Κυριακή μετά τα Φώτα: Μετάνοια και Βασιλεία των Ουρανών»
Η ευαγγελική περικοπή χθες Κυριακής αναφέρεται στην έναρξη του δημόσιου κηρύγματος του Ιησού Χριστού (Ματθαίου 4, 12 – 17). Το βασικό περιεχόμενο του κηρύγματος του Ιησού Χριστού αναφέρεται στη Μετάνοια και στη Βασιλεία των Ουρανών.
Το κήρυγμα της Βασιλείας των Ουρανών συνδέεται με τη Μετάνοια με την έννοια ότι για να δώσει ο άνθρωπος τη δυνατότητα στη ζωή του να ζήσει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, τις Θείες εντολές δηλαδή του Χριστού, θα πρέπει να απορρίψει ό,τι έκανε κι ό,τι κάνει, που είναι αντίθετο με το θέλημα του Θεού, ό,τι δηλαδή είναι αντίθετο για το καλό της ανθρωπότητας και της κάθε είδους αδικίας κατά του διπλανού μας, ή ακόμη η αποτυχία μας να βοηθήσουμε κάποιο όταν μπορούμε που έχει την ανάγκη μας και αδιαφορούμε.
Τα προβλήματα της Κλιματικής Αλλαγής κι η καταστροφή του Περιβάλλοντος, οφείλονται σε αρνητικές οικολογικές δραστηριότητες των ανθρώπων. Κατά συνέπεια επιβάλλεται εκ μέρους μας κι οικολογική μετάνοια από τις οικολογικές μας αμαρτίες, αρχίζοντας να ζούμε ένα νέο οικολογικό τρόπο ζωής, χωρίς να μολύνουμε την ατμόσφαιρα και το περιβάλλον που ζούμε.
Πρέπει για να προχωρήσει ο άνθρωπος της αμαρτίας στο στάδιο της αγιότητας να συνειδητοποιήσει τα λάθη του, να είναι έτοιμος να ζητήσει συγγνώμη και να προσέλθει στο Ιερό Μυστήριο της Εξομολογήσεως, διά να εξομολογηθεί τις αμαρτίες του και τα σφάλματά του και με την ποιμαντική καθοδήγηση του Πνευματικού του να προσπαθήσει, με την χάριν του Θεού, να διορθώσει τον εαυτόν του, είτε με την επανόρθωσιν κάποιων σφαλμάτων, εκεί που τούτο είναι δυνατόν, είτε με την προσπάθεια της αποφυγής της επαναλήψεως των ιδίων σφαλμάτων.
Μετά το στάδιο της Μετανοίας και της Εξομολογήσεως, ο πιστός με την πνευματική καθοδήγηση του πνευματικού του ιατρού, δηλαδή των κληρικών μας, εισέρχεται πλέον στο δεύτερο στάδιο το ασκητικό, που χαρακτηρίζεται με τον αγώνα της αποβολής των παθών μας, της νίκης κατά των ελαττωμάτων μας, του φθόνου, της πλεονεξίας, του υλισμού, του μίσους, της κακίας, της φιλοκατηγορίας, του εγωϊσμού και τόσων άλλων ψυχοφθόρων κακών συνηθειών, όπως το κάπνισμα και το αλκοόλ και τα ναρκωτικά και το κουμάρι, χαρτοπαίγνια, καζίνο και τυχερά παιχνίδια, που μας κρατούν μακριά από την αγνή και άδολη αγάπη, που μας οδηγούν στο επόμενο στάδιο της πνευματικής ζωής.
Μια καθημερινή αμαρτία στο χώρο της οικογένειας είναι οι βρισιές και οι αγνώμονες επιθέσεις μεταξύ των συζύγων, μεταξύ γονέων και των παιδιών τους και ανάμεσα στα αδέλφια και στους γαμπρούς και τις νύφες και τις πεθερές. Δεν πρέπει να επιτρέπουμε να γίνονται καυγάδες και παρεξηγήσεις για θέματα περιουσίας. Τα παιδιά να εκτιμούν ό,τι τους έχουν δώσει οι γονείς τους κι όχι να αρχίσουν να τσακώνονται και χωρίς να το καταλάβουν να γίνονται αγνώμονες και άπληστοι και να ζητούν περισσότερα ή ακόμη το χειρότερο να σταματούν να μιλούν στους γονείς τους. Είναι δυστυχώς πολύ τραγικό να βλέπουμε αχάριστα παιδιά να ασχημονούν και να ασεβούν προς τους γονείς τους που τους έδωσαν το δώρο του Θεού, τη ζωή τους και την ύπαρξή τους.
Όσοι ασεβούν προς κάποιο ή όταν αδικούν κάποιο, είναι ως να ασεβούν στον Θεό, γιατί ο κάθε άνθρωπος έχει δημιουργηθεί «κατ’ εικόνα Θεού». Το ίδιο όποιος δεν προστατεύει το Περιβάλλον και την όλη Δημιουργία, ασεβεί προς το Δημιουργό του κόσμου, τον Θεό. Αρχίζει κάποιος να ασεβεί και να αδικεί, όταν απομακρύνεται από την επικοινωνία του και την κοινωνία του με τον Θεό, που ξεκινά με την ταπείνωση, την υπομονή και τη μετάνοια και φθάνει μέχρι τη Θεία Εξομολόγηση και τη συμμετοχή μας στη Θεία Κοινωνία.
Η έννοια της αμαρτίας είναι η κάθε μορφής αδικία προς τους συνανθρώπους μας. Αν κάποιος συνηθίσει στην αδικία, αρχίζει να αδικεί και τα μέλη της οικογένειάς του, και την όλη Δημιουργία και τελικά και τον εαυτό του και τον Θεό. Γίνεται ένας επικίνδυνος κοινωνικός μολυσματικός ιός που μολύνει τα πάντα και μας αναστατώνει όλους. Μερικοί καταλήγουν και στο έγκλημα και στον φόνο με κατάληξη στη φυλακή, εκτός κι αν κάποιος όμοιός τους προλάβει να τους στείλει στον άλλο κόσμο, όπως έκαναν κι αυτοί πριν να έχουν το τραγικό αυτό τέλος.
Το επόμενο στάδιο της υπεύθυνης χριστιανικής ζωής είναι το αγιαστικό, όπου με την επάξια συμμετοχή μας στα ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας και μάλιστα στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας με την καθοδήγηση πάλι των Πνευματικών μας Κληρικών και μάλιστα του Επισκόπου μας, να μεταμορφώσουμε την Κόλαση του Κόσμου σε Βασιλεία των Ουρανών. Για να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο πρέπει πρώτα να μετατρέψουμε το δικό μας σπίτι, τη δική μας οικογένεια σε Παράδεισο, με την αλληλοκατανόηση, την αλληλοστήριξη, τον αλληλοσεβασμό, την αγάπη μας, την καλωσύνη μας και το χαμόγελό μας, χωρίς θυμούς και νεύρα και φασαρίες και πικρόχολα και επιθέσεις και αλληλοκατηγορίες για ασήμαντα μικροπράγματα, όπως συμβαίνει στους ανθρώπους που ζουν μακριά από τον Θεό. Πρέπει να αισθανόμαστε συνέχεια με τη σιωπηλή προσευχή μας την παρουσία του Χριστού και μετά να ανοίγουμε το στόμα μας για να μη πληγώνουμε κανένα. Κι όταν κάνουμε το σωστό για το κοινό καλό της οικογένειας και της κοινωνίας, σταματούμε να καυγαδίζουμε για ασήμαντους λόγους τι θα πει ο καθένας για ό,τι κάνουμε και που θα πάμε.
Μπορεί κανείς να γίνει πιο υπεύθυνος χριστιανός όταν προσπαθεί να μιμηθεί το σωτηριώδες παράδειγμα του Ιησού Χριστού, να αφήνει την αγάπη να γεμίζει τη καρδιά του και μετά να την αφήνει να απλώνεται και στους διπλανούς του. Να αισθανόμαστε, όπως Εκείνος, ότι τα προβλήματα των συνανθρώπων μας είναι και δικά μας προβλήματα και να προσπαθούμε να συμβάλουμε με την προσευχή μας και τη συμμετοχή μας στην αντιμετώπισή τους και στη λύση τους. Να μετέχουμε δηλαδή στη ζωή του Χριστού. Τότε, επειδή ακριβώς εργαζόμαστε, με τις ταπεινές μας δυνάμεις, για το καλύτερο στον κόσμο που ζούμε, έρχεται ως ευλογία Θεού η χάρις του Θεού ανάμεσά μας και προγευόμαστε την Βασιλεία των Ουρανών, που θα ζήσουν οι 'Αγιοί μας, αυτοί δηλαδή που προσπαθούν να ζουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
Έτσι ο καθένας από εμάς, κάνοντας τον δικό του προσωπικό αγώνα με τη δυνατότητα της ελεύθερης επιλογής που μπορεί να κάνει στη ζωή του, μπορεί να έχει τη δυνατότητα αυτή της σωτηρίας, να γίνει μέτοχος της Βασιλείας των Ουρανών.
Η εν Χριστώ σωτηρία μας τελικά ξεκινά μέσα από την προσπάθειά μας να συμβάλουμε στη σωτηρία του διπλανού μας. Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τη θετική χρησιμοποίηση των θείων χαρισμάτων που ο καθένας μας παίρνει κατά την ημέρα της Βαπτίσεώς του.
Ο Απόστολος Παύλος τονίζει ότι στον καθένα μας εδόθηκε η χάρις κατά το μέτρον της δωρεάς του Χριστού, αναδεικνύοντας Αποστόλους, Προφήτες, Ευαγγελιστές, Ποιμένες και Διδασκάλους (Εφεσίους 4,7- 13).
Τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας, όπως το πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, της τρομοκρατίας, των τοπικών συγκρούσεων και μάλιστα των πολέμων στην Ουκρανία και Ρωσία και Μέση Ανατολή, της ανασφάλειας, της φτώχειας, των μολυσματικών ασθενειών, των ναρκωτικών, των φυλετικών διακρίσεων και της ανεργίας, θα βρουν τη λύση τους με τη βοήθεια του Θεού, όταν όλοι μας εργασθούμε με συναίσθηση ευθύνης για την επικράτηση της Βασιλείας του Θεού ανάμεσά μας, με τη συμμετοχή μας και τη συμβολή μας στην ειρηνική και δίκαιη λύση στα μεγάλα προβλήματα που η Ανθρωπότητα αντιμετωπίζει.
Η ευαισθησία μας να προστατευθούν τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, να τελειώσει το πρόβλημα της φτώχειας, να σεβασθούμε τη Δημιουργία του Θεού, δηλαδή το περιβάλλον και η προστασία των δημοκρατικών θεσμών θα συμβάλουν γόνιμα και δημιουργικά στη κοινή προσπάθεια για την επικράτηση της ευημερίας και της ειρηνικής συνύπαρξης των Λαών.
Με τις Πατριαρχικές πατρικές ευλογίες του Αλεξανδρινού Προκαθημένου μας κ. κ. Θεοδώρου Β’ προσευχόμαστε και ευχόμαστε σε όλες τις οικογένειες χρόνια πολλά και ευλογημένο το νέο έτος. Ευχαριστούμε όλως ιδιαιτέρως όσους είναι δίπλα μας με τις προσευχές τους και την εισφορά τους διά την Ιεραποστολική μας διακονία να στηρίζουμε άπορα και ορφανά παιδιά και την ομαλή λειτουργία του Συσσιτίου μας "ΕΜΙΛΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ". Ο Θεός να σας δίνει όλα τα καλά και να έχουμε πάντα υγεία.
Nα προσευχόμαστε να τερματισθούν οι πόλεμοι στην Ουκρανία και Ρωσία και στη Μέση Ανατολή κι όπου αλλού έχουμε εμπόλεμες συγκρούσεις. Το Άγιο Θέλημα του Θεού είναι να έχουμε ειρήνη και δικαιοσύνη ανάμεσά μας. Στα μάτια του Θεού είμαστε όλοι παιδιά του.
*Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη
