Η αναγκαία στροφή προς την μπάλα

Eίναι πολύ ενδιαφέρον το τηλεοπτικό τοπίο των τελευταίων εβδομάδων. Με τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια να κάνουν μία απότομη, αλλά απόλυτα κατανοητή στροφή προς τη μετάδοση αθλητικών γεγονότων. Μεγάλων αθλητικών διεθνών γεγονότων. Η Φόρμουλα 1 μετακινήθηκε στο Οmega, το οποίο μετέδωσε Ισπανικό Σούπερ Καπ και έχει τα δικαιώματα του Αγγλικού Λιγκ Καπ. Ο Άλφα (μετά το Ευρωμπάσκετ) και ο ΑΝΤ1 μετέδωσαν αγώνες Τσάμπιονς Λιγκ. Χωρίς να θέλουμε να ευλογήσουμε τα γένια μας, η μεγαλύτερη στροφή έγινε εδώ στο συγκρότημά μας, με την ανακοίνωση για τη μετάδοση του Παγκοσμίου Κυπέλλου από το «Σίγμα». Αυτό κι αν ήταν ανατροπή, αφού, αν εξαιρέσουμε το Euro 2008, το κυρίως τηλεοπτικό πακέτο του οποίου είχε το Plus, που μόλις είχε εμφανιστεί στο τηλεοπτικό πεδίο, το Παγκόσμιο Κύπελλο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου ήταν μόνο ΡΙΚ. Το οποίο, φυσιολογικά, ως κρατικό κανάλι ρίχνει βάρος σε αθλητικά γεγονότα. Αν επίσης ανατρέξουμε στα τελευταία χρόνια, θα χρειαστεί να πάμε μία σχεδόν δεκαετία πίσω για να δούμε μεγάλη διοργάνωση σε ιδιωτικό σταθμό. Ήταν το Tσάμπιονς Λιγκ στο Sigma. Kατά τα άλλα, όλο το προϊόν πήγε στις πλατφόρμες, που γέμισαν με αθλητικά κανάλια και έκαναν συνδρομητές κυρίως λόγω του αθλητικού περιεχομένου. Καλές οι ταινίες, καλή η ενημέρωση, καλά τα ντοκιμαντέρ. Χωρίς αθλητικά και ποδόσφαιρο, όμως, δεν πας πουθενά.

Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες και αναλύσεις, ούτε και μπορώ να γνωρίζω τη στρατηγική εκάστου καναλιού. Ούτε και θ’ αναφέρω τη στρατηγική του «Σίγμα» στο συγκεκριμένο θέμα. Σαφέστατα και για μας εδώ είναι μία τεράστια επανεκκίνηση, αλλά σήμερα μένουμε ώς εδώ. Θα σταθώ περισσότερο στην αναγκαία στροφή προς τα αθλητικά ζωντανά γεγονότα και στη μετάδοσή τους. Η σταδιακή και χωρίς πλέον όρια κυριαρχία του διαδικτύου και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης ζορίζει άγρια τον επί δεκαετίες κυρίαρχο των Μέσων Ενημέρωσης. Οι ειδήσεις, πλέον, το δελτίο ειδήσεων, δεν έχει την ισχύ που είχε κάποτε. Ο περισσότερος κόσμος έχει ήδη ενημερωθεί και η τηλεοπτική αποκλειστικότητα σπανίζει. Η ανάλυση είναι μία δίοδος, αλλά θα δούμε πόσο θ’ αντέξει. Η τηλεόραση βρίσκεται ενώπιον κρίσης και ψάχνει τους τρόπους αντίστασης. Οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί κατεβάζουν ιδέες, οι υπόλοιποι ακολουθούν, αλλά και πάλι τα πράγματα παραμένουν ζόρικα. Ας μην ξεχνάμε και κάτι άλλο. Η σύγχρονη τεχνολογία επιτρέπει πλέον να γυρίσεις πίσω και να δεις σε μαγνητοσκόπηση ό,τι θέλεις. Με συνδρομητικό κουτί τηλεόρασης ή και μέσω διαδικτύου. Οπότε και σειρά να χάσεις, γυρνάς πίσω και βλέπεις το επεισόδιο. Βάλτε εδώ και στην εξίσωση πλατφόρμες όπως το Netflix, και η συμβατική τηλεόραση ζορίζεται ακόμη παραπάνω.

Άρα… θεάματα.

Οπότε, τι μένει. Θεάματα με ταλέντα στο τραγούδι, θεάματα με μαγειρική, reality shows. Aλλά, πολύ περισσότερο, το ένα πράγμα που μπαγιατεύει αν δεν το δεις ζωντανό και εγγυάται νούμερα. Αυτό είναι το αθλητικό γεγονός. Όσο μάλιστα σημαντικότερο είναι, τόσο περισσότερη τηλεθέαση και έσοδα θα σου φέρει. Για την τηλεθέαση, καμία αμφιβολία. Απλώς να σκεφτείτε ότι μόνο η Eurovision και η πρώτη σεζόν του Survivor έπιασαν νούμερα τηλεθέασης που συγκρίνονταν με αυτά ποδοσφαιρικών αγώνων, ειδικά σε κανάλια ανοικτής ζώνης. Είναι απόλυτα φυσιολογικό. Η αθλητική βιομηχανία είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο. Ακόμη και το Χόλιγουντ στα ντουζένια του ερχόταν δεύτερο. Τα χρήματα, το ενδιαφέρον, η μαζικότητα του αθλητισμού και κυρίως του ποδοσφαίρου είναι ασύγκριτα. Ναι, ξοδεύονται πολλά, αλλά παντού, με μία σωστή στρατηγική, τα έσοδα είναι περισσότερα. Στις ομάδες και στους διαύλους προβολής των γεγονότων, τα ΜΜΕ. Υπάρχει και κάτι άλλο. Καλό το τάμπλετ, καλός ο υπολογιστής, καλά τα σύγχρονα κινητά. Αλλά για να δεις ποδόσφαιρο υψηλών προδιαγραφών, για ν’ απολαύσεις ΝΒΑ, Ολυμπιακούς, Ευρωμπάσκετ, θέλεις οθόνη. Μεγάλη, τηλεοπτική. Εδώ, η τηλεόραση δεν χάνει ποτέ. Οπότε, απόλυτα φυσιολογικά, στο νησί αρχίζει ν’ αναδιαμορφώνεται ένα τηλεοπτικό πεδίο, με τα σπορ, την μπάλα κυρίως να ξαναμπαίνουν στον χάρτη. Πόσο και σε πόση διάρκεια, θα φανεί. Η τάση, όμως, είναι ξεκάθαρη.

Το κυπριακό προϊόν

Οι πλατφόρμες παραμένουν κυρίαρχες σε ό,τι αφορά τις κυπριακές διοργανώσεις, το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο (εξαίρεση μία φορά τον χρόνο ο τελικός). Με την ΚΟΠ στη μέση... Εννοώ στον καταρτισμό του προγράμματος των αγώνων. Καταλαβαίνω απόλυτα πως, λόγω του μεγάλου αριθμού αγώνων (αν προσθέσουμε και την Ευρώπη), ο καταρτισμός είναι δύσκολος. Αλλά συνεχίζω να μην καταλαβαίνω τη συνήθεια δύο ντέρμπι σε δύο διαφορετικές πλατφόρμες να είναι την ίδια ώρα, ειδικά όταν οι καιρικές συνθήκες δεν αποτελούν εμπόδιο. Αντιλαμβάνομαι πως οι ώρες υψηλής τηλεθέασης είναι σχετικά αργά, αλλά και πάλι. Πόσους τηλεθεατές χάνεις, όταν ταυτόχρονα ο απέναντι έχει ένα εξίσου μεγάλο ματς; Θα έπρεπε η ταυτόχρονη μετάδοση να αποφεύγεται, τουλάχιστον να είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Για την καλύτερη προώθηση του εξαιρετικού προϊόντος και την περισσότερη άνεση των τηλεθεατών.