Με Αννίτα ή Αβέρωφ ο άλλοτε εθνικόφρων ΔΗΣΥ κατήντησε οπερέτα «αλουπών» και «προδοτών»

Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή πραγματοποιήθηκαν στις 5 Σεπτεμβρίου 1976. Με Πρόεδρο τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, κατήλθαν δύο συνδυασμοί: Ο ΔΗΣΥ-ΔΕΚ και το ΑΚΕΛ, η ΕΔΕΚ και το ΔΗΚΟ. Ο ΔΗΣΥ, ενώ πήρε 27,60% των ψήφων, δεν κατέλαβε καμία βουλευτική έδρα. Τέτοιες «δημοκρατικές» διαδικασίες και τόσος σεβασμός στη λαϊκή εντολή…

Αρκετές ημέρες πριν από τις εκλογές και ενώ ανέβαινε ο προεκλογικός πυρετός, ο εκ των ιδρυτών της «Σημερινής», Κωστής Ν. Χατζηκωστής, με κάλεσε στο γραφείο του. Μου ζήτησε να γράψω ένα άρθρο, με το οποίο να καλούσα τους πολίτες να ψηφίσουν τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Νεαρός ρεπόρτερ και αρθρογράφος, ζήτησα διευκρινίσεις. Ο κ. Χατζηκωστής μού είπε να μελετήσω τις πολιτικές διακηρύξεις του ΔΗΣΥ, να επιλέξω τις θέσεις του στα μεγαλύτερα προβλήματα και να τις παρουσιάσω στο αναγνωστικό μας κοινό.

Την επομένη, στην τρίτη σελίδα της «Σημερινής», σε έκταση σχεδόν μισής σελίδας, δημοσιεύτηκε κείμενό μου γιατί οι πολίτες να ψηφίσουν τους υποψηφίους του ΔΗΣΥ. Υπήρχαν σοβαρότατοι λόγοι: Ο πρόεδρος του κόμματος, Γλ. Κληρίδης, που ανέλαβε προσωρινά την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή, καθημερινά υβριζόταν ως «πραξικοπηματίας, καταχραστής της θέσης, αντιμακαριακός, φασίστας». Επίσης, όσοι υποστήριζαν τον ΔΗΣΥ στιγματίζονταν από τους «μακαριακούς» «δημοκράτες» ως φασίστες, πραξικοπηματίες, κ.λπ.

Η «Σημερινή» είχε υποστηρίξει τον Γλ. Κληρίδη και τον Δημοκρατικό Συναγερμό ενάντια στον εχθρικό συνασπισμό ΑΚΕΛ, ΕΔΕΚ και ΔΗΚΟ. Τότε, ο ΔΗΣΥ είχε συγκεντρώσει όλα τα μέλη και στελέχη τού ΔΕΚ και όλους τους γνήσιους εθνικόφρονες που πίστευαν στα ελληνικά και χριστιανικά ιδανικά, ιδέες, αξίες και αρχές. Ο ΔΗΣΥ ήταν, τότε, ένα εθνικόφρον, δημοκρατικό και ευρωπαϊκό κόμμα, που επεδίωκε να φέρει την αλλαγή.

Πέρασαν τα χρόνια, οι λεγόμενοι ιστορικοί ηγέτες του ΔΗΣΥ αποδήμησαν και νέα αππωμένα φυντάνια και νεόκοποι, καινοφανείς, θορυβώδεις φωστήρες και μοντέλα εμφανίστηκαν στο προσκήνιο. Οι ελληνικές αρχές και αξίες, που θεμελίωσαν τον ΔΗΣΥ, εξευτελίστηκαν και κατερειπώθηκαν από Αναν-ιστές και σήμερα τουρκοδιζωνιστές ιεροκήρυκες.

Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές έδωσαν την εντύπωση στη σημερινή ηγεσία του κόμματος ότι κατήγαγε περιφανή… νίκη. Ιδού, όμως, που παλιές αμαρτίες ρίχνουν μεγάλες σκιές και προκαλούν αναταράξεις και ανατινάξεις.

Ο ΔΗΣΥ διέρχεται τη σοβαρότερη και πιο επικίνδυνη κρίση από της ιδρύσεώς του. Ως νεαροί μολοσσοί, σημερινοί και τέως Πρόεδροι και αξιωματούχοι σφάζονται, αλληλομαχαιρώνονται, κατηγορούν αλλήλους, προσβάλλουν όσους Συναγερμικούς ακόμα τους ανέχονται.

Γίνεται λόγος για «κόμμα οπερέτα», για «αλουπούς» (αλεπούδες) που στήνουν «τσάκρες (παγίδες), για υπονομεύσεις, εσωστρέφεια, διχασμό, διάσπαση, εξαγγελίες για υποψηφιότητες που αμφισβητούνται, για δείπνα μετά θαλασσινών και εξωθεσμικών υποσχέσεων για αλληλοϋποστήριξη και λοιπά γελοιώδη και θλιβερά.

Και, φυσικά, ως ανόητοι και επιπόλαιοι, ασεβούντες στην ιστορία του ΔΗΣΥ, όλοι αυτοί φέρνουν άφθονο νερό στον μύλο του Προέδρου της Δημοκρατίας, Ν. Χριστοδουλίδη («σάρκα από τη σάρκα του ΔΗΣΥ», αποφάνθηκε ο πρώην Πρόεδρος, Ν. Αναστασιάδης), που δίνει και μαθήματα… σοβαρότητας στους σφαγιαζόμενους στο κόμμα.

Ήδη, Αναστασιάδης, Ιωνάς και Τορναρίτης, όπως και πολλοί άλλοι, δεν αποκλείουν την πιθανότητα το 2028 ο Χριστοδουλίδης να υποστηριχτεί και από σημαντικό ποσοστό εξοργισμένων Συναγερμικών, που απελπίστηκαν από καμώματα και ακκισμούς μιας ανεπαρκούς ηγεσίας κατώτερης των περιστάσεων.

Και το πιο εξωφρενικό: υβριστές και υβριζόμενοι, υπονομευτές και υπονομεύοντες, αλουποί και θύματα, ηθοποιοί και κομπάρσοι, όλοι ομνύουν υποκριτικά πίστη στην ενότητα του κόμματος, που θα ωφελήσει, τάχα, και την πατρίδα! Την ίδια στιγμή, διατυπώνονται κατηγορίες για προδότες, υπονομευτές, λασπολόγους, για μεσσίες και άγια βρέφη, σκελετούς και άλλα κωμικοτραγικά. Διάφοροι έχουν επιδοθεί σε βαθυστόχαστες αναλύσεις αν ο Αβέρωφ Νεοφύτου θα κατέλθει ως ανεξάρτητος ή θα υπακούσει στις κομματικές διαδικασίες.

Η νυν πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου, προσπαθούσε απεγνωσμένα να μαζέψει τα ασυμμάζευτα για να μη βουλιάξει το καράβι. Αίφνης, η Αννίτα ανακοίνωσε ότι αποσύρει την υποψηφιότητά της για να κρατήσει, είπε, το κόμμα ενωμένο. Ο Αβέρωφ δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα αν θα λειτουργήσει εντός των κομματικών διαδικασιών. Την κούρσα των υποψηφίων οδηγούν, προς το παρόν, ο Αβέρωφ και ο Παμπορίδης, χωρίς να αποκλείονται και άλλοι υποψήφιοι. Ανεξαρτήτως αυτών και άλλων, πιθανών εξελίξεων, ουδείς μιλά και διά την… ταμπακιέρα.

Και η ταμπακιέρα είναι η πολιτική της Αννίτας και του Αβέρωφ στο Κυπριακό. Ταυτίζεται! Είναι ομογάλακτοι! Είναι ομόσταβλοι διζωνιστές! Είναι ένθερμοι θιασώτες, προαγωγοί και ιεροφάντες της διζωνικής τερατουργίας. Και οι δύο απορρίπτουν τον καταρτισμό σχεδίου Β’ σε περίπτωση ναυαγίου πιθανών συνομιλιών. Και είναι έτοιμοι και για άλλες υποχωρήσεις.

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου ήταν εκ των πρωταγωνιστών σε εκβιασμούς και εκφοβισμούς για την επιβολή του Σχεδίου Ανάν. Μέχρι σήμερα δεν σταματά να κινδυνολογεί. Ενδεικτικά: μας απείλησε ότι καλοκαιριάτικα θα είχαμε τσουνάμι, αν δεν ευοδώνονταν οι προσπάθειες του ΓΓ του ΟΗΕ, και θα χάναμε και τα Βαρώσια (21/1/2021). Προειδοποίησε ότι ο τόπος βρίσκεται σε οριακό σημείο (5/10/2019). «Εάν μείνει πάντα άλυτο το Κυπριακό, θα τσιμεντωθεί η διχοτόμηση ποτζιεί, στο τέλος θα είναι τόσος ο υπερπληθυσμός στα κατεχόμενα και εν περπατητούς που να μας πιάσουν ύστερα από 50-100 χρόνια» (23/5/2024).

Αλλ’ είναι και η πρωθιέρεια της διζωνικής, η πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Πρόεδρος της Βουλής και προεδρεύουσα της Δημοκρατίας, Αννίτα («ούτε στα όνειρα θερινής νυκτός της δεν θα το έβλεπε να είναι η 2η τη τάξει της Κυπριακής Δημοκρατίας», κόμπαζε ο Αβέρωφ).

Μετά από συνάντησή της με τον Ειδικό Αντιπρόσωπο του ΓΓ του ΟΗΕ (4/4/2023), Κόλιν Στιούαρτ, δήλωσε ότι είχαν εκτενή συζήτηση για το Κυπριακό, με στόχο: «Να καταστήσουμε την κοινωνία των πολιτών συμμέτοχη όσον αφορά το συμφωνημένο πλαίσιο λύσης που είναι η ΔΔΟ, τις προοπτικές της λύσης, τα οφέλη που θα προκύψουν, ώστε η κοινωνία να είναι ενήμερη».

Η πρόεδρος του ΔΗΣΥ προκλήθηκε κατ’ επανάληψιν να διαφωτίσει τους πολίτες ποια είναι, τέλος πάντων, αυτά τα «οφέλη» της διζωνικής και, κυρίως, πόσο, πού και πώς ταυτίζονται με τις αρχές, αξίες, θεμελιώδεις ελευθερίες τής ΕΕ και το Κοινοτικό Κεκτημένο και ειδικά την παγκόσμια αρχή, «ένας άνθρωπος, μία ψήφος». Ακόμα περιμένουμε τις εξηγήσεις της.

Αννίτα και Αβέρωφ παινεύονται ότι ο ΔΗΣΥ είναι ευρωπαϊκό κόμμα. Κοκορεύονται ότι συνέβαλαν στην ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ. Διατυμπανίζουν ότι είναι ορκισμένοι ευρωπαϊστές. Γιατί, συνεπώς, υποστηρίζουν την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας διά της διζωνικής, που κονιορτοποιεί όλα όσα δήθεν υπερασπίζονται;

Ποιοι σοβαροί πολιτικοί στον κόσμο διαπραγματεύονται την κατάλυση του κράτους τους με την αφελή προσδοκία ότι αυτό θα… λειτουργήσει διά μιας δήθεν ομοσπονδιακής κρατικής ανωμαλίας; Γιατί συνεργούν στην παραβίαση αναπαλλοτρίωτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών; Ποιος τους εξουσιοδότησε;