Στόχος ΑΚΕΛ - Kομμουνισμός μέσω σοσιαλισμού

Μέρος Γ΄

Επιβεβαιώνονται πλέον δίχως καμία αμφισβήτηση η ξενοκίνητη γραμμή και ο επιζήμιος προσανατολισμός του ΑΚΕΛ για εξυπηρέτηση ξένων στόχων και συμφερόντων εις βάρος της πατρίδας μας που προκάλεσαν τόσες και τόσες εμφύλιες διαμάχες…

Παπαϊωάννου για τους στόχους του ΑΚΕΛ

Στην έκθεση 17 Αυγούστου 1962, για τις δραστηριότητες του ΑΚΕΛ, σημειώθηκε:

«Πραγματοποιήθηκαν περιφερειακές συναντήσεις επιτροπών σ’ όλη τη νήσο, για να εξηγηθεί το πρόγραμμα που ενέκρινε το 10ο συνέδριο τον περασμένο Μάρτιο. Στη συνάντηση της Λευκωσίας ο Ε. Παπαϊωάννου, Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, τόνισε:

‘‘1) To πρόγραμμα ήταν μια στάση μέχρι που να ευνοούν οι περιστάσεις για τη δημιουργία ΄΄σοσιαλισμού΄΄ στην Κύπρο. 2) Ότι η επίτευξη πλήρους ανεξαρτησίας στην Κύπρο (δηλαδή κατάργηση των Βρετανικών Βάσεων και απομάκρυνση όλων των ξένων στρατευμάτων) παραμένει ο πρώτος στόχος του ΑΚΕΛ. Και 3) ότι το ΑΚΕΛ δεν προτείνει άλλες μεθόδους εκτός των δημοκρατικών, για τη δημιουργία ΄΄σοσιαλισμού΄΄”.

»Για να επιτευχθεί ο δεύτερος στόχος, όλοι οι Κύπριοι πρέπει να υιοθετήσουν μία πιο δυνατή αντι-ιμπεριαλιστική συμπεριφορά. Εκτός από την κατάργηση των βάσεων, πρέπει να δουλέψουν για ‘‘δημοκρατικοποίηση’’ της πολιτικής και κοινωνικής ζωής (δηλαδή αύξηση της αντιπροσώπευσης του ΑΚΕΛ στη Βουλή και τα κρατικά ινστιτούτα) και για την οικονομική αναδιοργάνωση της νήσου (δηλαδή να εξουδετερωθούν οι υπάρχουσες οικονομικές διασυνδέσεις με τη Δύση και η αντικατάστασή τους με στενότερες σχέσεις με το Ανατολικό Μπλοκ)».

Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται, επίσης, ότι ο επικεφαλής της οργάνωσης για την ασφάλεια του κόμματος έπαιρνε οδηγίες από τη σοβιετική πρεσβεία…

Σε έκθεση των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, ημερομηνίας 2 Νοεμβρίου 1962, αναφέρονται οι στόχοι του ΑΚΕΛ στην Κύπρο και, μεταξύ των δραστηριοτήτων του, ήταν να εμποδίσει την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και η δημιουργία ενωμένου αντι-ιμπεριαλιστικού μετώπου της Δεξιάς και Αριστεράς…

Σε μέλος της Βρετανικής Υπάτης Αρμοστείας, ο Γενικός Γραμματέας της ΠΕΟ είπε πως το ΑΚΕΛ είχε τρεις στόχους:

Α) Να εξασφαλίσει την αναθεώρηση των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου.

Β) Να ξεφορτωθεί τις Βρετανικές Βάσεις και

Γ) Να δημιουργηθεί ένα σοσιαλιστικό κράτος στην Κύπρο.

Πρόσθεσε δε ότι, οποιεσδήποτε αλλαγές γίνουν στη Συμφωνία, το μέλλον της Κύπρου βρίσκεται στην ένωση με μια «Σοσιαλιστική Ελλάδα».

Εκπαιδευτικά κέντρα για Μαρξισμό-Σταλινισμό

Η Κομμουνιστική Παγκύπρια Ομοσπονδία Εργατών αποφάσισε να δημιουργήσει 3 εκπαιδευτικά κέντρα στη Λευκωσία για να μορφώσει περίπου 200 εργάτες πάνω στις σωστές Μαρξιστικές-Σταλινικές γραμμές (Έκθεση Νοεμβρίου 1950).

Η Cominform τερματίζει την Ένωση!

«Πληροφορίες λένε ότι το ΑΚΕΛ πήρε οδηγίες από την Cominform ότι η πολιτική τους για Ένωση και μόνον Ένωση ‘‘παρεκκλίνει’’ και ότι το ΑΚΕΛ πρέπει να μελετήσει προσεκτικά οποιεσδήποτε συνταγματικές προτάσεις».

Για Cominform βλέπε εδώ https://en.wikipedia.org/wiki/Cominform

Σε σημείωσή τους, οι Βρετανικές Υπηρεσίες έγραψαν: «Προηγουμένως πιστεύαμε ότι πιθανόν η υποστήριξη του ΑΚΕΛ για την Ένωση να ήταν καθαρά θέμα τακτικής στις συνηθισμένες κομμουνιστικές γραμμές. Όμως, εάν υπάρχει μια πραγματική πιθανότητα κομμουνιστικοποίησης της Ελλάδας, η υποστήριξη του ΑΚΕΛ προς την Ένωση θα είναι γνήσια» (Έκθεση 15-22 Σεπτεμβρίου 1964).

23 Αυγούστου 1962, από την αγγλόφωνη «Σάιπρους Μέιλ»:

«Μπορεί να είναι ντροπαλός στη Λευκωσία, αλλά στη Μόσχα ο Εζεκίας Παπαϊωάννου δηλώνει με ειλικρίνεια ότι ‘‘ο απώτερος πολιτικός στόχος του κόμματος (ΑΚΕΛ) είναι η δημιουργία του σοσιαλισμού και κομμουνισμού στην Κύπρο’’ (Ηe may be shy in Nicosia but in Moscow he frankly declares that “the ultimate political goal of the (AKEL) party is the construction of socialism and the communism in Cyprus”). Τονίζει με έμφαση ότι οι ‘‘νίκες του κόμματος’’ έγιναν δυνατές ‘‘γιατί σ’ όλη τη δουλειά μας αντλούσαμε και συνεχίζουμε να αντλούμε από το Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης’’ (Because in all our work we drew from and continue to draw from the Marxist-Leninist proportions of the Communist Party of the Soviet Union).

»Όταν βρίσκεται στη Μόσχα, παραδέχεται ότι το επίσημο πρόγραμμα του κόμματος, όπως ετοιμάστηκε στο κομματικό συνέδριο που έγινε τον Μάρτιο, είναι ‘‘ένα πραγματικό Μαρξιστικό-Λενινιστικό έγγραφο’’. Με άλλα λόγια, το κόμμα επιδιώκει να επιβάλει στους Κυπρίους μία εξολοκλήρου ξένη και άγνωστη ιδεολογία, την οποίαν οι περισσότεροι περιφρονούν».

Και η εφημερίδα προσέθεσε και το σχόλιο «...Είναι αδύνατον στη χειρότερη περίπτωση ένας στους δέκα ανάμεσα σ’ όλα τα μέλη του να γνωρίζει πραγματικά για ποιους στόχους τον χρησιμοποιούν. Η ανεξαρτησία των συμφωνιών Ζυρίχης μπορεί να μην ήταν το επιθυμητό για τη Δημοκρατία, όμως τίποτα δεν είναι πιο σίγουρο ότι η ανεξαρτησία κάτω από το ΑΚΕΛ δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από υποδούλωση προς τη Μόσχα. Γι’ αυτό είναι που πολέμησε ο λαός για τέσσερα πικρά χρόνια;».

Η βρετανική Υπάτη Αρμοστεία, στις 13 Σεπτεμβρίου 1962 και σε σχέση με αυτά, έγραψε:

«...Όπως ξέρετε, το δυνατό σημείο του ΑΚΕΛ υπήρξε η ικανότητά του μέχρι σήμερα να προβάλει τον εαυτό του ως ένα λογικό, προοδευτικό πολιτικό κόμμα, που υπηρετεί τα αληθινά συμφέροντα της Κύπρου... Γενικά, το ΑΚΕΛ κατάφερε να αποφύγει το στίγμα του ξένου συστήματος και έχει διατηρήσει την ψευδαίσθηση ότι είναι ένα γηγενές κόμμα αντιπολίτευσης, που θέτει τα συμφέροντα της Κύπρου πρώτα και που προσφέρει τη μόνη εναλλακτική λύση έναντι στη σημερινή εκκλησιαστικο-κρατούμενη Κυβέρνηση. Ακόμα και ο Αρχιεπίσκοπος και οι Υπουργοί του τείνουν να θεωρούν τα μέλη του ΑΚΕΛ ως παραπληροφορημένους πολίτες, που δεν είναι στην ίδια κατηγορία με τους επικίνδυνους κομμουνιστές σε άλλες χώρες. Αυτή η ψευδαίσθηση βοηθήθηκε με τις συνεχείς διαφορές μεταξύ της Δεξιάς και την αποτυχία της να οργανωθεί σε ένα αποτελεσματικό πολιτικό κόμμα, ικανό να αντικρούσει τον κομμουνισμό...».

Σε άλλη έκθεσή της, στις 3 Αυγούστου 1962, έγραψε:

«...Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην ‘‘Πράβδα’’, η οποία μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο της Μόσχας και αναδημοσιεύθηκε στην ‘‘Χαραυγή’’ στις 31 Ιουλίου, ο Παπαϊωάννου επανέλαβε ότι ο στόχος του ΑΚΕΛ είναι να οδηγήσει την Κύπρο στον κομμουνισμό μέσα από τον σοσιαλισμό. Χαρακτήρισε τον κομμουνισμό ως την υψηλότερη, δικαιότερη και πλέον προοδευτική κοινοτική γραμμή και είπε ότι οι άμεσοι στόχοι του κόμματος είναι 1) η εθνικοποίηση όλων των φυσικών πλούτων, περιλαμβανομένων και των μεταλλίων, 2) η προστασία της κυπριακής οικονομίας από την εκμετάλλευση ξένου κεφαλαίου, 3) η κοινοτική αρμονία και συνεργασία μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, και 4) η διανομή σε χαμηλές τιμές της κυβερνητικής και εκκλησιαστικής γης και γης που ανήκει σε μεγάλα ιδρύματα, σε χωριάτες που δεν έχουν γη...».

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

* Την ερχόμενη Κυριακή το τελευταίο μέρος

Ένα από τα έγγραφα για κομμουνιστικές δραστηριότητες, 17.8.1962.