Ασφάλεια χωρίς προστασία

Τα προβλήματα προς επίλυση είναι πολλά – καμμιά αντίρρηση ως προς τούτο. Αλλά εκτός από το λίαν επώδυνο εθνικό, οικονομικό, εκπαιδευτικό, υδατικό, μεταναστευτικό και το πρόβλημα της υγείας του λαού, άμεση αντιμετώπιση χρειάζεται και το ζήτημα της δημόσιας τάξης.

Πιθανότατα στην ιεράρχηση, που θα όφειλε να είχε συσταθεί, είναι η λήψη μέτρων για την περιφρούρηση της ασφάλειας του πολίτη, χωρίς την οποία τα οφέλη από τη σωστή λειτουργία των υπολοίπων εκμηδενίζονται.

Τα τελευταία εγκληματικά επεισόδια που διαπράχθηκαν (με την καθολική εμπλοκή αλλοδαπών) στη Λάρνακα και Πάφο, προσθέτουν ένα ακόμη μελανό στίγμα στο ήδη βεβαρημένο ποινικό μητρώο του πάλαι ποτέ φιλήσυχου και ειρηνικού τόπου μας. Επίσης επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες και τη δίκαιη δυσπιστία των ντόπιων ως προς την ασφάλεια που τους παρέχει το έννομο Κράτος.

Όταν ανύποπτοι άνθρωποι δολοφονούνται μέσα στα γραφεία, τα σπίτια, τα εστιατόρια, τα βενζινάδικα, τα μαγαζιά και τα αυτοκίνητα τους, όταν οι πολίτες δεν είναι βέβαιοι αν η επόμενη βομβιστική ενέργεια ή "ειρηνική" εκδήλωση διαμαρτυρίας δεν θα θίξει την ιδιοκτησία και τη σωματική τους ακεραιότητα, τότε δεν υπάρχει πιστεύω αμφιβολία, ότι, κάπου πάσχει το σύστημα ασφάλειάς μας. Και ότι χρειάζεται κάποια αναδιοργάνωση, κάποια επιθεώρηση, κάποια ανανέωση...