Μια ακόμα Ελλάδα στη Ρουμανία
Το παράδειγμα της Ρουμανίας θα πρέπει να κάνει πολλούς να ντρέπονται, ίσως μπορέσουν να προβληματιστούν και να αλλάξουν πορεία πλεύσης και προσανατολισμού.
Πρόσφατα είχα επισκεφθεί για δεύτερη φορά την πόλη Πλοϊέστι της Ρουμανίας ως μέλος μιας αποστολής του Δήμου Λάρνακας με σκοπό την υπογραφή του Συμφώνου Φιλίας και Συνεργασίας μεταξύ του Δήμου Λάρνακας και του Δήμου Πλοϊεστίου.
Ως προσκεκλημένοι της Ένωσης Ελλήνων Ρουμανίας είχαμε την τιμή και την ευτυχία να παρακολουθήσουμε το ονομαζόμενο «Αλφαβητάριο Συμφιλίωσης», το οποίο διοργάνωσε η Ένωση Ελλήνων Ρουμανίας με καθοδήγηση του εξέχοντος Έλληνα ομογενούς Δρος Ζησόπουλου, βουλευτή στο Ρουμανικό Κοινοβούλιο και Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πετρελαίου της πόλης.
Κατά τους τριήμερους εορτασμούς 300 νέοι και νέες με ελληνική καταγωγή από γονείς, παππούδες και προπάππους απ’ όλη τη Ρουμανία χόρευαν και τραγουδούσαν ελληνικούς χορούς και τραγούδια, ντυμένοι με παραδοσιακές στολές όλων των διαμερισμάτων και νησιών της Ελλάδας καθ’ όλη τη διάρκεια του τριημέρου, από τις 13.00 – 23.00 συνεχώς και με τη συμμετοχή εκατοντάδων πολιτών και συγγενών.
Οι νέοι της Ρουμανίας, αισθανόμενοι υπερηφάνεια για την ελληνική καταγωγή των προγόνων τους, διατράνωσαν έμπρακτα και με τον πιο φαντασμαγορικό τρόπο τη συγκίνησή τους γιατί εξακολουθούν να διατηρούν αλώβητη τη μνήμη και την προσήλωσή τους στις εθνικές τους καταβολές, στις αρχές και αξίες του οικουμενικού Ελληνισμού.
Αξίζει να σημειώσω ότι, κατά την επίσκεψή μου στην ίδια πόλη στις 25 Μαρτίου 2024, οι ίδιοι εκατοντάδες νέοι και νέες, πάλι υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση και φροντίδα του Ελληνορουμάνου Καθηγητή Δρος Ζησόπουλου, πραγματοποίησαν τριήμερες εκδηλώσεις για την εθνική μας επέτειο τόσο στο Πλοϊέστι, το οποίο ντύθηκε στα γαλανόλευκα, όσο και στο ιστορικό Δραγατσάνι, όπου υπάρχει το κοιμητήριο με τους τάφους αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Γράφω αυτό το σημείωμα με ιδιαίτερη συγκίνηση για να καταδείξω πόσο ο Ελληνισμός μεγαλουργεί ακόμα και εκτός Ελλάδος ως εθνική μειονότητα, όταν στο πηδάλιο ευρίσκονται εμπνευσμένοι και αφοσιωμένοι ομογενείς όπως ο Δρ Ζησόπουλος, που αγκαλιάζει, εμπνέει, νουθετεί και καθοδηγεί τους νέους.
Ένιωσα πραγματικά απογοήτευση και αγανάκτηση γιατί, ενώ οι ομογενείς μας στη Ρουμανία συντελούν ένα εθνικό και κοινωνικό θαύμα, στην Κύπρο της ημικατοχής υψώνονται φωνές γιατί ψάλλουμε ακόμα τον ελληνικό Εθνικό Ύμνο, εξοργίζονται γιατί οι φαντάροι μας στις παρελάσεις κραυγάζουν συνθήματα για την απελευθέρωση και εξυφαίνονται κινήσεις αρρωστημένων συνειδήσεων που προσπαθούν ν’ αφανίσουν τα ίχνη της εθνικής καταγωγής των Ελλήνων της Κύπρου και να εκκολάψουν τις νοοτροπίες και τις θεωρίες της νεοκυπριακής συνείδησης.
Αντίθετα, στη Ρουμανία, μια ιδιωτική πρωτοβουλία με πρωτεργάτη και πρωταγωνιστή τον Έλληνα ομογενή Δρα Ζησόπουλο επιτελεί ένα εθνικό θαύμα με την ίδρυση και λειτουργία της Ένωσης Ελλήνων Ρουμανίας, που αριθμεί πέραν των 30.000 μελών και πρωταγωνιστεί στην κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική ζωή της χώρας.
Το παράδειγμα της Ρουμανίας θα πρέπει να κάνει πολλούς να ντρέπονται, ίσως μπορέσουν να προβληματιστούν και να αλλάξουν πορεία πλεύσης και προσανατολισμού.
*Δημοτικός Σύμβουλος Λάρνακας