Ο Διαχρονικός Φορολογικός Εμπαιγμός του Πολύτεκνου
Εδώ και δεκαετίες, οι πολύτεκνες οικογένειες στέλνουν το ίδιο μήνυμα προς την Πολιτεία: σταματήστε να μας τιμωρείτε επειδή επιλέξαμε να κάνουμε περισσότερα παιδιά.
Αντί αναγνώρισης του ρόλου μας στη δημογραφική επιβίωση της χώρας, η αντιμετώπιση παραμένει η ίδια: απαξίωση, γραφειοκρατία και ένας ταξικός διαχωρισμός που δεν έχει θέση σε ένα σύγχρονο κράτος.
Φορολογική πολιτική που τιμωρεί τη γονιμότητα
Η σημερινή πολιτική επιτρέπει να είσαι πολύτεκνος μόνο αν είσαι φτωχός.
Για τη μεσαία τάξη, το μήνυμα είναι ωμό:
«Αν δεν είστε χαμηλού εισοδήματος, δεν δικαιούστε να μεγαλώσετε πολλά παιδιά».
Παράλογα όρια – ίδια κριτήρια για ένα παιδί και για δέκα
Μια οικογένεια με ένα παιδί δικαιούται επιδόματα μέχρι €49.000.
Μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά… μέχρι €69.000.
Στα περιουσιακά κριτήρια, το ίδιο όριο €1.200.000 ισχύει είτε έχεις ένα παιδί είτε δέκα.
Δεκατρία χρόνια χωρίς καμία αναπροσαρμογή, ενώ το κόστος ζωής έχει εκτοξευθεί.
Αυτά δεν είναι «δίκαια». Είναι παρωδία πολιτικής.
Ο μέγιστος εμπαιγμός: οι φοροαπαλλαγές
Εδώ αποκαλύπτεται όλο το παράλογο.
Το κράτος προτείνει να αυξηθεί το πλαφόν για ζευγάρια χωρίς παιδιά από €80.000 σε €90.000.
Μιλάμε για χιλιάδες νοικοκυριά.
Αλλά όταν ζητήσαμε να αφαιρεθεί το πλαφόν των €100.000 για τις πολύτεκνες οικογένειες —ώστε να συμπεριληφθούν μόλις περίπου 100 οικογένειες— η απάντηση ήταν… «υπερβολικό δημοσιονομικό κόστος» ύψους περίπου €100.000.
Δηλαδή:
χιλιάδες ζευγάρια χωρίς παιδιά ενθαρρύνονται να παραμείνουν χωρίς παιδιά, την ώρα που εκατό πολύτεκνες οικογένειες τιμωρούνται. Αν αυτό δεν είναι θεσμικός εμπαιγμός, τότε τι είναι;
Το αποτέλεσμα: αντικίνητρο στη γέννηση παιδιών
Η πολιτεία επιμένει σε μια πολιτική που λειτουργεί ως φορολογικό αντικίνητρο για την τεκνοποίηση.
Και το πληρώνουμε όλοι: δημογραφικά, κοινωνικά, εθνικά.
Η ώρα της αλήθειας
Θέλουμε ένα κράτος που στηρίζει την οικογένεια;
Ή ένα κράτος που φοβάται τα ίδια του τα παιδιά;
Η Πολιτεία οφείλει να δράσει τώρα:
• να αναθεωρήσει άμεσα τη φορολογική πολιτική,
• να στηρίξει έμπρακτα τις πολύτεκνες οικογένειες,
• να σταματήσει τον διαχρονικό εμπαιγμό.
Γιατί χωρίς οικογένεια, χωρίς παιδιά,
δεν υπάρχει Κύπρος.
* Μέλος της Παγκύπριας Οργάνωσης Πολυτέκνων