Η δική μας Ευρώπη
Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια ανά το παγκόσμιο, και ιδιαίτερα μετά τη ριζοσπαστικοποίηση σημαντικού ποσοστού του μουσουλμανικού κόσμου, την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, και την σε εξέλιξη αλλαγή της διεθνούς τάξης που επιχειρείται από το καθεστώς Τραμπ, η Ευρώπη έρχεται αντιμέτωπη με παγκόσμιες προκλήσεις που απαιτούν αποφασιστικές και καθοριστικές κινήσεις που πρέπει να παρθούν τώρα.
Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι η ήπειρος να οργανώσει ένα πανίσχυρο στρατό. Οι δυνατότητες υπάρχουν. Εάν όλες οι χώρες συντονίσουν τα στρατεύματα τους σε ξηρά, θάλασσα και αέρα, ανάλογα με τις δυνατότητες και τη γεωγραφία, ξεπεράσουν μικρότητες, αποκτήσουν συλλογικότητα και αποβάλουν την περιττή γραφειοκρατία, η Ευρώπη δεν θα απειλείται από κανένα. Με δύο πυρηνικές δυνάμεις (Γαλλία και ΗΒ), χώρες του Βορρά και του Νότου με ισχυρό ναυτικό (ΗΒ, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα), και ανερχόμενες στρατιωτικές δυνάμεις όπως η Πολωνία, η Ευρώπη αρκεί να το πιστέψει, να οργανωθεί, και να συντονιστεί στα πλαίσια ενός ΝΑΤΟ της Ευρώπης. Υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός πανίσχυρου και ίσως ανίκητου στρατού.
Το δεύτερο που πρέπει να γίνει είναι η διάσωση της Ευρώπης ως μίας Χριστιανικής ηπείρου με υψηλό επίπεδο πολιτισμού, ηθικής, αρχών και αξιών, όπως ακριβώς είναι η ήπειρός μας εδώ και αιώνες. Ο πολιτισμός, τα γράμματα και οι τέχνες που διαχρονικά δίνει η Ευρώπη σε ολόκληρη την ανθρωπότητα θα συνεχίσουν μόνο αν οι Ευρωπαίοι δεν αλλοιωθούν. Και ήδη τα τελευταία 20-30 χρόνια σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, ΗΒ, Γερμανία, Σκανδιναβικές, Ιταλία, Ελλάδα, Κύπρος, κ.α) η αλλοίωση στη δημογραφική σύνθεση του χριστιανικού γηγενούς πληθυσμού από κυρίως μουσουλμανική διείσδυση, είτε νόμιμη είτε παράνομη, είναι τέτοιας έκτασης, που πολλές Ευρωπαϊκές κοινωνίες χάνουν μέρος από τον χαρακτήρα τους που βασίζεται σε αυτό που αποκαλούμε Ευρωπαϊκό πολιτισμό. Έχουν γραφεί, έχουν ειπωθεί και έχουν γίνει πολλά για αυτό το θέμα. Δεν υπάρχουν δυστυχώς μέσες λύσεις. Το μουσουλμανικό στοιχείο στη μεγάλη του πλειοψηφία δεν ενσωματώνεται και στην πραγματικότητα αρνείται ή δεν μπορεί να ακολουθήσει το επίπεδο πολιτισμού της Ευρώπης, που όπως είπαμε βασίζεται στη Χριστιανική παράδοση, στις επιστήμες, στις τέχνες, στα γράμματα. Όλα αυτά που μάς κάνουν αυτό που λέμε Ευρωπαίους είναι ασύμβατα με την ιδεολογία του Ισλάμ και τον δογματισμό και φανατισμό του κορανίου. Όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες, ακολουθώντας τα παραδείγματα Ευρωπαϊκών χωρών που τα κατάφεραν πολύ καλά σε αυτό το δύσκολο θέμα, όπως η Πολωνία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Σλοβακία και οι Βαλτικές, και αποφεύγοντας κακά παραδείγματα που υποφέρουν από ταραχές, κλοπές, φόνους, διακίνηση και χρήση ναρκωτικών και άλλων παραπτωμάτων και εγκλημάτων που η ανεξέλεγκτη εισροή μεταναστών, κυρίως μουσουλμάνων, έφερε, μπορούν να επαναφέρουν τις κοινωνίες τους σε ισορροπία και αρμονία. Απελάσεις, επιχειρήσεις σκούπα, αυστηροποίηση νόμων, σιδηρά φύλαξη συνόρων, και άλλα μέτρα που εφάρμοσαν οι Ευρωπαϊκές χώρες που τα κατάφεραν πολύ καλά με το μεταναστευτικό, είναι η συνταγή. Από τη στιγμή που κάποιες χώρες πέτυχαν σε αυτό το δύσκολο θέμα, σημαίνει ότι η επίλυσή του έγκειται στην πολιτική βούληση, αποφασιστικότητα και εφαρμογή όσων πρέπει να γίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση. Οι Ευρωπαϊκές χώρες στο σύνολό τους θα πρέπει να μειώσουν το ποσοστό μη χριστιανικού πληθυσμού σε ποσοστό που να μην υπερβαίνει το 2% του γηγενούς Ευρωπαϊκού πληθυσμού. Η ομοιογένεια στη δημογραφική σύνθεση των Ευρωπαίων είναι, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι, απαραίτητη συνθήκη για να συνεχίσουμε να ζούμε με τον πολιτισμό, τις αξίες, τις αρχές και την ηθική που ξεχωρίζει την Ευρώπη από άλλα μέρη του πλανήτη.
Το τρίτο που πρέπει να γίνει, και σχετίζεται με το προηγούμενο, και αφορά άμεσα τον Ελληνισμό, είναι να εξηγηθεί από τα πιο επίσημα χείλη των Ευρωπαϊκών ηγεσιών προς την Τουρκία ότι (ι) ως μουσουλμανική χώρα δεν μπορεί να γίνει μέλος της ΕΕ, και (ιι) δεν πληρεί πολλά κριτήρια δημοκρατίας, πολιτισμού, αξιών, αρχών, ηθικής.
Εν κατακλείδι, στην Ευρώπη ας γίνουμε πιο ειλικρινείς και πιο αποφασιστικοί. Και πανίσχυρο στρατό χρειαζόμαστε για να νοιώθουμε ασφαλείς και να μην απειλούμαστε ούτε από Ανατολή ούτε από Δύση, και την ομοιογένεια των κοινωνιών μας πρέπει να διατηρήσουμε για να συνεχίσουμε να ζούμε με τις αξίες και αρχές που μας χαρακτηρίζουν εδώ και αιώνες.
*Πανεπιστήμιο Εδιμβούργου
