«Στη φαρέτρα η απέλαση των παραβατών»
Το νέο δόγμα, οι απελάσεις από φυλακές και το “στοίχημα” των επιστροφών
Σε 42 ημέρες έγιναν 164 απελάσεις αλλοδαπών από κρατητήρια και Κεντρικές Φυλακές, ενώ ο Υφυπουργός Μετανάστευσης “δείχνει” αφαίρεση καθεστώτος προστασίας για παραβατικότητα. Στο φόντο, η Αστυνομία καταγράφει 11.742 συνολικές επιστροφές το 2025 και πτώση αφίξεων.
Το σκληρό μήνυμα δεν λέγεται πια χαμηλόφωνα: «απέλαση για όσους παρανομούν». Η Κυβέρνηση επιχειρεί να δέσει το μεταναστευτικό με τη δημόσια τάξη, βάζοντας στο κάδρο όχι μόνο την παράνομη παραμονή, αλλά και την παραβατικότητα αλλοδαπών που βρίσκονται στην Κύπρο - ακόμη και όσων έχουν καθεστώς προστασίας. Στις 21 Ιανουαρίου 2026, κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι από 10 Δεκεμβρίου 2025 έως 20 Ιανουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκαν 164 απελάσεις αλλοδαπών από κρατητήρια και Κεντρικές Φυλακές. Την ίδια ώρα, ο Υφυπουργός Μετανάστευσης Νικόλας Ιωαννίδης μιλά για εργαλεία όπως αφαίρεση καθεστώτος διεθνούς/συμπληρωματικής προστασίας σε περιπτώσεις παραβατικότητας, ώστε ν’ ανοίγει ο δρόμος επιστροφής. Και πάνω απ’ όλα αυτά, έρχονται οι συνολικοί αριθμοί: η Αστυνομία καταγράφει 11.742 επιστροφές το 2025 (εθελούσιες και αναγκαστικές) και σημαντική πτώση στις αφίξεις παράτυπων μεταναστών.
«Από το κελί στο αεροπλάνο»: Οι 164 απελάσεις κρατουμένων αλλάζουν τον τόνο
Το πιο “ηχηρό” στοιχείο των τελευταίων ημερών δεν είναι ο ετήσιος απολογισμός. Είναι το μέτωπο των κρατουμένων. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, στο διάστημα 10/12/2025–20/1/2026 έγιναν 164 απελάσεις αλλοδαπών από κρατητήρια και Κεντρικές Φυλακές.
Σε αυτήν τη γραμμή, η Κυβέρνηση επιδιώκει να δείξει ότι η παραμονή δεν μπορεί να μετατρέπεται σε “τετελεσμένο” μετά την παραβίαση του νόμου. Η απέλαση-επιστροφή παρουσιάζεται ως δεύτερο σκέλος της εξίσωσης: πρώτα η ποινική-διοικητική διαδικασία και αμέσως μετά η απομάκρυνση.
Όμως, εδώ βρίσκεται και το πρώτο μεγάλο “τεστ”: το κράτος πρέπει να μπορεί να κάνει την απέλαση πράξη, όχι μόνο εξαγγελία. Γιατί η απομάκρυνση κρατουμένων απαιτεί ταυτοποίηση, έγγραφα, συνεργασία με χώρες προέλευσης, διαθέσιμες πτήσεις και διαδικασίες που, αν “σπάσουν” νομικά, το αποτέλεσμα καθυστερεί ή ακυρώνεται.
«Απέλαση για όσους παρανομούν»: Τι σημαίνει στην πράξη η γραμμή Ιωαννίδη
Το δεύτερο στοιχείο είναι πολιτικό – και καθορίζει την ατμόσφαιρα. Ο Υφυπουργός Μετανάστευσης Νικόλας Ιωαννίδης μίλησε δημόσια για την ανάγκη η Δημοκρατία να εφαρμόζει την απέλαση ως απάντηση σε παραβατικότητα αλλοδαπών, εντάσσοντας στο κάδρο και το ζήτημα της αφαίρεσης καθεστώτος προστασίας σε περιπτώσεις που αυτό επιτρέπεται από το πλαίσιο.
Η στόχευση είναι σαφής: να μην υπάρχουν “παραθυράκια” όπου κάποιος που παρανομεί παραμένει προστατευμένος από την επιστροφή λόγω καθεστώτος. Όμως αυτή ακριβώς η στόχευση ανοίγει και το πιο δύσκολο πεδίο: κάθε απόφαση αφαίρεσης καθεστώτος και δρομολόγησης επιστροφής πρέπει να πατά σε διαδικασία, τεκμηρίωση και δικαστική αντοχή. Διαφορετικά, κινδυνεύει να επιστρέψει ως αποτυχία (και ως νομική ή πολιτική έκθεση).
Επιχειρήσεις-σκούπα: 31 συλλήψεις, 7 απελάσεις «με το καλημέρα»
Παράλληλα με τις απελάσεις από φυλακές, οι Αρχές επιχειρούν να κρατήσουν υψηλά και τα αντανακλαστικά “στον δρόμο”. Σε παγκύπρια επιχείρηση στις 18 Ιανουαρίου 2026, καταγράφηκαν 31 συλλήψεις αλλοδαπών για παράνομη παραμονή, με 7 να έχουν ήδη απελαθεί/επαναπατριστεί και τις διαδικασίες να συνεχίζονται για τους υπόλοιπους.
Αυτές οι επιχειρήσεις είναι η “βιτρίνα” της στρατηγικής: δείχνουν ότι υπάρχει ροή, ότι υπάρχει μηχανισμός και ότι οι υποθέσεις δεν μένουν μόνο στη σύλληψη. Αλλά και εδώ, το πραγματικό μέτρο δεν είναι ο αριθμός των συλλήψεων. Είναι ο αριθμός των τελικών αναχωρήσεων – και ο χρόνος που απαιτείται για να φτάσει κάθε υπόθεση μέχρι το τέλος.
Το πλαίσιο των «643» και ο διαχωρισμός
Σύμφωνα με την ίδια κυβερνητική ενημέρωση που μεταδόθηκε, στο διάστημα 10/12/2025–20/1/2026 δεν μιλάμε μόνο για 164 απελάσεις κρατουμένων. Το σύνολο των απομακρύνσεων/αναχωρήσεων φτάνει τις 643, αν προστεθούν 450 εθελούσιες αποχωρήσεις και 29 οικειοθελείς αναχωρήσεις.
Εδώ υπάρχει η βασική διάκριση που αξίζει να αναδειχθεί:
• Απέλαση (αναγκαστική απομάκρυνση) είναι το “βαρύ” εργαλείο και συχνά το πιο δύσκολο επιχειρησιακά.
• Εθελούσια/οικειοθελής αναχώρηση είναι γρηγορότερη, αλλά δεν δείχνει πάντα την ίδια “κρατική ισχύ” – δείχνει, όμως, αποτελεσματικότητα σε επίπεδο διαχείρισης, κινήτρων και οργάνωσης.
Με άλλα λόγια: οι 643 είναι πολιτικά χρήσιμος αριθμός, αλλά η ουσία κρίνεται στο ποιο κομμάτι είναι αναγκαστικό και ποιο εθελούσιο - και πόσο γρήγορα εκτελείται το καθένα.
Μετά οι συνολικοί αριθμοί: 11.742 επιστροφές το 2025 και πτώση αφίξεων
Αφού “κλειδώσει” το κομμάτι των παραβατών-κρατουμένων, έρχεται η μεγάλη εικόνα: η Αστυνομία ανακοίνωσε ότι μέσα στο 2025 επαναπατρίστηκαν 11.742 άτομα που διέμεναν παράνομα στην Κύπρο μέσω εθελούσιων και αναγκαστικών διαδικασιών, έναντι 10.092 το 2024.
Στην ίδια ενημέρωση αποτυπώνεται και το δεύτερο επιχείρημα της Κυβέρνησης: η πτώση των παράτυπων αφίξεων στις 2.444 το 2025, από 6.109 το 2024 και 17.434 το 2022.
Αυτά τα στοιχεία επιτρέπουν στην Κυβέρνηση να πει: “οι ροές μειώνονται και οι επιστροφές αυξάνονται”. Αλλά το ερώτημα δεν είναι αν οι αριθμοί βελτιώθηκαν. Είναι πώς βελτιώθηκαν - και αν το μοντέλο είναι βιώσιμο όταν περάσει το επικοινωνιακό κύμα των τελευταίων ημερών.
Γιατί η “απέλαση” δεν είναι κουμπί: Τρία εμπόδια που κρίνουν τα πάντα
1. Ταυτοποίηση & έγγραφα. Αν δεν βγουν ταξιδιωτικά έγγραφα, η αναγκαστική επιστροφή κολλά.
2. Συνεργασία χώρας προέλευσης. Χωρίς συνεργασία, το κράτος μπορεί να έχει απόφαση στα χέρια, αλλά όχι πτήση στον αέρα.
3. Νομική αντοχή αποφάσεων. Ειδικά όταν μπαίνει στο τραπέζι η αφαίρεση καθεστώτος προστασίας, οι διαδικασίες πρέπει να είναι αδιάτρητες, αλλιώς το σύστημα χάνει χρόνο σε προσφυγές και ακυρώσεις.
Το κρίσιμο συμπέρασμα: Η έμφαση μετακινείται στους «παραβάτες» - και αυτό θα κριθεί στην εφαρμογή
Η Κυβέρνηση ποντάρει σε μια αλλαγή τόνου: οι επιστροφές δεν παρουσιάζονται μόνο ως διαχείριση ροών, αλλά και ως εργαλείο δημόσιας τάξης – ειδικά για όσους παρανομούν. Οι 164 απελάσεις από κρατητήρια/Κεντρικές Φυλακές σε 42 ημέρες είναι ο αριθμός που “γράφει” πιο έντονα από κάθε άλλο.
Κι αν οι συνολικές 11.742 επιστροφές του 2025 είναι ο ετήσιος πίνακας, το πραγματικό πολιτικό μέτωπο βρίσκεται αλλού: στο κατά πόσον η εξαγγελία για απέλαση των παραβατών θα παράγει σταθερά, μετρήσιμα αποτελέσματα — χωρίς να “σπάει” νομικά, χωρίς να κολλά σε έγγραφα και χωρίς να μετατρέπεται σε ατέρμονη διοικητική εκκρεμότητα.
