Ο Δήμαρχος Πάφου σε αργία
Εδώ και λίγες βδομάδες ο Δήμαρχος Πάφου Φαίδωνας Φαίδωνος βρίσκεται σε αργία κατηγορούμενος αρχικά για ξυλοδαρμό της συζύγου του, ενώ εν’ συνεχεία προέκυψαν και άλλες υποθέσεις πιθανής βίαιης συμπεριφοράς αλλά και πιθανά αδικήματα εντός του Δήμου Πάφου. Εάν ο Δήμαρχος Πάφου είναι ένας βιαστής ή/και βιαιοπραγεί κατά γυναικών, πρέπει να τιμωρηθεί όπως θα τιμωρείτο καθένας που πράττει με τον ίδιο τρόπο. Επίσης εάν ο Δήμαρχος Πάφου βρεθεί ότι έχει ρόλο σε ατασθαλίες στα οικονομικά ή σε διαδικασίες του Δήμου Πάφου επίσης πρέπει να τιμωρηθεί ανάλογα.
Το μεγάλο ερώτημα που προκύπτει είναι το γιατί τώρα; Γιατί τώρα προέκυψαν οι καταγγελίες, γιατί προχώρησαν τώρα έτσι ώστε ο πανίσχυρος μέχρι προ ολίγου Δήμαρχος Πάφου να βρίσκεται σε καθεστώς αργίας και με αρκετές κατηγορίες να τον βαραίνουν και να του αμαυρώνουν την καλή φήμη που γενικά είχε μέχρι τώρα;
Aς είμαστε ειλικρινείς, η Πάφος είχε πάνω από μισό αιώνα να βγάλει έναν Δήμαρχο που να έχει αφήσει το στίγμα του τόσο έντονα στην πόλη, κυρίως με το σαρωτικό έργο που προωθήθηκε και πραγματοποιήθηκε. Όντως η πόλη, από το 2015 που ανέλαβε ο κ. Φαίδωνος, καλλωπίσθηκε, ομόρφυνε, απέκτησε πλατείες, παλιά πόλη να σφύζει από ζωή, ψηφιοποιήθηκε, λειτούργησε σε ικανοποιητικό βαθμό βάσει κανόνων, τάξης και οργάνωσης. Ως προσωπικότητα ο Δήμαρχος συνδύαζε χαρακτηριστικά που του δίνουν δικαιωματικά θέση στους Μεγάλους του τόπου: Έξυπνος, πολύ καλά σπουδασμένος, δουλευταράς, με κότσια, ρήτορας, και ‘χωριάτης’ - με την καλή έννοια- αφού προερχόμενος ο ίδιος από αγροτική οικογένεια ήξερε να χειρίζεται με μαεστρία και τους αστούς και τους χωριάτες.
Για τον χαρακτήρα του βέβαια ακούγονταν και ακούγονται πολλά: αυταρχικός, κακόγλωσσος, σκληρός με τους υφισταμένους του, άτεγκτος με τον νόμο και την τάξη. Όμως αλήθεια, ποιος Μεγάλος ιστορικά από όποιο πόστο κι αν προσέφερε σε έναν τόπο δεν κατηγορήθηκε για σκληρότητα ή αυταρχική συμπεριφορά; Τα παραδείγματα ανά το Πανελλήνιο πολλά: Κολοκοτρώνης, Καποδίστριας, Βενιζέλος...
Επανερχόμενος στο ερώτημα γιατί τώρα και όχι πριν 5 ή 10 χρόνια όταν κάποιες από τις κατηγορίες που του προσάπτουν λάμβαναν χώρα, η άποψή μου είναι η εξής: Ο Φαίδωνας έχει σπάνιες ικανότητες, τέτοιες που μπορούν να τον οδηγήσουν μέχρι και το ανώτερο αξίωμα της Δημοκρατίας. Κέρδισε τρεις (αν δεν κάνω λάθος) εκλογικές αναμετρήσεις για τον Δήμο Πάφου, ουσιαστικά μόνος του κόντρα σε συνασπισμούς παραδοσιακών κομμάτων και κόντρα στο μισό ή και παραπάνω του κόμματός του, αλλά και της επίσημης γραμμής του. Λεγόταν ότι ‘πάει’ για πρόεδρος της Δημοκρατίας. Δύο χρόνια πριν από τις επόμενες προεδρικές εκλογές στην Κύπρο, όπου να’ ναι οι υποψηφιότητες θα ανακοινώνονταν. Χωρίς να έχω στοιχεία, έχω την εντύπωση ότι ο Φαίδωνας, όπως και στον Δήμο Πάφου, έτσι και Παγκύπρια έχει ‘ρεύμα υπέρ του’. Ίσως να προηγείται και στις σχετικές δημοσκοπήσεις. Αυτό ακριβώς, κατά την άποψή μου, είναι το κεντρικό σημείο για ανάγκη ‘να βγει ο Φαίδωνας από τη μέση’. Δεν θα μπορούσαν μεμονωμένες περιπτώσεις συμπολιτών μας που υπέφεραν και υποφέρουν από την άτεγκτη στάση και συμπεριφορά τού εν αργία Δημάρχου -και δεν είναι λίγες- να οδηγούσαν στην ανατροπή του σκηνικού, και ο πανίσχυρος Δήμαρχος να βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με τη δικαιοσύνη. Κάποιοι σε κεντρικό επίπεδο πρέπει να σταμάτησαν να τον στηρίζουν. Οι εχθροί του πολλοί. Έτσι γίνεται με τις μεγάλες προσωπικότητες. Έτσι είναι τελικά η πολιτική. Οι πρώτοι που θέλαν το ΄φάγωμα’ του Φαίδωνα, πιστεύω ότι είναι τα κέντρα εξουσίας, και οι μηχανισμοί που θα προωθήσουν τον επόμενο πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και στο ίδιό του το κόμμα, πιθανότατα κάποιοι έπαψαν να τον στηρίζουν ή να τον ανέχονται. Και βεβαίως στην υπόλοιπη κοινωνία, είναι πολλοί που ήθελαν να τον ‘φάνε’, με πρώτους αυτούς τους οποίους ‘κτύπησε’ κατά τη διάρκεια της θητείας του: Ναρκέμπορες και διακινητές παράνομων μεταναστών σίγουρα στην πρώτη γραμμή.
Εν τέλει, ο εν αργία Δήμαρχος Πάφου βιώνει αυτό που νομοτελειακά θα βίωνε όποιος ασχολείται με την πολιτική και έχει τρανταχτές επιτυχίες, απότοκο της ισχυρής προσωπικότητας και συνδυασμού χαρακτηριστικών που κάνουν κάποιο να ξεχωρίσει από όλους τους άλλους. Ο Φαίδωνας ήταν ένας από αυτούς. Αλάνθαστος δεν ήταν! Έκανε πέντε πράγματα, και γρήγορα, τα τέσσερα σωστά το ένα λάθος. Πάραξε όμως έργο που κανένας άλλος Δήμαρχος δεν μπόρεσε τα τελευταία τουλάχιστον 50-60 χρόνια. Με τον τρόπο που το πάραξε. Αυταρχικά και σκληρά σε ορισμένες περιπτώσεις. Το θέμα είναι τι γίνεται από δω και πέρα; Στην αρκετά πιθανή μετά-Φαίδωνα εποχή. Θα αρχίσουμε πάλι τα ίδια σε αυτή την πόλη και σε αυτό τον τόπο; Ήδη ίσως τρεις βδομάδες από την έναρξη τής εν αργία τιμωρίας του Φαίδωνα, αρχίζουν να φαίνονται σημάδια χαλάρωσης και επιστροφής στα παλιά. Μουσικές μαγαζιών στη διαπασών, τραπεζάκια που επεκτείνονται στα 3-4 μέτρα μακριά από τον νόμιμο χώρο ενός μαγαζιού, και ίσως μια πιο χαλαρή διάθεση…
Το σίγουρο είναι ότι αυτοί που κινήθηκαν κατά τού εν αργία Δημάρχου, δεν νομίζω να ενδιαφέρονται ούτε αν αυτός έστειλε τη γυναίκα του στο νοσοκομείο λόγω άγριου ξυλοδαρμού, ούτε αν αυτός αποπειράθηκε να βιάσει κάποια άλλη γυναίκα. Τα κίνητρα είναι μάλλον πολιτικά, και έτσι νομίζω πρέπει να τα κρίνουμε και εμείς οι πολίτες. Όπως είπαμε στην αρχή, αν ο Φαίδωνας είναι ένοχος για τα αδικήματα που του καταμαρτυρούν, πρέπει να τιμωρηθεί ανάλογα. Και εμείς οι πολίτες να ψάξουμε να βρούμε άλλον Φαίδωνα, το ίδιο αποτελεσματικό σε παραγωγή έργου, αλλά λιγότερο αυταρχικό, και πιο ήπιο σε μεθόδους και συμπεριφορά. Πράγμα, μάλλον δύσκολο. Υπάρχει και η επιλογή να γυρίσουμε στα παλιά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Εκτός κι αν όλα αυτά που του προσάπτουν δεν ευσταθούν, και ο Φαίδωνας επιστρέψει…, δριμύτερος. Ο χρόνος θα δείξει.
*Πανεπιστήμιο Εδιμβούργου
