CAMP Κύπρος: Αναβαθμίζοντας τις κατασκηνώσεις του αύριο

Η ερώτηση με αρ. 23.06.012.04.538 του βουλευτή Λάρνακας Πρόδρομου Αλαμπρίτη τον περασμένο Ιούλιο προς το Υπουργείο Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας (ΥΠΑΝ) για την κατάσταση της κρατικής παιδικής κατασκήνωσης στον Πρόδρομο, έδωσε την ευκαιρία να αναδειχθεί ένα διαχρονικό πρόβλημα — αλλά και μια βαθύτερη στάση αδράνειας απέναντι σε έναν ιστορικό παιδαγωγικό θεσμό. Η απάντηση του Υπουργείου, ωστόσο, λέει πολλά… μέσα από αυτά που δεν λέει.

Τι δεν μας λέει το ΥΠΑΝ…

Το Υπουργείο δεν απαντά ξεκάθαρα αν η κατάσταση των εγκαταστάσεων είναι πράγματι προβληματική. Αποφεύγει να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τις διαπιστώσεις περί φθοράς, παλαιότητας και έλλειψης συντήρησης. Απλώς αναφέρει ότι τα κτήρια «ανεγέρθηκαν τη δεκαετία του ’70» και ότι «υπάρχει ανάγκη για συντήρηση ή αντικατάσταση». Δηλαδή, ούτε διάψευση ούτε παραδοχή — μόνο μια γενικόλογη διατύπωση που κρύβει την πραγματική εικόνα. Δεν δίνεται ούτε συγκεκριμένο πλάνο ή χρονοδιάγραμμα αναβάθμισης. Αντίθετα το ΥΠΑΝ περιορίζεται στο να πει ότι «θα μελετήσει» την ένταξη του έργου στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα 2027–2029. Δηλαδή… άλλη μια αναβολή, χωρίς καμία δέσμευση. Επιπλέον, υποβαθμίζεται σε επίπεδο σιωπής, το γεγονός ότι υπήρχε ήδη από το 2010 σύμβαση και μελέτη για νέο κατασκηνωτικό χώρο, η οποία τερματίστηκε με πρόσχημα την οικονομική κρίση. Δεκαπέντε χρόνια μετά, τίποτα δεν έχει αναβιώσει ή επικαιροποιηθεί. Και το πιο ανησυχητικό: καμία αναφορά στην ασφάλεια των παιδιών και του προσωπικού, παρότι η ερώτηση του βουλευτή τη θέτει ρητά. Καμία λέξη για το αν οι εγκαταστάσεις πληρούν τα πρότυπα ασφάλειας, βιωσιμότητας ή λειτουργικότητας.

Τι κρύβεται πίσω από τις γραμμές…

Πίσω από τη «διοικητική ουδετερότητα» της απάντησης διακρίνεται μια πολιτική επιλογή απαξίωσης του θεσμού. Η κατασκήνωση του Προδρόμου —που εδώ και δεκαετίες προσφέρει εμπειρίες ζωής σε παιδιά από όλη την Κύπρο και τη διασπορά— φαίνεται να μην αποτελεί προτεραιότητα. Η επίκληση «άλλων αναγκών» (όπως οι αντισεισμικές αναβαθμίσεις σχολείων) λειτουργεί ως απαραίτητο άλλοθι για να μείνει ο θεσμός στο περιθώριο. Στην ουσία, η απάντηση του ΥΠΑΝ είναι ένα καλογραμμένο «όχι τώρα». Και όσο το «όχι τώρα» παρατείνεται, η κατασκήνωση φθείρεται — όπως και η εμπιστοσύνη στην πρόθεση της πολιτείας να στηρίξει τη δημόσια παιδεία πέρα από τους τοίχους της σχολικής αίθουσας.

Η μεγάλη εικόνα

Η υπόθεση του Προδρόμου δεν είναι απλώς τεχνικό ζήτημα κτηρίων. Είναι καθρέφτης της σχέσης μας με την εξωσχολική αγωγή, τη βιωματική μάθηση και τη δημόσια φροντίδα των παιδιών. Όταν ένα τέτοιο σημείο αναφοράς για γενιές μαθητών παραμένει στη σκιά, δεν φταίνε τα κονδύλια· φταίει η απουσία οράματος. Η απάντηση του ΥΠΑΝ μπορεί να είναι τυπικά πλήρης, αλλά ουσιαστικά αποκαλύπτει μια συνειδητή σιωπή. Και αυτή η σιωπή λέει, όπως είπαμε και πιο πάνω, πολλά περισσότερα από τις λέξεις της.

Κάλεσμα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (ΠτΔ)

Η ευθύνη για τη διατήρηση και αναβάθμιση των κρατικών παιδικών κατασκηνώσεων δεν μπορεί να παραμένει σε εκκρεμότητα. Ο ΠτΔ, κ. Νίκος Χριστοδουλίδης, πρέπει να αναλάβει και να δώσει ένα/μια σαφές/σαφή μήνυμα/οδηγία: την ένταξη κονδυλίου στον προϋπολογισμό του ΥΠΑΝ για την αναβάθμιση ή/και ανέγερση (νέων) κατασκηνωτικών κτιρίων στον Πρόδρομο. Είναι ζήτημα παιδείας και κοινωνικής ευθύνης. Δεν πρόκειται για πολυτέλεια, αλλά για επένδυση στη βιωματική εκπαίδευση και στη διαμόρφωση χαρακτήρων.

Η ανάγκη για άμεση δράση

Η φθορά των υφιστάμενων εγκαταστάσεων δεν είναι απλώς αισθητικό πρόβλημα· είναι ζήτημα ασφάλειας και ποιότητας ζωής για τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς που συμμετέχουν στις κατασκηνώσεις. Η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει τον δικό της θεσμό, που υπηρετεί αξίες όπως η ομαδικότητα, κοινωνική συμμετοχή, σεβασμό στη φύση. Η αναβάθμιση του Προδρόμου πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα στον προϋπολογισμό του 2027, όχι στο αβέβαιο μέλλον του «παρακάτω».

Όραμα για το αύριο

Η παρέμβαση του ΠτΔ μπορεί να σηματοδοτήσει μια νέα εποχή για τις κρατικές παιδικές κατασκηνώσεις: σύγχρονες εγκαταστάσεις, ασφαλείς και λειτουργικές, που θα προσφέρουν εμπειρίες ζωής σε χιλιάδες παιδιά από την Κύπρο και το εξωτερικό. Είναι η στιγμή να αποδείξουμε ότι η παιδεία δεν περιορίζεται στους τοίχους της σχολικής αίθουσας, αλλά αγκαλιάζει κάθε χώρο που καλλιεργεί αξίες και όραμα.

*Εκπαιδευτικός Δημοτικής Εκπαίδευσης

(Με εμπειρία 20 χρόνων στη διοίκηση και οργάνωση Παιδικών Κατασκηνώσεων)