«Oυδέν κακόν αμιγές καλού»

Η αρχαία ελληνική φράση «Ουδέν κακόν αμιγές καλού» σημαίνει ότι δεν υπάρχει καμία κακή κατάσταση ή ατυχία, που να μην εμπεριέχει έστω και λίγο καλό ή να μην επιφέρει κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Υποδηλώνοντας, προφανέστατα, ότι σε κάθε αρνητικό γεγονός κρύβεται μια ευκαιρία ή ένα σημαντικό μάθημα. Διδάσκοντάς μας ν’ αναζητούμε το θετικό σε δύσκολες στιγμές, τονίζοντας ότι η ατυχία συχνά φέρνει μαζί της μια νέα προοπτική.

Ανασύρω από τη μνήμη μας τη φράση αυτή για να δούμε αν πράγματι Κύπρος και Ελλάδα μπορούν να προσδοκούν ότι μπορεί να προκύψει κάτι θετικό μέσα από τον Αρμαγεδδώνα του πολέμου στον αραβικό κόσμο και στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής. Αν ποτέ, φυσικά, μια τόσο σφοδρή πολεμική σύγκρουση, που έτσι όπως εξελίσσεται απειλεί συθέμελα την παγκόσμια ασφάλεια και ειρήνη, μπορεί να επιφέρει ένα θετικό αποτέλεσμα.

Το πρώτο που θέλω να σχολιάσω είναι πως μέσα από τη δίνη του πολέμου αναδύθηκε το αδιαίρετο του απανταχού της γης Ελληνισμού. Η ύπαρξη των αμερικανικών Βάσεων στην Ελλάδα, και κυρίως των Αγγλικών Βάσεων στην Κύπρο, μας βάζει στο στόχαστρο των τυφλών κτυπημάτων από τους φανατικούς ισλαμιστές που λειτουργούν ανεξέλεγκτα και κτυπούν αδιακρίτως παντού. Αυτή είναι μια σοβαρή παράμετρος του πολέμου που Ελλάδα και Κύπρος δείχνουν να κατανοούν πλήρως, γι’ αυτό και από κοινού εργάζονται για ν’ αποτρέψουν οποιαδήποτε δυσάρεστη εξέλιξη.

Η Ελλάδα έστειλε ισχυρές αεροναυτικές δυνάμεις στην Κύπρο, όχι για να προστατέψει τις Αγγλικές Βάσεις, όπως ισχυρίζονται πολλοί ιδεολογικά αγκυλωμένοι και παραπληροφορημένοι, αλλά για να προασπίσει έναν τόπο με τον οποίο την συνδέουν διαχρονικοί δεσμοί αίματος. Τα τέσσερα F-16 Viper και οι δύο υπερσύγχρονες φρεγάτες «Κίμων» και «Ψαρά» βρίσκονται στο νησί για να το προστατέψουν από κάθε ξένη εχθρική στρατιωτική επίθεση. Και στέλνουν μήνυμα αποτροπής και ισχύος προς πάσα κατεύθυνση, σε μια ενέργεια ουσίας και υψηλού συμβολισμού. Τελεία!

Διαμαρτύρεται η Τουρκία, λένε πολλοί. Ωρύεται ο Ερντογάν. Αλήθεια, μιλάμε σοβαρά; Μέχρι πότε άραγε θα προσαρμοζόμαστε στις οδηγίες και στην πολιτική που χαράσσεται από τον κάθε κύριο Ερντογάν! Αφήστε τον να ουρλιάζει, λοιπόν! Μη σας ανησυχεί. Αυτό κάνει πάντα όταν αρχίζει ν’ αντιλαμβάνεται πως τα πράγματα δεν του πάνε και τόσο καλά. Και μην κάνετε το λάθος να συγκρίνετε την παρουσία ελληνικών F16 και φρεγατών στην Κύπρο με την αντίστοιχη παρουσία τουρκικών. Στα παρανόμως κατεχόμενα εδάφη μας είναι εγκατεστημένοι μονίμως 40.000 πάνοπλοι Τούρκοι στρατιώτες, εξοπλισμένοι με κάθε είδους στρατιωτικό υλικό. Και ο εναέριος χώρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, εδώ και 52 σχεδόν χρόνια, όσα δηλαδή είναι και τα χρόνια της τουρκικής κατοχής, παραβιάζεται καθημερινά… Υπάρχει ένα χαρακτηριστικό δείγμα αυτών των παραβιάσεων, που είναι απολύτως ενδεικτικό: Οι αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις της Τουρκίας έχουν διαπράξει συνολικά 713 αεροπορικές και 30 ναυτικές παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά την περίοδο μεταξύ Σεπτεμβρίου 2022 και Φεβρουαρίου 2023!

Συμπέρασμα: Για τους Έλληνες της Κύπρου, η στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στο νησί, έστω και κάτω από αυτές τις τραγικές συνθήκες, αποτελεί μια πράξη μητρικής στήριξης αλλά και υπέρτατης υπερηφάνειας και έμπρακτης απόδειξης ότι «η Κύπρος δεν κείται μακράν».

Επιμύθιο: Ανήκω σε αυτούς που έχουν ασκήσει έντονη κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη, για πολλά που έκανε και κάνει, με τα οποία δεν συμφωνώ… Αυτήν τη φορά όμως τού οφείλω ένα μεγάλο εύγε και πολλά - πολλά ευχαριστώ: Διότι είναι ο δεύτερος Έλληνας Πρωθυπουργός (ο πρώτος ήταν ο Γέρος της Δημοκρατίας το 1964), που αποκάλεσε δημόσια, ενώπιον του Γάλλου Προέδρου και του Νίκου Χριστοδουλίδη, τους Έλληνες της Κύπρου «αδέρφια μας»! «Θα ήμασταν στο πλευρό σας ακόμη και μόνοι», είπε. «Αλλά δεν είμαστε μόνοι. Είμαστε πολλοί...».

Υστερόγραφο: Υπάρχουν δυστυχώς κι αυτοί (λίγοι ευτυχώς) που «στάζουν όξος και χολή». Μέσα σε αυτούς συμπεριλαμβάνεται και ο πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Κύπρου, Γιώργος Φράγκος, ο οποίος χρησιμοποίησε πεζοδρομιακές εκφράσεις προκειμένου να μηδενίσει την παρουσία των εξ Ελλάδος κυβερνητών των φρεγατών και χειριστών των F16 (των καλύτερων του κόσμου) στην Κύπρο! Ντρέπομαι να τις επαναλάβω. Είναι ο ίδιος δημοσιογράφος που παλιότερα επιχείρησε να βάλει στη ζωή μας το περιβόητο «δημοσιογραφικό γλωσσάρι», μέσα στο οποίο δεν θα είχαν θέση λέξεις όπως «εισβολή» και «κατοχή»!

Είναι καιρός να τελειώνουμε μια για πάντα με αυτούς τους τύπους, που η απέχθειά τους προς την Ελλάδα έχει καταντήσει αρρώστια ανίατη. Λίγοι, αλλά υπάρχουν, δυστυχώς! Αυτούς τους ανεκδιήγητους τύπους, που το 1974 δήλωναν στεναχωρημένοι (κατά βάθος μάλλον το χάρηκαν) που η Ελλάδα δεν προσέτρεξε να υπερασπισθεί την Κύπρο από τις ορδές του Αττίλα. Τώρα που η Ελλάδα «δεν κείται μακράν», με τα λεγόμενα και τα γραφόμενά τους δείχνουν να στεναχωριούνται πολύ περισσότερο από τότε!

*Ακαδημαϊκός - Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, από το Μονάγρι Λεμεσού

av.avgoustinos@gmail.com