Άλλου παπά Ευαγγέλιο…
![](/images/XBdCCbgrWh2pCdFkhmWL3d9nWto=/90358/original/SEMERINE_tDGE3yf.jpg)
Οι προσδοκίες για την επανέναρξη των συνομιλιών μένουν μετέωρες. Και ο ελλαδοτουρκικός διάλογος λαθροβιεί. Τα ήρεμα νερά στο Αιγαίο στηρίζονται στο πάγωμα των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Το δε Κυπριακό είναι παγιδευμένο στο σχέδιο Α. Και οδηγούμαστε στην παγίωση της διχοτόμησης. Και τώρα, Πρόεδρε, τι; Πού πάμε; Πώς βγαίνουμε από την κινούμενη άμμο; Γνωρίζεις ή όχι;
Οφείλει ο Πρόεδρος να εξηγήσει στον λαό πώς θα βγει από το νέο αδιέξοδο του Κυπριακού στο οποίο ήταν πρωταγωνιστής. Ούτε η κ. Ολγκίν, ούτε ο ελλαδοτουρκικός διάλογος βοήθησαν στην αλλαγή στάσης από την Τουρκία, η οποία επιμένει στην ισότιμη κυριαρχία κα τη λύση των δύο κρατών. Ποια λύση; Για διάλυση πρόκειται. Και σταθμός αυτής της τουρκικής πολιτικής ήταν το Κραν Μοντανά! Εκεί όπου ο Πρόεδρος και το κομματικό κατεστημένο θέλουν να επιστρέψουν. Εκεί όπου η Άγκυρα, αφού κατοχύρωσε τη θέση της περί δύο συνιστώντων κρατών με πολιτική ισότητα, έκανε το επόμενο βήμα. Αυτό της συνομοσπονδίας. Για να την εμφανίζει ως δήθεν υποχώρηση από τα δύο χωριστά κράτη. Για να ελέγχει και τον βορρά και τον νότο. Και για να εκβιάζει ότι, εάν δεν την υπακούμε, θα πάρει το κρατίδιό της και θα φύγει. Ή ότι ήρθε η ώρα να μας συνετίσει. Οπότε θα μας καταβροχθίσει. Και δη πληθυσμιακά. Διότι, και μετά τη διευθέτηση του Κυπριακού, η Άγκυρα θα στέλνει «εποχικούς εργάτες» στον βορρά που θα περνούν στον νότο. Και ποιος θα τους διώξει; Και πώς; Αυτοί που κυβερνούν σήμερα, οι «προοδευτικοί» κομματικοί τους απόγονοι, που θα έχουν την ψευδαίσθηση ότι θα συγκυβερνούν με τους εποίκους την επαύριον;
Επιλογές υπάρχουν, κύριε Πρόεδρε. Φτάνει να θέλετε. Αντί να ανέχεστε την Τουρκία να αξιώνει ότι, για να πάει σε συνομιλίες, θα πρέπει να γίνει δεκτή η ισότιμη κυριαρχία και η αναγνώριση του ψευδοκράτους, γιατί δεν προτάσσετε ό,τι το κεκτημένο καθορίζει, επί τη βάσει της αντιδήλωσης της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005; Ότι, δηλαδή, η Τουρκία είναι αυτή που πρέπει να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Και όχι αντίστροφα. Αυτό δεν λέει, κύριε Πρόεδρε, το κεκτημένο; Όταν είναι για άλλα ζητήματα, είστε Ευρωπαϊστής, και όταν είναι για το κράτος το οποίο ορκιστήκατε ότι θα υπηρετείτε και θα διαφυλάσσετε ως κόρην οφθαλμού, είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο;