Πάει ο παλιός ο χρόνος…

Πάει ο παλιός ο χρόνος θα τραγουδήσουμε ξανά αποχαιρετώντας το 2025. Μέσα μας φωλιάζει μια περίεργη ανυπομονησία να αποχαιρετήσουμε τον παλιό τον χρόνο και να υποδεχθούμε τον καινούργιο. Παντού γλέντια και χαρές και μια μετέωρη νέα ελπίδα, για το καινούργιο που θα ξημερώσει την πρώτη του χρόνου. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό το «καινούργιο» για τον καθένα μας.

Στο μυαλό του καθενός γυροφέρνει ένας προσωπικός απολογισμός με όλα τα σπουδαία, μα για τα ασήμαντα γεγονότα που ζήσαμε την περσινή χρονιά. Ένας απολογισμός που διακονεί την εσωτερική μας ανάγκη και μας οδηγεί σε έναν περίεργο αναστοχασμό. Αναλογιζόμαστε τις πράξεις μας και χαράζουμε τη νέα πορεία με οδηγό την αυτογνωσία ελπίζοντας πάντα πως η νέα χρονιά θα φέρει καλύτερες μέρες για όλους μας. Για ό,τι κάναμε και όσα δεν κάναμε. Γι ΄αυτά που είπαμε και μετανιώσαμε. Κάθε επιστροφή στο χθες μάς ταξιδεύει άλλοτε στον χώρο της θλίψης και της μελαγχολίας κι άλλοτε στον χώρο της ψυχικής αγαλλίασης και ευφορίας. Είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος.

Η αναμέτρηση με τον χρόνο δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση. Κάθε στιγμή της ζωής μας είναι μία και μοναδική. Οι στιγμές που μετράμε αμέτρητες. Στιγμές όμορφες και στιγμές δυσάρεστες. Το ίδιο και οι άνθρωποι που μας συντρόφευσαν. Είτε είχαν σημαντικό ρόλο, είτε όχι. Από τη μια οι άνθρωποι της καρδιάς μας και από την άλλη οι άνθρωποι που μας δυσκολεύουν και δεν μπορούν δυστυχώς να περάσουν εντελώς απαρατήρητοι.

Ο Κόσμος γύρω μας αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Οι νέες τεχνολογίες δεν συνδράμουν πάντα θετικά. Σήμερα παλεύουμε με τις έξυπνες βόμβες, με τα έξυπνα ρομπότ, με τα έξυπνα τηλέφωνα, με κάθε λογής οθόνες, με την τεχνητή νοημοσύνη που όσο κι παρουσιάζεται ως υποβοηθητική στην εξέλιξη της ζωής άλλο τόσο μας φοβίζει και μας τρομάζει. Στο διεθνές σκηνικό διαμορφώνονται νέοι συσχετισμοί και αναδύονται νέες δυνάμεις. Τίποτα, πλέον, δεν θεωρείται δεδομένο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, χρόνο με τον χρόνο, όλο και χάνει κάτι από την αυτοτέλεια και την ταυτότητά της παραμένοντας απολύτως εξαρτημένη από έξωθεν δυνάμεις που δεν της επιτρέπουν να αυτονομηθεί. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και στη Γάζα μαίνεται με τους κατασκευαστές όπλων και τις εταιρίας ανοικοδόμησης να τρίβουν τα χέρια τους. Το εμπόριο όπλων και ναρκωτικών δίνει στους διακινητές και τους μεσάζοντες δισεκατομμύρια… Οπότε ελπίδα για περιορισμό της εξάπλωσης τους δεν φαίνεται στον ορίζοντα...

Η Γάζα Ερείπια. Η Ουκρανία το ίδιο! Η Μέση Ανατολή χώρος διεθνών ληστών εξακολουθεί να γεννά κρίσεις και πολέμους. Η ηγεσία της Συρίας ξεπλυμένη από τα τρομακτικά εγκλήματα της. Έτσι βολεύει προς το παρόν τους διαχειριστές του πλούτου στην ευρύτερη περιοχή. Έως ότου δεν θα κάνουν πλέον τη δουλειά τους. Το παρελθόν αυτό διδάσκει. Θυμηθείτε: Καντάφι, Σατάμ Χουσεΐν και πάει λέγοντας. Όταν δεν τους ήταν πλέον χρήσιμοι τους εξαφάνισαν σε απευθείας μετάδοση από την τηλεόραση.

Στον αραβικό κόσμο τα αυταρχικά καθεστώτα διαπράττουν πρωτοφανείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Χριστιανοί σφάζονται ανελέητα. Και στα κατεχόμενα της Κύπρου παραμονεύει πάντα ο «Γκρίζος Λύκος» (Τουρκία) για να αρπάξει ό,τι μπορεί και ό,τι για χρόνια τώρα επιβουλεύεται! Και ένα ξεθωριασμένο «δεν ξεχνώ» που οι περισσότεροι προσπαθούμε να ξεχάσουμε!

Κάτω από αυτές τις συνθήκες καλούμαστε να δώσουμε τον αγώνα μας ως Έλληνες. Να ξυπνήσουμε επιτέλους από τον λήθαργο της υπερκατανάλωσης. Με οδηγό την Ιστορία μας, την Ταυτότητά μας και τον Πολιτισμό μας να στήσουμε ισχυρά αναχώματα ενάντια στην εθνική αλλοτρίωση που επιβάλλει η αχαλίνωτη παγκοσμιοποίηση. Και να αντιμετωπίσουμε σοβαρά, μεθοδευμένα και ανυποχώρητα (χωρίς στήριξη σε ξένα δεκανίκια), τις διαρκώς εντεινόμενες τουρκικές προκλήσεις στην Κύπρο, τη Θράκη και το Αιγαίο. Το «Δεν ξεχνώ», να γίνει ξανά το σύμβολο της θύμησης για όσα διαδραματίστηκαν σε βάρος της Κύπρου.

Κάπως έτσι, μας αποχαιρετά ο χρόνος που φεύγει. Με αναμνήσεις και προβληματισμούς, αφήνοντας στη θέση του σε μια μετέωρη καινούρια ελπίδα.

Υστερόγραφο: Το Ουκρανικό αντιμετωπίζεται διεθνώς ως θέμα εισβολής και κατοχής. Για την Κύπρο με τους νεκρούς, τους αγνοουμένους, τους πρόσφυγες, τα σκλαβωμένα εδάφη και τη συνεχιζόμενη κατοχή, άλλα μέτρα και άλλα σταθμά από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την προεδρία του Συμβουλίου της οποίας από την πρώτη του χρόνου αναλαμβάνει για το πρώτο εξάμηνο του έτους η Κυπριακή Δημοκρατία!

Εγκάρδιες ευχές για ένα χαρούμενο και ευτυχισμένο νέο χρόνο.

*Ακαδημαϊκός, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Από το Μονάγρι Λεμεσού

av.avgoustinοs@gmail.com