Νοοτροπία ωχαδερφισμού ή αλλιώς οθωμανικός χαβάς

Δεν είναι μόνο η έλλειψη διορατικότητας για να προλάβεις ένα κακό που το βλέπεις να έρχεται. Είναι το καθήκον και η ευθύνη που σου ανέθεσε ο λαός να τον προστατεύεις μακριά από συνθήματα και ψηφοθηρικές παραστάσεις.

Ηγέτες δεν είναι αυτοί που αυτοδιαφημίζονται, αλλά αυτοί που παίρνουν τολμηρές αποφάσεις, πολλές φορές και οδυνηρές.

Δυστυχώς, δυστυχέστατα στην Κύπρο αλλά και σε χώρες των Βαλκανίων, επικρατεί η νοοτροπία του ωχαδερφισμού - κατάλοιπο της οθωμανικής διοίκησης. Μια στάση ζωής και συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από έντονη αδιαφορία, ραθυμία, έλλειψη υπευθυνότητας και τη λογική τού «δεν βαριέσαι». Είναι η παραίτηση από την προσπάθεια ή την αποφυγή ανάληψης ευθύνης. Ατομικής και συλλογικής.

Ο ωχαδερφισμός λειτουργεί ως τροχοπέδη για την ανάπτυξη και την αποτελεσματικότητα, οδηγώντας σε φαινόμενα ανομίας και κακοδιοίκησης. Η νοοτροπία αυτή είναι μία από τις αιτίες κοινωνικών και οικονομικών κρίσεων, καθώς εμποδίζει τη συλλογική προσπάθεια. Στον τόπο μας διαχέεται παντού αυτή η νοοτροπία.

Τώρα που η Κυβέρνηση σήμανε συναγερμό για τον αφθώδη πυρετό και στις ελεύθερες περιοχές όλοι τρέχουν να προλάβουν το τσουνάμι του ιού. Δυστυχώς, η ζημιά έγινε και τις συνέπειες δεν θα τις πληρώσει ούτε ο λαλίστατος Πρόεδρος, μήτε και τα κόμματα, που τώρα τρέχουν στους πληγέντες κτηνοτρόφους προς άγραν ψήφων.

Όφειλαν να κλείσουν τα οδοφράγματα

Όταν η έξαρση του ιού κτυπούσε κόκκινο στα κατεχόμενα, ο Πρόεδρος όφειλε να δώσει εντολή να κλείσουν όλα τα οδοφράγματα και ας φώναζαν και οι Μεμέτηδες και οι Γιαννήδες. Όφειλαν να προειδοποιήσουν τους κτηνοτρόφους να μην έχουν δοσοληψίες με Τούρκους ζωολαθρέμπορους και να υπήρχε ο μέγιστος δυνατός έλεγχος στη γραμμή αντιπαράταξης. Είναι βέβαια αδύνατο να ελέγχεται μια έκταση 180 χιλιομέτρων, αλλά όφειλαν να ενημερώνουν καθημερινά όλους τους εμπλεκομένους με την κτηνοτροφία ποιες συνέπειες θα είχε η οικονομία και οι ίδιοι, εάν ο ιός εισέβαλλε στις ελεύθερες περιοχές.

Αντ’ αυτού παρακολουθούσαν με ραθυμία την έξαρση του ιού στα κατεχόμενα και το έπαιζαν μάλιστα και σωτήρες εξασφαλίζοντας εμβόλια από την Ε.Ε., για να δοθούν σε Τ/κ κτηνοτρόφους. Τώρα τους ζητούμε να μας δώσουν κάποιες ποσότητες, αλλά δεν μας δίνουν ούτε τα μισά οι Τ/κ «αδελφοί».

Το κλείσιμο των οδοφραγμάτων ήταν μία επιβαλλόμενη ενέργεια, που έπρεπε να γίνει. Και να μη φοβηθούν οι κρατούντες, τις διαμαρτυρίες αυτών που χρηματοδοτούν καθημερινά το κατοχικό καθεστώς. Άλλωστε δεν θα ήμασταν και οι πρώτοι στην απαγόρευση επικίνδυνων διελεύσεων.

Όταν υπήρχαν επιδημίες σε ζώα, όπως η τρομώδης νόσος, χώρες της Ευρώπης έκλειναν τα σύνορά τους για να μην πληγεί η κτηνοτροφία τους από τις γειτνιάζουσες πληγείσες χώρες. Βέβαια εμείς δεν έχουμε σύνορα, αλλά γραμμή αντιπαράταξης και οφείλαμε να πάρουμε δρακόντεια μέτρα.

Αλλά όχι. Κολλημένοι στη ραγιαδίστικη νοοτροπία και στον οθωμανικό χαβά, πλέαμε σε πελάγη αδιαφορίας και ασυγχώρητης οκνηρίας.

Τώρα σφάζονται ή θα σφαχτούν εκατοντάδες αγελάδες, χιλιάδες αιγοπρόβατα και χοίροι, ενώ οι εξαγωγές θα πληγούν ανεπανόρθωτα. Και όχι μόνο. Δεν τολμούν να ομολογήσουν στον λαό πως θα υπάρξει έλλειψη γαλακτοκομικών προϊόντων και κρέατος, καθώς και ραγδαίες αυξήσεις στις τιμές τους.

Οι κερδοσκόποι ήδη ετοιμάζονται και δεν ανησυχούν. Η ραθυμία των κρατούντων τούς βοηθά να «ασελγήσουν» πάνω στους κακόμοιρους φορολογούμενους. Αλλά φταίνε και οι πολίτες. Που δεν διαμαρτύρονται και δεν εξεγείρονται.

Σαν τις μύγες στο μέλι

Ο Πρόεδρος από την πρώτη στιγμή δήλωσε πως θα στηριχθούν όλοι όσοι θα επηρεαστούν, αντί ν’ απολογηθεί γιατί αφέθηκε η νόσος να πλήξει και τις ελεύθερες περιοχές. Είδαμε και τους ηγέτες των κομμάτων ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ να τρέχουν να συναντηθούν με τους κτηνοτρόφους και να δηλώνουν απόλυτη στήριξη.

Η πρόεδρος του ΔΗΣΥ, περιστοιχισμένη από κτηνοτρόφους στη Λάρνακα, να μιλά στο κινητό της τηλέφωνο, λες και θα αποσπάσει από αυτό το ρημαδοτηλέφωνο λύσεις για το πρόβλημα. Ο Στέφανος Στεφάνου να δηλώνει στους κτηνοτρόφους Αραδίππου: «Είμαστε εδώ για να σας στηρίξουμε… και θα ξανάρθουμε»(!)

Είναι βλέπετε και η προεκλογική εκστρατεία και δεν πρέπει να πάει χαμένη καμιά ψήφος.

Αλλά και αυτοί σιωπούσαν όταν έπρεπε να φωνάζουν να κλείσουν τα οδοφράγματα. Πού να τολμήσουν, άλλωστε, να ζητήσουν κάτι τέτοιο; Αυτοί θέλουν άνοιγμα και άλλων οδοφραγμάτων, όπως και ο Πρόεδρος, λες και θα εξορκίσουν το κακό της 51χρονης κατοχής και της εμμονής της Τουρκίας να κατέχει παράνομα τα κυπριακά εδάφη.

Τώρα βουλευτές του ΑΚΕΛ ζητούν την παραίτηση της Υπουργού Γεωργίας, η οποία έχει μεν μερίδιο ευθύνης, αλλά όχι την εξουσία να λαμβάνει από μόνη της σημαντικές αποφάσεις. Αυτή είναι διορισμένη και αναλώσιμη. Ο Πρόεδρος είναι ο εκλεγμένος από τον λαό και αυτός πρέπει να λογοδοτεί για τις άστοχες ενέργειές του. Ο Πρόεδρος, δυστυχώς, μέρα με τη μέρα, μήνα με τον μήνα, αποδεικνύεται ανεπαρκής και άτολμος να λαμβάνει αποφάσεις που έχουν μεν κόστος αλλά τουλάχιστον θα ήταν πιο αποτελεσματικές για όλα όσα συμβαίνουν σήμερα με την κτηνοτροφία μας.

Τα συμπτώματα του ραγιαδισμού

Ο ραγιαδισμός επικρατεί σαν γάγγραινα σε όλους τους τομείς. Από το Κυπριακό, την Παιδεία, την Οικονομία και την Υγεία.

Η Παιδεία μας πάει από το κακό στο χειρότερο, με την παραπαιδεία να οργιάζει, ενώ η δημόσια Υγεία βρίσκεται στον προθάλαμο της Εντατικής.

Ούτε η Κυβέρνηση, ούτε και τα κόμματα θέλουν να λύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα δημόσια νοσηλευτήρια, τα οποία λειτουργούν χάρη στην αφοσίωση των γιατρών και των νοσηλευτών.

Η έλλειψη ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουν η Κυβέρνηση και τα κόμματα. Αλλά όπως φαίνεται δεν θέλουν, παρότι υπάρχουν εύκολες λύσεις. Φτάνει ν’ ακούσουν με προσοχή τις απόψεις των γιατρών του κρατικού τομέα.

Δεν νοείται ένας γιατρός και μία νοσοκόμα να είναι αναγκασμένοι να βλέπουν 50 ασθενείς από τις 8.30 π.μ. μέχρι τις 2.30 μ.μ. Είναι εξοντωτικό και για τους γιατρούς και για τους ασθενείς που περιμένουν. Δεν είναι λίγες οι φορές που ασθενείς, κυρίως ηλικιωμένοι, καταρρέουν από την κόπωση της πολύωρης αναμονής έξω από τα ιατρεία της εξέτασης.

Είναι καιρός να ξεριζωθεί αυτή η νοοτροπία του ραγιαδισμού και του «άστε να περάσουμε». Οι πολίτες να ξεσηκωθούν και να ζητήσουν από τους έχοντες εξουσία, Κυβέρνηση και Βουλή να πάρουν μέτρα για την προστασία τους. Ν’ αφήσουν τον καναπέ, το ραχάτι και τον οθωμανικό χαβά και να φωνάξουν πως δεν πάει άλλο. Γιατί όταν αφήνονται να εξελιχθούν τα προβλήματα σε τέτοιο βαθμό, χειρότερες μέρες μάς περιμένουν.