Είναι «τέχνη» η χυδαία προσβολή των ιερών;

Η τέχνη μπορεί να προκαλεί, μπορεί να αμφισβητεί, μπορεί να είναι ανατρεπτική, μπορεί να αποδομεί στεγανά και προκαταλήψεις, αλλά δεν μπορεί να είναι προσβλητική για τις θρησκευτικές και άλλες ευαισθησίες, δεν μπορεί να είναι χυδαία άνευ ορίων, δεν μπορεί να παραβιάζει άγραφους ηθικούς κανόνες της κοινωνίας. Και η δήθεν «τέχνη» του εικαστικού και εκπαιδευτικού, Γιώργου Γαβριήλ, παραβιάζει ασύστολα όλους αυτούς τους κανόνες και τις ευαισθησίες. Με την ιδιαίτερα διαστροφική εμμονή του στο να διακωμωδεί, να προσβάλλει και να εξευτελίζει τα σύμβολα του Χριστιανισμού.

Είναι γνωστή η αριστερή ιδεολογία του Γ. Γαβριήλ και αυτό είναι εμφανέστατο στις «δημιουργίες» του. Αλλά δεν περιορίζεται στο να προβάλλει τις αριστερές ιδέες του στα έργα του. Προχωρεί σε απίστευτες αισχρότητες με τη χρήση ιερών εικόνων και συμβόλων. Στους «πίνακές» του απεικονίζει έναν γυμνό άντρα, πίσω από πάπλωμα, δίπλα στη μορφή του Χριστού και ο καθένας μπορεί να εικάσει οτιδήποτε για το τι θέλει να υπονοήσει ο «δημιουργός». Παρουσιάζει επίσης τη μορφή του Ιησού με σημάδια από γυναικείο κοκκινάδι στο πρόσωπο. Σε μιαν άλλη αρρωστημένη εικόνα, ένας άντρας ξαπλωμένος με ανοιχτά σκέλη, για να φαίνονται τα γεννητικά του όργανα, διαβάζει την Αγία Γραφή. Ενώ παρουσιάζεται και η Παναγία να κοιτάζεται αυτάρεσκα σε μικρό καθρέφτη, έχοντας βαμμένα και τα νύχια της, ήμαρτόν Σου Κύριε! Και υπάρχουν και άλλα χειρότερα. Δεν περιγράφω άλλο!

Αλλά γιατί πρέπει να βαφτίζεται «τέχνη» οτιδήποτε κατεβεί του καθενός να «δημιουργήσει», τάχα; Ε, όχι! Δεν μπορεί να ισχύει το «στην τέχνη επιτρέπονται τα πάντα». Τα «πάντα» δεν μπορούν να περιλαμβάνουν την απεικόνιση του Χριστού, της Θεοτόκου και των Αγίων σε όποιαν στάση ή κατάσταση τούς φανταστεί ο υποτιθέμενος «αντισυστημικός» καλλιτέχνης. Με τίποτε δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό ως «τέχνη». Και ας θεωρηθώ οπισθοδρομικός, συντηρητικός, σκοταδιστής, ττόππουζος και ό,τι άλλο περιέχει το λεξιλόγιο των δήθεν «προοδευτικών».

Και αν η γκαλερί στην Πάφο ακύρωσε τελικά την έκθεση του Γαβριήλ, ας πάρει τα έργα του να τα εκθέσει στα κεντρικά γραφεία του ΑΚΕΛ, που τον υπερασπίζεται εν ονόματι της «ελευθερίας έκφρασης».

Ειδικότερα, θα εισηγούμουν στην είσοδο των γραφείων να τοποθετηθεί ένας συγκεκριμένος πίνακας που παρουσιάζει τον Χριστό να έχει μπροστά του δυο ανασηκωμένα ανοιχτά γυναικεία πόδια, σε στάση συνουσίας (συγχώρα με Θεέ μου). Να τον βλέπουν καθημερινά ο Στέφανος και οι υπόλοιποι και να αναφωνούν «Να! Αυτό είναι ελεύθερη καλλιτεχνική δημιουργία»!

ΜΠΟΞΕΡ