμα και να εισηγηθεί ένταξη του παράνομου μορφώματος ως μέλους του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Εθνικά επικίνδυνη είναι η κοντόφθαλμη ανάγνωση των παιγνίων που διαδραματίζονται στην ταραγμένη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
*Πρέσβης ε.τ.