Αγκαλιές διχοτόμησης…
Οι κινήσεις επαναπροσέγγισης είναι θεμιτές όταν γίνονται για την απαλλαγή των Κυπρίων από την κατοχή και την επανενσωμάτωση του σύνοικου στοιχείου στην Κυπριακή Δημοκρατία. Και όχι όταν οργανώνονται για την εμπέδωση της διχοτόμησης διά της αναγνώρισης του ψευδοκράτους ως ισότιμου συνιστώντος κράτους με πολιτική ισότητα, την οποία οι Τούρκοι μεταφράζουν ως χωριστή κυριαρχία. Ερώτημα: Ποιο είναι το μήνυμα της συνάντησης του Προέδρου Χριστοδουλίδη με τον κατοχικό ηγέτη στην Πύλα; Της απελευθέρωσης ή της εν δυνάμει συμπροεδρίας και της διχοτόμησης;
Επειδή περί επαναπροσέγγισης ο λόγος, επισημαίνουμε τα εξής: Για να συνυπάρξουν Γαλλία και Γερμανία, η ναζιστική Γερμανία ηττήθηκε, πλήρωσε πάσης φύσεως κόστος και κατέστη δημοκρατική χώρα. Στη δική μας περίπτωση, μας καλούν να εμπλεκόμαστε σε επαναπροσέγγιση, κατά την οποία, όμως, η φασιστική Τουρκία, όχι μόνο συγγνώμη δεν ζητά, όχι μόνο δημοκρατική δεν γίνεται, αλλά αξιώνει να επιβάλει διά των όπλων μια διχοτομική λύση με συνώνυμες έννοιες όπως είναι η ομοσπονδία, η συνομοσπονδία και τα δύο κράτη.
Και ο Πρόεδρος, αφού δοκίμασε τη διπλωματία των καφέδων στην Ουγγαρία με τον Μητσοτάκη και τον Ερντογάν, τώρα επιδίδεται στην πολιτική τής φιέστας στην Πύλα, η οποία δεν είναι μόνο χωριό δικοινοτικό, αλλά και περιοχή στην οποία ο Αττίλας έχει προελάσει εντός της «νεκρής ζώνης». Στο δε ύψωμα, όπου γίνονται «τα πανηγύρια της ειρήνης», δεσπόζει η κατοχή.
Ποιο είναι, λοιπόν, το μήνυμα του φεστιβάλ της ειρήνης και του Προέδρου; Θα είναι η ειρήνη προϊόν της απελευθέρωσης και δη της πλήρους αποχώρησης του Αττίλα και της αποκατάστασης της παραβιασθείσας εννόμου τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως αυτή προέκυψε από την τουρκική εισβολή, ή θα είναι η νομιμοποίηση της διχοτόμησης; Δεν έχουμε ακούσει σε τέτοιες φιέστες να γίνεται λόγος για απελευθέρωση και δημοκρατία. Ούτε κιχ για την αποχώρηση του Αττίλα στρατού. Χαλά το κλίμα. Το μόνο που τονίζεται είναι η νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής, μέσω του γεωγραφικού, πληθυσμιακού και διοικητικού διαχωρισμού της Κύπρου, όπως τον ενεπνεύσθη το 1956 ο Νιχάτ Ερίμ, με τη βοήθεια των Βρετανών.
Συνεπώς, κ. Πρόεδρε, πού οδηγούν είτε τα ΜΟΕ είτε οι δικοινοτικές φιέστες; Στη δημιουργία δύο χωριστών κρατικών συνειδήσεων. Διότι, είτε εκουσίως είτε ακουσίως, ακόμη και όταν αγκαλιάζονται οι συμμετέχοντες στα επαναπροσεγγιστικά της Πύλας και αλλού, δεν είναι το ενιαίο κράτος και τη βελτίωσή του μέσω του κεκτημένου που επιδιώκουν. Το αντίθετο, η όποια ειρήνη οικοδομείται στα νεκροταφεία της κατοχής. Και το σημερινό ψευδοκράτος θα γίνει νόμιμος συνεταίρος σε μια ομοσπονδία συνομοσπονδιακού χαρακτήρα, με εκ περιτροπής Προεδρία. Προς τι, λοιπόν, οι χαρές και τα πανηγύρια; Για τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και τη διχοτόμηση;..
