Βουλευτικές Κύπρου και... «το Κυπριακό δεν πουλάει»!

ΟΓΔΟΝΤΑ πέντε μέρες από σήμερα μέχρι και την Κυριακή 24η Μαΐου 2026, ημέρα που είναι προγραμματισμένη η διεξαγωγή των δέκατων τρίτων βουλευτικών εκλογών στην 66χρονη ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας και για τα αποτελέσματα των οποίων οι μέχρι τώρα προβλέψεις διατείνονται πως θα προκύψει αφενός μία περαιτέρω συρρίκνωση των παλαιότερων κομμάτων και αφετέρου η είσοδος στο Κοινοβούλιο περισσοτέρων εκ των νεοεμφανιζομένων κομματικών σχηματισμών, ενώ ταυτόχρονα πιθανολογείται και η αύξηση της Αποχής, παράλληλα με την πληθυνόμενη αδιαφορία των πολιτών.

Πρόκειται για τις ενδέκατες στη σειρά, βουλευτικές εκλογές, με σκλαβωμένες από την Τουρκία κατακτητή την Κερύνεια μας, την Αμμόχωστο, την Καρπασία, την Μόρφου και βιαίως εκτοπισμένους από το 1974, πενήντα δύο χρόνια στην προσφυγιά των ελεύθερων περιοχών του νησιού, τους από αιώνων γηγενείς ελληνικούς πληθυσμούς.

- Αλλ’ όμως η Απελευθέρωση - Επιστροφή, ως αυτονόητος έκτοτε καθολικός εθνικός στόχος, ως καθήκον των πολιτευόντων και ως αίτημα του λαού, δεν συγκαταλέγεται πλέον στα πρώτα θέματα ούτε κι αυτού του προεκλογικού ανταγωνισμού μεταξύ των διεκδικούντων τις πενήντα έξι βουλευτικές έδρες της πενταετίας 2026-2031.

- Χρήσιμη είναι ίσως η εξής «χαριτωμένη» υπενθύμιση: Πριν από χρόνια, τότε που οι εφημερίδες ήσαν τα κυρίαρχα μέσα συλλογικής ενημέρωσης και διαμόρφωσης της Κοινής Γνώμης, προτού ανθίσει το πλήθος των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών και με ανύπαρκτο, ακόμη και στην φαντασία, το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στα ανά χείρας κινητά τηλέφωνα, υπήρχαν μεμψιμοιρίες ότι για τον αθηναϊκό Τύπο... «το Κυπριακό δεν πουλάει». Τώρα διαπιστώνεται ότι ούτε εν Κύπρω, ακόμη και για τις βουλευτικές εκλογές, «πουλάει»!!!

- Μία από τις ερμηνείες του φαινομένου αποφαίνεται πως τούτο είναι φυσιολογική συνέπεια του γεγονότος ότι: Στο αδιέξοδο όπου έχει χρονίως πλέον εγκλωβιστεί, χωρίς ορατές προοπτικές διεξόδου, η απελευθερωτική υπόθεση της Κύπρου και η απουσία - άγνοια οποιασδήποτε πειστικής πολιτικής πρότασης απεγκλωβισμού της, επόμενο είναι ότι το ενδιαφέρον εκείνων που διεκδικούν συμμετοχή στην εξουσία και εκείνων που ενδιαφέρονται ποιους θα ψηφίσουν για τις εξουσίες, στρέφεται περισσότερο σε άλλα πλείστα θέματα, εσωτερικής πολιτικής διαχείρισης της καθημερινότητας. Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι ελάχιστη σημασία αποδίδεται στο ποιες είναι οι προτάσεις, οιουδήποτε διεκδικούντος εκλογή, στο εθνικό θέμα. Στις δημόσιες προεκλογικές αντιμαχίες, το Κυπριακό... ψυχομαχεί στα παρεμπιπτόντως.

ΣΤΗΝ διαμόρφωση των αλλαγών του εκλογικού χάρτη και των επιλογών του εκλογικού σώματος των τελευταίων ετών, είχε σημειωθεί προ τριετίας η πρώτη ανατροπή από τα «πατροπαράδοτα» του πολικο-κομματικού σκηνικού. Το εκλογικό σώμα, για πρώτη φορά στην ιστορία, ανέδειξε νικητή των προεδρικών εκλογών υποψήφιο που δεν υποστηριζόταν ούτε από τον ΔηΣυ, ούτε από το ΑΚΕΛ. Και ο οποίος επικράτησε έχοντας εναντίον του αμφότερα τα δύο παραδοσιακά ισχυρότερα κόμματα της Κύπρου. Ήταν το πρώτο... πρωτοφανές!

- Υπενθύμιση: Μετά τον θάνατο το 1977 του Μακαρίου, τις προεδρικές εκλογές κέρδισε το 1983 ο Σπύρος Κυπριανού με την υποστήριξη του ΑΚΕΛ. Το 1988 πάλι με το ΑΚΕΛ ο Γιώργος Βασιλείου. Το 1993 και το 1988 ο Γλαύκος Κληρίδης με τον ΔηΣυ. Το 2003 ο Τάσσος Παπαδόπουλος με το ΑΚΕΛ. Το 2008 ο Δημήτρης Χριστόφιας με το ΑΚΕΛ. Το 2013 και το 2018 ο Νίκος Αναστασιάδης με τον ΔηΣυ. Και το 2023 ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχοντας εναντίον του και τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, ΔηΣυ και ΑΚΕΛ.

Το δεύτερο πρωτοφανές σε εκλογές εμφανίστηκε το επόμενο έτος. Στις εν Κύπρω Ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου 2024. Πρώτος σε σταυρούς προτίμησης ψήφους, είκοσι περίπου χιλιάδες περισσότερες από τον δεύτερο που ανήκε σε κόμμα (τον ΔηΣυ) και υπερδιπλάσιους από τον τρίτο που ανήκε στο ΑΚΕΛ, αναδείχθηκε ένας 24ετής ανεξάρτητος και δεδηλωμένα άσχετος με την πολιτική υποψήφιος «από το πουθενά», ονόματι Φειδίας, που... είχε διαπρέψει στις προσωπικές του αναρτήσεις - επιδείξεις στο διαδίκτυο!

- Ερμηνείες για τα... συμβεβηκότα διατυπώθηκαν ουκ ολίγες. Με κοινό παρονομαστή έναν: Την παρακμή των κομμάτων στις αντιλήψεις όλο και μεγαλύτερων αριθμών των ψηφοφόρων. Την καθίζηση έως ανυπαρξία, πειστικής πρότασης πολιτικής των κομμάτων προς τους πολίτες, για τα προβλήματα που διαχειρίζονται οι εν εξουσία εκλελεγμένοι, για τον ρόλο - την αναποτελεσματικότητα - εκείνων που εκλέγονται στο Κοινοβούλιο, την βαθμολόγηση της συμβολής τους στις προοπτικές επίλυσης των σημαντικότερων προβλημάτων του τόπου. Και, ιδού ξανά πρώτιστο, το Κυπριακό, που... «δεν πουλάει»! Ούτε μεταξύ των κομμάτων, ούτε πλέον και στις προτεραιότητες τών, προσκαλούμενων να επιλέξουν (αν κάνουν την Κυριακή των εκλογών τον... κόπο) ποιους θα εκλέξουν, ψηφοφόρων...

ΕΙΚΟΝΕΣ «της εκάστοτε στιγμής» των τάσεων και προτιμήσεων του εκλογικού σώματος επιχειρούν οι διενεργούμενες, εν όψει εκλογών, δημοσκοπήσεις. Με ολοένα και λιγότερους ν’ απαντούν προτιθέμενους ψηφοφόρους. Δείχνουν (αν ορθώς αποτυπώθηκε) πως γενικότερα η πτώση της δημοφιλίας τών μεταξύ τους ανταγωνιζομένων κομμάτων είναι μεγαλύτερη από την πτώση των κυβερνώντων.

- Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι, επί του παρόντος, οι ψηφοφόροι (και άρα ο λαός) δεν έχουν κρίνει ακόμη ότι υπάρχει κάποια άλλη αξιόπιστη και ικανή πολιτική πρόταση διακυβέρνησης για τις επέκεινα των βουλευτικών εκλογών, Προεδρικές του 2028, για τις οποίες κατ’ ουσίαν προπαρασκευάζονται οι εποφθαλμιούντες.

- Με ποιον συσχετισμό - ισοζύγιο και ανισοζύγιο - παλαιών και νέων κομματικών δυνάμεων θα διαμορφωθεί το σκηνικό, θα αποφανθούν το βράδυ της Κυριακής, 24ης Μαΐου, οι κάλπες των βουλευτικών εκλογών. Ώστε να εκκολαφθούν στη συνέχεια οι όποιες επιλεγούν συμμαχίες (εάν θα ισχύσουν ώς τότε τα «πατροπαράδοτα») για τη διεκδίκηση των επόμενων προεδρικών εκλογών.

ΜΕ ΠΟΙΟΝ άραγε σχεδιασμό, άξιας για να πείσει τους ψηφοφόρους πολιτικής, όχι μόνο πλέον για τα καθημερινά θέματα διακυβέρνησης, αλλά πρωτίστως και κυριότερα για τον «δεν πουλάει» στόχο της παραγκωνισμένης αλλ’ αλησμόνητης Απελευθέρωσης - Επιστροφής;

- Με ποιον στρατηγικό σχεδιασμό μπορεί ν’ απεγκλωβιστεί το Κυπριακό από το ανυπέρβλητο ώς τώρα αδιέξοδο, όπου το καθήλωσαν από το 1974 οι ψευδαισθήσεις των Ηττημένων Μυαλών μας, με τις πολυχρόνιες υποχωρήσεις στις διζωνικές απαιτήσεις των Τούρκων κατακτητών;

- Ποιες πολιτικές, κομματικές δυνάμεις είναι ικανές να αναγνώσουν, με στρατηγικής επάρκειας νοοτροπία, τις ραγδαίως ρέουσες στην γεωγραφική μας περιοχή διεθνείς ανακατατάξεις, ώστε, με δεξιοτεχνία, ν’ αξιοποιήσουν τις όποιες προσφερόμενες ευκαιρίες για τη διάνοιξη της προοπτικής απελευθέρωσης των σκλαβωμένων από την Τουρκία εδαφών της Κύπρου;

ΑΠΟ το ολέθριο 1974 μέχρι σήμερα, ουδείς ηγέτης της Κύπρου και ουδεμία κυβέρνηση τής μη εκλιπούσας εισέτι Κυπριακής Δημοκρατίας έφθασε στο κατάντημα να υπογράψει την τελική παράδοση στις απαιτήσεις των Τούρκων κατακτητών. Με την συντριπτική μάλιστα ψήφο του λαού, στο Δημοψήφισμα του 2004, διασώθηκε στα χέρια τού Ελληνισμού η Κυπριακή Δημοκρατία. Απομένει ένα πρώτιστο καθήκον: Απελευθέρωση - Επιστροφή. Αλλ’ αυτό, προφανώς, δεν πολυενδιαφέρει τους διεκδικούντες τις βουλευτικές έδρες της 24ης Μαΐου 2026. Και το χειρότερο: Ούτε ακόμη και τους ψηφοφόρους!