Φεστιβάλ ειρήνης, αλλά ειρήνη… γιοκ
Σε δικοινοτικό φεστιβάλ για την ειρήνη στην Πύλα παρέστησαν χθες μαζί ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης και ο Τουφάν Έρχιουρμαν. Το θέμα είναι ότι ναι μεν ήταν ένα φεστιβάλ για την ειρήνη, αλλά ένα φεστιβάλ δεν φέρνει την ειρήνη. Ούτε και θα πρέπει τα οποιαδήποτε κοινά παναΰρκα να παραμερίζουν τη σκληρή πραγματικότητα της τουρκικής κατοχής και την διαχρονικά αδιάλλακτη στάση της άλλης πλευράς.
Όλοι οι κατά καιρούς ηγέτες μας είχαν παραστεί σε δικοινοτικές εκδηλώσεις με τους αντίστοιχους ηγέτες των Τουρκοκυπρίων. Σε δικοινοτικό φεστιβάλ στην Πύλα είχαν πάει το 2019 ο τότε Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο Μουσταφά Ακιντζί, οι οποίοι είχαν παραστεί μαζί και σε δικοινοτική συναυλία στον πύργο του Οθέλλου, στην κατεχόμενη Αμμόχωστο, το 2015. Μη μιλήσουμε και για τις ζιβανίες που έπιναν μαζί.
Ο αείμνηστος Πρόεδρος Χριστόφιας είχε παραστεί το 2008 με τον Τουρκοκύπριο τότε ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ σε δικοινοτική εκδήλωση. Με εκείνη την ευκαιρία η στήλη είχε δημοσιεύσει ένα χαρακτηριστικό σχόλιο, το οποίο αναδημοσιεύω:
Είδαμε τον Πρόεδρο Χριστόφια και τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στη δικοινοτική εκδήλωση των οργανώσεων νεολαίας, στο «Λήδρα Πάλας», να ενώνουν και να υψώνουν ολόγελοι τα χέρια και για μια στιγμή νομίσαμε ότι θα μας ανακοίνωναν ότι έλυσαν το Κυπριακό. Πλην όμως επρόκειτο απλώς για μια στιγμιαία συναισθηματική έξαρση, μπροστά στους νέους των δυο κοινοτήτων, στους οποίους οι δυο ηγέτες ήθελαν να στείλουν μηνύματα συμφιλίωσης. Ειδικά η εμφάνιση του Ταλάτ ήταν μάλλον μέρος των... θεατρικών και καλλιτεχνικών παραστάσεων που δόθηκαν στο πλαίσιο του φεστιβάλ. Στον ρόλο του φιλειρηνιστή αριστερού, που σκέφτεται μόνο την επανένωση της Κύπρου. Έναν ρόλο εντελώς διαφορετικό από εκείνον που υποδύεται στην αίθουσα των διαπραγματεύσεων. Έξω από την αίθουσα είναι ο... δόκτωρ Τζέκιλ και μέσα μετατρέπεται σε μίστερ Χάιντ. Στις δικοινοτικές εκδηλώσεις είναι ο «φίλος μου ο Μεχμέτ», όπως τον αποκαλεί ο δικός μας. Στο τραπέζι των συνομιλιών, όμως, είναι ο «αρκαντάς της Άγκυρας».
Καλές είναι οι δικοινοτικές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, αλλά δεν πρέπει να δημιουργούν ψευδαισθήσεις ότι μας οδηγούν εγγύτερα σε μια λύση. Η πραγματικότητα της αναλλοίωτης κατοχής και των μόνιμων στόχων της Τουρκίας στην Κύπρο είναι εκεί και δεν μπορεί να την κρύψει κανένα τραγούδι. Με τους Τουρκοκύπριους διασκεδάζουμε και τραγουδάμε μαζί, και μετά τη διάλυση της φιέστας παίρνει ο καθένας τον δρόμο του. Εμείς στα σπίτια μας στις ελεύθερες περιοχές και εκείνοι στα σπίτια ΜΑΣ στις κατεχόμενες...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
