Τα «τρία κακά» της Υπουργού Γεωργίας

Τρίτωσε το κακό για την Υπουργό Γεωργίας, Μαρία Παναγιώτου. Μετά τη μεγαλύτερη πυρκαγιά στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκείνην της Μαλιάς, που έλαχε στη βάρδια της, μετά τη χειρότερη κατάσταση λειψυδρίας της τελευταίας, τουλάχιστον, δεκαετίας (μη σας πω και από την εποχή της Αγίας Ελένης), ήρθε καπάκι και η εφιαλτικότερη κρίση αφθώδους πυρετού, μετά από εκείνην του 2007.

Κάποιοι ζήτησαν ήδη την παραίτηση της κ. Παναγιώτου, με την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για τη διαχείριση της κρίσης του αφθώδους πυρετού.

Ας πάρουμε τα πράματα από την αρχή. Η κ. Παναγιώτου βρέθηκε στη θέση της Υπουργού Γεωργίας από σπόντα.

Με σπουδές άσχετες με τη Γεωργία (Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Κύπρου), διετέλεσε για αρκετά χρόνια εκπρόσωπος Τύπου της ΕΔΕΚ. Τον Μάρτιο του 2023 διορίστηκε από τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, Επίτροπος Περιβάλλοντος. Το βασικό κριτήριο του διορισμού της ήταν ότι προερχόταν από κόμμα που υποστήριξε τον κ. Χριστοδουλίδη και πληρούσε επίσης την επιθυμία του νέου Προέδρου να έχει όσο το δυνατόν περισσότερες γυναίκες στο κυβερνητικό σχήμα.

Τον Ιανουάριο του 2024, δέκα μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης προχώρησε σε κυβερνητικό ανασχηματισμό, στο πλαίσιο του οποίου αντικατέστησε και τον Υπουργό Γεωργίας, Πέτρο Ξενοφώντος, του οποίου, προφανώς, η απόδοση δεν κρίθηκε ικανοποιητική (σημειώνεται ότι τον έκαναν Υπουργό Γεωργίας από Διευθυντή του Κυβερνητικού Τυπογραφείου, με κομματικές, όπως λέγεται, παρεμβάσεις). Στη θέση του κ. Ξενοφώντος διορίστηκε η κ. Παναγιώτου, αφού ο Πρόεδρος θεώρησε ότι αυτό τον βόλευε σε τρία κριτήρια: Η νέα Υπουργός κατείχε ήδη το Επιτροπάτο του Περιβάλλοντος, ικανοποιείτο η συγκυβερνώσα ΕΔΕΚ και επληρούτο το κριτήριο της συμμετοχής γυναικών στην Κυβέρνηση.

Η ευπροσήγορη κ. Παναγιώτου εργάστηκε όντως φιλότιμα για ν’ ανταποκριθεί στο δύσκολο έργο που της είχε ανατεθεί, σε ένα υπουργείο με πολλές ιδιαιτερότητες, αλλά και τεράστιες ευθύνες.

Εκ του αποτελέσματος, αν λάβουμε υπ’ όψιν τα «τρία κακά» που αναφέραμε στην αρχή του κειμένου (πυρκαγιά Μαλιάς, λειψυδρία και αφθώδης), η θητεία της κ. Παναγιώτου δεν είμαι σίγουρος αν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένη.

Συμπερασματικά σημειώνουμε το αυτονόητο. Ότι οι διορισμοί σε μια Κυβέρνηση (και δεν αναφερόμαστε μόνο στη σημερινή), όταν δεν γίνονται με αυστηρώς αξιοκρατικά κριτήρια και δεν επιλέγονται οι πραγματικά άριστοι, αλλά οι σχετικές προεδρικές αποφάσεις εμπλέκονται σε κομματικούς και άλλους μικροϋπολογισμούς, «σάστα τζι εγείρασιν», που λέει και ο λαός. Αν «σάζουνται», φυσικά…

ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ