Γιατί ματαιοπονεί η Ευρώπη θέλοντας να κατευνάσει τον Τραμπ

Αρον άρον έσπευσε η  Γερμανία να αποσύρει τους… 15 στρατιώτες που είχε  στείλει στην Γροιλανδία, μόλις ο πρόεδρος Τραμπ απείλησε  να επιβάλει δασμούς στις 8 χώρες που είχαν στείλει  στρατιωτικό προσωπικό στο νησί.

Μόλις δύο ημέρες έμειναν στην πρωτεύουσα  Νούουκ οι στρατιώτες και το Βερολίνο έδωσε εντολή αναχώρησης, αν και είχε ειπωθεί ότι θα έμεναν μεγαλύτερο διάστημα. Θα είχαν φύγει νωρίτερα μάλιστα, αλλά καθυστέρησε η «αποπαγοποίηση» του αεροσκάφους!

Οι Γερμανοί συμμετείχαν σε μια λεγόμενη αποστολή αναγνώρισης στην οποία συμμετείχαν άλλες επτά ευρωπαϊκές χώρες. Η αποστολή τους ήταν να εξετάσουν τρόπους για την καλύτερη προστασία της Γροιλανδίας από απειλές από χώρες ,όπως η… Ρωσία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν προσκληθεί ρητά να συμμετάσχουν, αλλά αρνήθηκαν. Και απαίτησαν την αποχώρηση όλων των Ευρωπαίων στρατιωτών.

«Τα αποτελέσματα της επιχείρησης των στρατιωτών μας είναι ικανοποιητικά για όλους …Η επιχείρηση δεν διακόπηκε. Η αναγνώριση ολοκληρώθηκε όπως διατάχθηκε », ανακοίνωσε το Γερμανικό υπουργείο Αμυνας, κάνοντας την ανάγκη, φιλοτιμία.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Bild, οι στρατιώτες έλαβαν πληροφορίες μόλις το πρωί της Κυριακής ότι θα επέστρεφαν στην πατρίδα τους και ως αποτέλεσμα, ακυρώθηκαν οι ασκήσεις που είχαν προγραμματιστεί.

Η ξαφνική αποχώρηση υποδηλώνει ότι πρόκειται για υποχώρηση στις απειλές για δασμούς από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμ, γράφει η γερμανική εφημερίδα.  Αλλωστε, οι 8 ευρωπαϊκές χώρες είχαν στείλει μόνο μερικές δεκάδες στρατιώτες – άοπλους και με πολιτικά αεροσκάφη- για να μην προκαλέσουν τον Τραμπ. Η Βρετανία έστειλε μόνο…έναν στρατιώτη. Η Ιταλία δεν συμμετείχε στην αποστολή και την χαρακτήρισε «αστείο».

Πόσο μακριά θα φτάσει ο Τραμπ

«Ουδείς γνωρίζει  πόσο μακριά θα φτάσει ο Τραμπ για να αποκτήσει τη Γροιλανδία, αλλά οι προσπάθειες να τον κατευνάσουν με μια συμφιλιωτική πολιτική φαίνεται μάταιη», λένε Ευρωπαίοι, βετεράνοι διπλωμάτες στη Ναυτεμπορική. «Η Ευρώπη θα πρέπει να υιοθετήσει τον σωστό τόνο: Τα μηνύματα του Τραμπ είναι σκληρά, γιατί  αυτός είναι ο μόνος τρόπος που εμπιστεύεται. Οι απαντήσεις πρέπει να είναι εξίσου σκληρές», υποστηρίζουν.

Οι απειλές του Αμερικανού προέδρου είναι σαφείς. Και έχουν να κάνουν με την πραγματοποίηση του νέου  στρατηγικού δόγματος της Ουάσιγκτον.

«Ο Τραμπ καταργεί τη Δύση ως ενιαίο πολιτικό χώρο, ουσιαστικά αποκηρύσσει την αφήγηση που διέπει το ΝΑΤΟ-όχι όμως και την στρατιωτική του υποδομή- αλλά διεκδικεί την Ευρώπη και τις χώρες της ως μέρος μιας σφαίρας επιρροής, αποκλειστικά υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, αγνοώντας τις επιθυμίες των κρατών της Γηραιάς ηπείρου», τονίζουν οι ίδιες πηγές.

Νέο κεφάλαιο ταπεινώσεων

Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες παραδέχονται πλέον ανοιχτά ότι η τρέχουσα προσέγγιση στην αντιμετώπιση της κυβέρνησης Τραμπ δεν λειτουργεί, όπως γράφουν οι  Financial Times.

Η Ευρώπη αποδέχτηκε άλλωστε παθητικά,  ό,τι μπορούσε να αποφύγει στην πραγματικότητα : από την αποδοχή της αύξησης των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ, έως την εισαγωγή λιγότερο επιβαρυντικών φορολογικών  μέτρων για τους αμερικανικούς τεχνολογικούς κολοσσούς, μέσω της συμφωνίας του περασμένου καλοκαιριού για δασμούς 15% στις ευρωπαϊκές εξαγωγές στις ΗΠΑ.

«Το 2025  εγκαινιάστηκε ένα νέο κεφάλαιο στον «αιώνα των ταπεινώσεων» για τη Γηραιά ήπειρο και το 2026 ξεκινά με την ίδια παλιά ιστορία», υποστηρίζουν οι ίδιες πηγές.

Ενεργειακή ομηρία

Το πιο σημαντικό κλειδί για την κατανόηση της επιθετικότητας της κυβέρνησης Τραμπ προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι το ενεργειακό.

Πίσω από τις συγκρούσεις αξιών και τις διαφορετικές κοσμοθεωρίες ΗΠΑ-ΕΕ, διακυβεύονται πάντα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα.

Η Ευρώπη μπορεί να έχει ξεκινήσει έναν ενεργειακό μετασχηματισμό με την ενίσχυση των  ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά τα  ορυκτά καύσιμα έχουν-και θα έχουν για πολλά χρόνια, αναντικατάστατο ρόλο, ιδιαίτερα στην βιομηχανία. Σύμφωνα με την Πρωτοβουλία Παρακολούθησης Ανθρακα  ( Air-Quotas) με έδρα το Λονδίνο , η συνολική αξία του παγκόσμιου κεφαλαίου ορυκτών καυσίμων, συμπεριλαμβανομένων των αποδεδειγμένων αποθεμάτων που κατέχουν δημόσιες και ιδιωτικές εταιρείες, των υποδομών προσφοράς και ζήτησης και των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων, φτάνει σήμερα τα 97 τρισεκατομμύρια δολάρια, σχεδόν όσο το παγκόσμιο ΑΕΠ.

Οι ΗΠΑ, με  παραγωγή 20 εκατομμύρια βαρέλια σχιστολιθικό πετρέλαιο την ημέρα, είναι μακράν ο κορυφαίος παραγωγός στον κόσμο, όπως και στο φυσικό αέριο. Η Ρωσία, με 10 εκατομμύρια, είναι ο τρίτος μεγαλύτερος παραγωγός και η δεύτερη μεγαλύτερη υπερδύναμη φυσικού αερίου.

Πολιορκία από «αρπακτικά»

Στο βαθμό που η ΕΕ έχει αποφασίσει να διακόψει πλήρως τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου και πετρελαίου ως το 2027, δείχνει ότι «η εξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ θα δημιουργήσει  επίσης έναν μηχανισμό εξωτερικού καταναγκασμού, στον οποίο η Γηραιά ήπειρος θα είναι ιδιαίτερα ευάλωτη», προειδοποιούν παράγοντες της αγοράς ενέργειας και προσθέτουν: Αντιμέτωπη με αυτή τη σοβαρή διάγνωση, η Ευρώπη αναγκάζεται να ακολουθήσει μια ρεαλιστική προσέγγιση, στις πιέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών».

Σε ένα πλαίσιο που μετατοπίζεται ραγδαία προς τη δυναμική της σκληρής ισχύος, η Ευρώπη δεν μπορεί να κολυμπήσει μόνη της, πολιορκημένη από «αρπακτικά».

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει ίσως, την  μεγαλύτερη υπαρξιακή πρόκληση στην ιστορία της. Αναμφίβολα, ένας εμπορικός πόλεμος θα είχε σοβαρές συνέπειες – και για τις δύο πλευρές. Χωρίς  όμως μια επαρκή απάντηση, αντιμετωπίζει μια πραγματική πιθανότητα διάλυσής της τα επόμενα χρόνια», προειδοποιούν βετεράνοι διπλωμάτες.

Πηγή: naftemporiki.gr