Η κυπριακή κουλτούρα ύβρεων απέναντι στην αναγκαιότητα ενός ήρεμου διαλόγου

Τελικά, ο λεγόμενος «κομματικός πατριωτισμός» στην Κύπρο, με ό,τι αυτό μπορεί να εξυπονοεί, είναι αήττητος και ασυγκράτητος στην παράνοια και στη μαστιγωτική εξύβριση του άλλου. Τις συνέπειες αυτής της ανίατης παθογένειας ασύλληπτων ύβρεων και λάσπης, υπέστην προσωπικά. Τα γεγονότα: Πριν από λίγες ημέρες έκανα στο φατσοβιβλίο την εξής ανάρτηση: «Κόκκινα δολάρια, όπλα, εκπαίδευση στελεχών από την KGB, παρακολουθήσεις, ΑΚΕΛικοί φοιτητές-βαποράκια: Το ΑΚΕΛ οφείλει εξηγήσεις στα μέλη και στους πολίτες. Γιατί σιωπά;».

Η ανάρτηση έγινε με αφορμή σειρά αποκαλυπτικών ρεπορτάζ του εκλεκτού συναδέλφου Μάριου Πούλλαδου στο sigmalive, για τη διασύνδεση του αριστερού ΑΚΕΛ με την τότε Σοβιετική Ένωση. Διοχετεύτηκαν εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια, στελέχη του εκπαιδεύτηκαν από την πανίσχυρη KGB στη συλλογή πληροφοριών, σε παρακολουθήσεις και γενικά σε ό,τι πράττει μια μυστική υπηρεσία πληροφοριών. Κύπριοι φοιτητές, μέλη του ΑΚΕΛ, στέλνονταν για σπουδές στη Σοβιετική Ένωση και χρησιμοποιούνταν ως βαποράκια για να συλλέγουν ρούβλια και δολάρια που διοχετεύονταν πάλι στο κόμμα.

Το πιο αποκαλυπτικό ήταν η αποστολή στο ΑΚΕΛ 100 πιστολιών ρωσικής κατασκευής και 25.000 σφαιρών δήθεν για την προστασία της ηγεσίας του, με την έγκριση, όπως φαίνεται, του τότε Προέδρου Μακαρίου. Ποιο ήταν το… αμάρτημά μου; Είπα ότι το ΑΚΕΛ, ως κόμμα που θητεύει στη διαφάνεια και στη λογοδοσία και σκίζεται για τις δημοκρατικές διαδικασίες, όφειλε να δώσει εξηγήσεις στα μέλη του και στους πολίτες. Τι ακολούθησε την πιο πάνω ανάρτηση, δεν μπορεί να περιγραφεί.

Εκατοντάδες μέλη και στελέχη του ΑΚΕΛ, εμφανώς κατ’ εντολήν του, επέπεσαν εναντίον μου με πρωτοφανείς, απίστευτες σε αισχρότητες, ύβρεις, σε αήθεις προπηλακισμούς, σε ρατσιστικές και ηλικιακές απαξιώσεις, με τόνους λάσπης και στιγματισμούς. Ο χώρος και ο Νόμος δεν επιτρέπουν να αναφέρω έστω και κάποιες από τις ύβρεις και τις ελεεινές συμπεριφορές χαμαιτυπείου αυτών των διατεταγμένων ΑΚΕΛικών υβριστών μου. Παρέθεσα τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ για την εξάρτηση και ποδηγέτηση του ΑΚΕΛ από τη Σοβιετική Ένωση και την KGB, με τη φρούδα προσδοκία ότι ο οχετός και ο βόθρος εναντίον μου θα κατασίγαζαν.

Λάθος! Οι υβριστές ενέτειναν την πολεμική τους. Δεν απάντησα στην ουσία των αποκαλύψεων. Ο λόγος είναι απλός: Οι ύβρεις τους, πρώτον, αποκάλυψαν το ανύπαρκτο επίπεδο πολιτικού πολιτισμού, που πολύ συχνά το ΑΚΕΛ επικαλείται επιδεικτικά. Δεύτερον, οι ύβρεις μελών και στελεχών του πιστοποιούν και το επίπεδο του κόμματος. Επιβεβαιώνουν, ταυτόχρονα, την πολιτική απάτη που διαπράττει το κόμμα αυτό σε βάρος όλου του λαού, όταν αναφέρεται σε ελευθερία γνώμης, έκφρασης και δημοκρατικής λειτουργίας.

Όμως, οι υβριστές μου δεν φαίνεται να κατανοούν μιαν οδυνηρή, για τους ίδιους και το κόμμα τους, πραγματικότητα: Οι ύβρεις και η λάσπη τους είναι ίδιον ανθρώπων χωρίς επιχειρήματα. Επιστρέφονται και εκσφενδονίζονται εναντίον τους επειδή τεκμηριώνουν τι είδους φασιστικό και σταλινικό κόμμα είναι, τελικά, το ΑΚΕΛ και ποιο είναι το ποιόν των μελών του. Αυτή η αθλιότητα, όμως, είχε μια θετική εξέλιξη. Οι αποκαλύψεις για τις διασυνδέσεις με τη Σοβ. Ένωση επιβεβαιώθηκαν από αξιωματούχο του ΑΚΕΛ!

Σε έντονη αντιπαράθεση με βουλευτή του ΕΛΑΜ, η Μαρίνα Σάββα, μέλος της ΚΕ του κόμματος, υποστήριξε ότι είναι γνωστές οι «ιστορικές σχέσεις του ΑΚΕΛ με τη Σοβιετική Ένωση». Πρόσθεσε ότι το θέμα των πιστολιών πρέπει να ενταχθεί «στις συνθήκες της περιόδου και την ανάγκη υπεράσπισης της Κυπριακής Δημοκρατίας απέναντι σε απειλές από παρακρατικές δυνάμεις». Καμία εξήγηση για τις εκατοντάδες χιλιάδες κόκκινα δολάρια σοβιετικής χρηματοδότησης στο ΑΚΕΛ.

Αν ζούσαμε σε πραγματικά σοβαρή χώρα, όπου οι δημοκρατικοί θεσμοί λειτουργούν, ήδη θα είχε εγγραφεί θέμα στη Βουλή, ο Γενικός Εισαγγελέας, η Αστυνομία και άλλες υπηρεσίες θα έπρεπε να είχαν εμπλακεί για να αναζητήσουν πιθανές ποινικές ή άλλες κολάσιμες ευθύνες. Δεν κουνήθηκε φύλλο! Πέρα από διάχυτη ΑΚΕΛοφοβία ή ΑΚΕΛολαγνεία, η Κύπρος ήδη βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο για τις Προεδρικές του 2028 και όλοι μετρούν τα κουκκιά τους.

Η αθλιότητα, όμως, είχε και συνέχεια, για να καταδειχθεί ότι και στην Κύπρο έχει αναπτυχθεί μια ανεκδιήγητη κουλτούρα ύβρεων, λάσπης, χαρακτηρισμών και μυκτηρισμών, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Λίγες μέρες αργότερα και με αφορμή το πρωτοφανές μπάχαλο στον Δημοκρατικό Συναγερμό, με υποψηφιότητες που διανθίστηκαν με μαχαιρώματα, συνωμοσίες, κατινιές, κατηγορίες και υπονομεύσεις, έκανα την εξής ανάρτηση: «Η Αννίτα (πρόεδρος) ολοφύρεται για την αξιοπρέπεια ενός ΔΗΣΥ με κηδεμόνες, αλουπούς, τσάκρες, προδότες, σκελετούς, μεσσίες, κατινιές και ραδιουργίες! Αυτή είναι υψηλή κυπριακή πολιτική!».

Τη φορά αυτή εξεμάνησαν εναντίον μου μέλη του Δημοκρατικού Συναγερμού. Ευτυχώς δεν ανέμελψαν αχαρακτήριστες ύβρεις, όπως οι ΑΚΕΛικοί, αλλά επιδόθηκαν σε χλεύη, ειρωνείες και απρεπείς χαρακτηρισμούς. Η ανάρτησή μου δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να επαναλάβει όσα ακριβώς είπαν ο τέως και η νυν Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, στελέχη και αξιωματούχοι του και υποψήφιοι για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Οι ΑΚΕΛικοί και οι Συναγερμικοί - όπως και μέλη άλλων κομμάτων - δεν αντέχουν το παραμικρό εναντίον του κόμματός τους. Πέραν του γελοίου «κομματικού πατριωτισμού», όλοι έχουν πάρει διαζύγιο από τα γεγονότα: Αντί να τα αναλύσουν, βρίζουν και επιτίθενται σε όποιον τα επισημαίνει. Δεν αντέχουν την κριτική, που θεωρούν προσβολή και υπονόμευση της αυθεντίας και του παπικού αλάθητου της ηγεσίας τους. Δεν αντιλαμβάνονται ότι τα κόμματα, κατά τον Βέμπερ, είναι συμμορίες συμφερόντων που, όχι πάντα με νόμιμο τρόπο, επιδιώκουν να τα καρπωθούν.

Οι κομματικοί υβριστές είναι άνθρωποι συχνά της διπλανής πόρτας. Στο όνομα του κόμματος (και της ομάδας, φυσικά) είναι έτοιμοι να επιτεθούν με χυδαιότητα και αχρειότητα εναντίον όποιου έχει αντίθετη άποψη και γνώμη. Δεν ξέρουν τι σημαίνει διάλογος. Δεν συζητούν. Δεν ανέχονται ακόμα και αναφορά σε πράξεις και ενέργειες του κόμματος που δεν συνάδουν είτε με την πολιτική δεοντολογία είτε με αποδεκτή κοινωνική πρακτική.

Αυτήν την απαράδεκτη πολιτική κατάσταση πραγμάτων συνόψισε κάποτε με μία φράση ο πρώην ΓΓ του ΑΚΕΛ, μ. Δ. Χριστόφιας: «Το κόμμαν τζιαι τα μμάθκια σας» («το κόμμα και τα μάτια σας»). Ισχύει απαράγραπτα για το ΑΚΕΛ και αυτονόητα για όλα τα άλλα, ανάλογα με το διανοητικό επίπεδο και την πολιτική κουλτούρα των μελών τους. Το κόμμα είναι το μέσο, ο τρόπος και η έκφραση των «πιστεύω» και το διακύβευμα της κομματικής παθολογίας τους.

Βρίζοντας και λασπώνοντας τον άλλο, λοιδορώντας και προσβάλλοντάς τον, απαξιώνοντας και εξουθενώνοντάς τον ως οντότητα, αυτοί οι εντεταλμένοι κομματικοί υβριστές επιδίδουν διαπιστευτήρια πίστεως, προσήλωσης, υπακοής και αγάπης προς το κόμμα και την ηγεσία του. Τεκμηριώνουν, όμως, την πραγματική πολιτική του τεχνοτροπία και αναδεικνύουν την αθλιότητα της κομματικής συμπεριφορά τους.

Αυτοί οι διατεταγμένοι δολοφόνοι συνειδήσεων, οι εμπρηστές του ήρεμου διαλόγου και οι κομματικοί ανθρωποφάγοι, που διακινούνται στο έρεβος μιας φασιστικής αντίληψης περί πολιτικής ορθότητας και λειτουργίας της ελευθερίας έκφρασης, διεκδικούν να κυβερνήσουν ξανά τις μοίρες των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτός είναι ο νέος εφιάλτης που την απειλεί.