Διχοτόμηση και Μητσοτάκης…
Είπε ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από του βήματος της Βουλής των Ελλήνων ότι δεν θα δεχθεί λύση δύο κρατών στην Κύπρο. Είναι η ορθή η θέση αυτή. Όμως, τι θα δεχθεί; Την ομοσπονδία των δυο ισότιμων συνιστώντων κρατών με πολιτική ισότητα, που είναι η προηγούμενη τουρκική θέση της διχοτόμησης, όπως καταγράφηκε το 1956 από τον Νιχάτ Ερίμ και επιβλήθηκε το 1974 από τον Αττίλα; Είναι αυτή λύση ή διάλυση;
Επειδή, λοιπόν, οι Τούρκοι αξιώνουν τη φόρμουλα των δύο κρατών, τόσο το Κυπριακό όσο και το εν Αθήναις κατεστημένο, και δη ο Έλληνας Πρωθυπουργός, σηκώνουν ως λάβαρο επανένωσης και «απελευθέρωσης» ό,τι προ της εισβολής του ’74 χαρακτήριζε ο Ελληνισμός, από αριστερά μέχρι δεξιά, ως διχοτόμηση. Δηλαδή την ομοσπονδία, όπως περίπου προτάθηκε από τον Ντενκτάς στις 12 Αυγούστου του 1974, λίγο πριν από τον δεύτερο Αττίλα και απορρίφθηκε στη Γενεύη! Γιατί; Διότι συνιστούσε και συνιστά τον γεωγραφικό, διοικητικό και πληθυσμιακό διαχωρισμό της Κύπρου, που ήταν το αποτέλεσμα της εισβολής και της κατοχής. Και οδηγεί σήμερα στη νομιμοποίηση του ψευδοκράτους ως ισότιμου συνιστώντος κράτους, δημιουργώντας έτσι παγκόσμιο προηγούμενο: Με τη χρήση της βίας και των όπλων, που απαγορεύεται από το άρθρο 2, παρ. 4 του Χάρτη του ΟΗΕ, θα δημιουργηθεί πολιτειακό σύστημα και δίκαιο!
Οι ηγέτες ενός έθνους, όπως θέλει να εμφανίζεται σήμερα ο κ. Μητσοτάκης, δεν απορρίπτουν με στόμφο τη μια φόρμουλα διχοτόμησης, αυτήν των δύο κρατών, για να στηρίξουν τη συνώνυμή της, δηλαδή αυτήν της ομοσπονδίας, που συνιστά στην πράξη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία εγγυήθηκε η Ελλάδα ως Μητέρα Πατρίδα. Τι πράττουν, λοιπόν; Λένε την αλήθεια, αν τολμούν, και αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Παραδέχονται ότι υποστηρίζουν τη διχοτόμηση, χωρίς να βαπτίζουν τη διχοτομική ομοσπονδία ως απελευθέρωση και επανένωση υπό το πρόσχημα ότι οι Τούρκοι αξιώνουν, τώρα, δύο κράτη ως προηγούμενο στάδιο της πλήρους τουρκοποίησης.
Οι ηγέτες, κ. Πρωθυπουργέ, δεν υψώνουν ως λάβαρα «λύσης» τις τουρκικές θέσεις, αλλά εθνικές και δημοκρατικές πολιτικές για την αποκατάσταση της παραβιασθείσας από τον Αττίλα συνταγματικής εννόμου τάξεως του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν χλευάζουν και δεν ποινικοποιούν τον γνήσιο πατριωτισμό, για να καλύψουν τον δικό τους ενδοτισμό. Και, κυρίως, δεν μετονομάζουν την υποταγή σε νίκη ή έντιμο, δήθεν, συμβιβασμό. Το ίδιο ισχύει και για τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και τους συν αυτώ, που επιμένουν μαζί με το «αθηναϊκό κράτος», όπως έλεγε κι ο Δραγούμης, να κρατούν τη θηλιά της διχοτόμησης γύρω από τον λαιμό μας. Χωρίς να μας σέβονται. Συνεχίζουν να μας εμπαίζουν ισχυριζόμενοι ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, αλλά αλλιώς…
