Η Πολωνία και εμείς
Πηγαίνοντας κάποιος στην Πολωνία, γρήγορα θα διαπιστώσει ότι η χώρα κατοικείται μόνο από λευκούς, στην συντριπτική τους πλειοψηφία Πολωνούς. Είναι μία από τις χώρες και τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει προνοήσει ώστε ο τόπος τους να παραμείνει με τα χαρακτηριστικά, ήθη, έθιμα, αρχές, αξίες, παραδόσεις που έχει εδώ και αιώνες. Οικογενειακά επισκεπτόμενος πρόσφατα το Βρότσλαβ, τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας με πληθυσμό που αγγίζει τις 700.000, σοκαρίστηκα θετικά διαπιστώνοντας ότι στους πεζόδρομους, μεγάλες πλατείες, καφετέριες, εστιατόρια, μουσεία, αεροδρόμια, ξενοδοχεία, καταστήματα, καθεδρικούς ναούς, ποταμόπλοια, και γενικά παντού, δεν βλέπει κανείς σχεδόν ούτε έναν έγχρωμο, Ασιάτη ή Αφρικανό. Στην πραγματικότητα, τέσσερεις μέρες στο Βρότσλαβ, είδαμε τρεις έγχρωμες τουρίστριες.
Και αυτό είναι καλό; Είναι σωστό; Είναι ρατσιστικό; Είναι αντίθετο με τα ανθρώπινα δικαιώματα; Ας είμαστε ειλικρινείς. Αισθάνεται κανείς όμορφα, άνετα, πιο ασφαλής όταν στη χώρα που επισκέπτεται, ξέρει τι θα συναντήσει. Θα το θέσω τελείως απλοϊκά. Όταν πηγαίνεις στην Πολωνία χαίρεσαι να βλέπεις, να ακούς και να αισθάνεσαι ότι η χώρα που επέλεξες για τις διακοπές σου ή για οτιδήποτε άλλο, ζει σε ρυθμούς και συμπεριφορές πολωνικούς. Σε εξυπηρετούν παντού Πολωνοί ή άλλοι λαοί, όπως ο Ουκρανικός τα τελευταία χρόνια για παράδειγμα (λόγω πολέμου), που ενσωματώνονται πλήρως στην πολωνική κουλτούρα. Τι θέλω να πω; Ότι σε οποιαδήποτε χώρα πας, χαίρεσαι και επικροτείς επειδή σε αυτήν διατηρούνται όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τη διαφοροποιούν από άλλες χώρες. Δηλαδή ο πληθυσμός, η γλώσσα, η συμπεριφορά, οι συνήθειες, τα ήθη και έθιμα είναι αυτά που ξεχωρίζουν ένα λαό και Έθνος από όλα τα υπόλοιπα. Όταν επισκέπτεσαι την Πολωνία είσαι με Πολωνούς, με την ίδια λογική που όταν επισκέπτεσαι την Ιταλία να είσαι με Ιταλούς, την Ισπανία με Ισπανούς, τη Συρία με Σύριους, την Αίγυπτο με Αιγύπτιους,.…
Θέλουμε πιστεύω να αποφύγουμε τα κακά παραδείγματα της Γαλλίας, Βελγίου, και πρόσφατα, της Σουηδίας. Η τελευταία, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς ένα κράτος υπόδειγμα μέχρι πριν 20 χρόνια, κατάφερε με τη χαλαρή μεταναστευτική πολιτική να μεταβληθεί σε μία προβληματική χώρα για να ζει, να εργαστεί ή απλά να επισκεφτεί κάποιος. Η κατακόρυφη αύξηση του μουσουλμανικού στοιχείου, κυρίως παράνομου, από 2% στο 15% μέσα σε μια εικοσαετία, οδήγησε ένα κράτος υπόδειγμα τάξης και ασφάλειας, σε κράτος που υποφέρει από έγκλημα, βία, συμμορίες, κλοπές, φόνους, και γενικά ανασφάλεια.
Αυτό θέλουμε σε Ελλάδα και Κύπρο; Βλέπουμε, ακούμε και νιώθουμε το τι συμβαίνει τα τελευταία 10-15 χρόνια από την αλόγιστη αλλαγή στη δημογραφική σύνθεση και των δύο ελληνικών κρατών. Η ανεξέλεγκτη μεταναστευτική πολιτική Ελλάδας και Κύπρου τα τελευταία χρόνια έφερε έγκλημα, ναρκωτικά, οπλοφορία, βιασμούς, κλοπές, φόνους, και γενικά ανασφάλεια. Αυτό θέλουμε; Δεν είναι ρατσιστικό να θέλεις να παραμείνεις όπως ήσουνα για αιώνες. Με τα ήθη, έθιμα, παραδόσεις, γλώσσα, ιστορικά χαρακτηριστικά του ελληνισμού. Ισχύει για όλα τα έθνη. Να διατηρήσουν τις αξίες, αρχές και παραδόσεις τους.
Η ηγεσία στα δύο ελληνικά κράτη πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα της Πολωνίας αλλά και άλλων Ευρωπαϊκών κρατών όπως της Τσεχίας, της Σλοβακίας ή των Βαλτικών. Δεν είναι φρόνιμο να δρούμε κατόπιν εορτής. Και να τρέχουμε για θεραπεία όταν υπάρχει πριν η πρόληψη. Τα τελευταία 1-2 χρόνια οι κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο άρχισαν να συνειδητοποιούν τον άμεσο κίνδυνο αποσύνθεσης των κοινωνιών μας λόγω μεταναστευτικού, και κινούνται αργά προς την σωστή κατεύθυνση. Δεν είναι ούτε φρόνιμο ούτε κανένα επίτευγμα να γίνουμε και εμείς, δυστυχώς, Σουηδία. Ας προσπαθήσουμε πιο δραστικά επομένως να μοιάσουμε στην Πολωνία. Είναι ιστορικό καθήκον των νυν κυβερνήσεων αλλά και των λαών σε Ελλάδα και Κύπρο να διασώσουμε την αρμονία στις κοινωνίες μας πριν είναι αργά.
*Δρ Πανεπιστημίου Εδιμβούργου
